บทที่ 531 หนอนหนังสือ

“ลิฉุน？”

ฉินเทียนตกใจไปชั่วขณะอดใจไม่ไหวเอ่ยว่า： “คุณบอกว่าอีกสองสามวันค่อยมาใหม่ไม่ใช่เหรอ？”

“ทำไมถึงมาตอนนี้ล่ะ？”

ลิฉุนเป็นหัวหน้าสถาปนิกโปรเจ็คหรูอี้เลคเซลลิ่งแลนด์มาร์คหมายเลข 1 ตอนนี้โปรเจ็คได้ลงพื้นที่เริ่มเตรียมการแล้ว แน่นอนจะขาดหัวหน้าสถาปนิกอย่างเขาไม่ได้

แต่ว่า เนื่องจากสถานการณ์ที่ซับซ้อนในตอนนี้ ก่อนหน้าฉินเทียนจึงบอกลิฉุนอย่างคลุมเครือว่าอีกสองสามวันค่อยมาใหม่

ลิฉุนก็รับคำ

นึกไม่ถึงว่าอยู่ ๆ เธอจะกลับมาแล้ว

พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันประชุมใหญ่ของการก่อตั้งพันธมิตรทางธุรกิจ และยังเป็นการประชุมใหญ่เพื่อกำจัดมารที่อีกฝ่ายต้องการปราบปรามเขา

ลิฉุนมาในเวลานี้ฉินเทียนเกรงว่าจะส่งผลกระทบต่อเธอ

พอคิดถึงตรงนี้ก็อดคิ้วขมวดไม่ได้

“อาการของอาจารย์ไม่เป็นไรแล้ว เขาเป็นคนเร่งให้ฉันมา”

“บอกว่าในเมื่อพวกเรารับปากคุณแล้ว ก็ต้องช่วยคุณทำโปรเจ็คให้สำเร็จอย่างสุดความสามารถ”

“ทำไม คุณไม่ต้อนรับฉันเหรอ？”

“ถ้าเป็นอย่างนี้ อย่างนั้นฉันก็กลับไปทางเดิมก็แล้วกัน” เสียงของลิฉุน ฟังแล้วเหมือนง้องอน

ฉินเทียนรีบเอ่ยว่า： “จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงกัน”

“คุณรอสักครู่ ผมจะรีบไปรับที่สนามบิน”

พอวางสาย ฉินเทียนจึงต้องเรียกเถียหนิงซวงขับรถไปยังสนามบิน

ตั้งแต่เขาออกจากโรงแรมก็มีคนตามมาทันที ฉินเทียนรู้ว่าคนเหล่านี้เป็นคนของจวี้อี้ถังที่คอยจับตาดูเขาเพื่อป้องกันการหลบหนี

ฉินเทียนก็ขี้เกียจสนใจ

ดีที่ก่อนหน้ามีเรื่องราวเกิดขึ้นสองสามเรื่อง คนเหล่านี้จึงได้แต่กล้าจับตาดูไกล ๆ ไม่กล้าเข้ามาคุกคาม

ณ ลอบบี้สนามบิน ฉินเทียนได้พบกับลิฉุน。

ยุโรปที่แสนไกลเช่นนี้ สาวงามใช้ชีวิตสันโดษแบบตะวันออกในตำบลเล็ก ๆ ริมชายหาดในยุโรปที่ห่างไกล เวลานี้เปลี่ยนมาแต่งกายทันสมัยสวมแว่นกันแดด

ถือกระเป๋าเดินทางใบหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น กลายเป็นวิวที่สวยงามโดยปริยาย

แขกที่มาพัก ต่างส่งสายตามองมายังรูปร่างและใบหน้าของเธออย่างเพลิดเพลินโดยไม่ได้นัดหมาย

แม้แต่เถียหนิงซวงก็อดกระซิบเบา ๆ ไม่ได้ว่า： “นึกไม่ถึงว่ารูปร่างคุณหนูลิจะดีขนาดนี้”

“สตรีแปลงโฉมเพื่อให้คนมารัก พี่เทียน หล่อนคงไม่ได้หลงรักพี่เข้าแล้วใช่มั๊ย？”

“คืนนั้น พวกพี่ทำอะไรกัน？”

ฉินเทียนเอ่ยเสียงขรึมว่า： “อย่าพูดส่งเดช”

“ไม่มีอะไร”

แม้ปากจะไม่ได้พูดอะไร แต่ฉินเทียนก็อดยอมรับไม่ได้ว่า ลิฉุนคนนี้โดดเด่นจากคนอื่นจริง ๆ

ไม่เพียงรูปร่างและใบหน้ารูปไข่ที่ไม่มีที่ติด ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ บุคลิกแบบนั้น

ไม่ว่าเธอจะยืนตรงไหนก็ตาม ก็มีออร่าสูงส่งอย่างธรรมชาติ ดั่งดอกบัวที่เหนือโลกีย์ ทำให้คนอื่นอดรู้สึกมีมลทินและต่ำต้อยไม่ได้

บุคลิกเช่นนี้ ครอบครัวธรรมดาไม่สามารถปลูกฝังได้

ท่าทางพื้นเพของลิฉุนคงไม่ธรรมดา

ไม่สิ！

ฉินเทียนเหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้ ใจก็อดเต้นรัวไม่อยู่

ลิฉุนเคยบอกว่า เมืองจิ่นหู เป็นบ้านเกิดของเธอ เธอแซ่ลิ ตระกูลลิ……หรือว่า？

ความคิดที่ผุดขึ้นมากะทันหัน ทำให้สีหน้าฉินเทียนเปลี่ยนสี

หรือว่า ลิฉุนเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลลิ?เป็นไปได้ยังไง！

เขาน่าจะคิดมากไปเอง

เห็นลิฉุนชะเง้อหาอย่างร้อนใจ พอเขาถอนใจเสร็จ ทำจิตใจให้สงบลงได้ก็รีบเดินเข้าไปหา

ในที่สุดก็ได้เจอเขา ใบหน้าลิฉุนปริความเขินอายให้เห็น ที่มากไปกว่านั้นก็คือรอยยิ้มแห่งความดีใจ

“คุณมาแล้ว” เธอเอ่ยด้วยเสียงเบา ๆ

ฉินเทียนหัวเราะเอ่ยว่า： “ขอโทษด้วย ระหว่างทางรถติดนิดหน่อย ทำให้คุณต้องรอนาน"

“ไม่เป็นไร พวกเรารีบไปกันเถอะ”

เหมือนลิฉุนกลัวว่าอยู่ตรงนี้นานแล้วจะถูกคนจำได้