บทที่ 558 ผู้นำพันธมิตรใหญ่

หลังจากฟังคำพูดของลิเว่ยจงแล้ว ลิฉุนพึ่งรู้สึกตัวขึ้นมาได้ คุณพ่อที่รักใคร่พูดวกไปวนมาตั้งนมนาน คือต้องการให้เธอเป็นตัวแทนของวงศ์ไปลงคะแนนนั่นเอง

เมื่อเห็นท่าทางหยอกล้อในสายตาของบิดาแล้ว ใบหน้างดงาม เหมือนกับทิวทัศน์ที่สดใสและสวยงามของเธอ รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล

เธอพูดอย่างเขินอายว่า:"หนูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะลงคะแนนให้ใคร......"

"ใช่เหรอ?"ลิเว่ยจงหัวเราะและพูดว่า:"งั้นก็ลงให้ตัวเอง"

"พ่อเชื่อว่า ลูกมีความสารถพอที่จะลงชิงตำแหน่งผู้นำพันธมิตรใหญ่"

"พ่อพูดเรื่องไร้สาระอะไรคะ!"ลิฉุนกัดฟันพูด ในที่สุดก็มองยังที่ฉินเทียนที่อยู่บนเวที

เมื่อเห็นร่างกายรางๆ ของผู้ชายคนนี้ เธอไม่สามารถปกปิดสายตาที่เป็นประกายคู่นั้นของเธอได้

"คุณหนูลิ คุณก็ถูกใจพี่เทียนเหมือนกันใช่หรือไม่?"

"ถ้าใช่ ก็ขึ้นมาอย่างกล้าหาญเถอะ！"จี้ซิงยิ้มอย่างทะเล้นและพูดขึ้น

นายนี่คิดไม่ดีไม่ร้าย จงใจใช้คำว่า"ลงคะแนนสนับสนุน"พูดเป็น"ถูกใจ" จนฟังดูเหมือนจะมีความหมายอื่นเพิ่มขึ้นอีกขั้น

คนบนเวทีและข้างล่างเวที ต่างปล่อยยิ้มออกมากันอย่างรู้ใจ โดยไม่ได้นัดหมาย

มีเสียงตะโกนจากคนที่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่นว่า:"คุณหนูลิ รีบขึ้นไปเถอะ!"

"คะแนนเสียงที่สำคัญขนาดนี้ ต้องลงให้กับคนที่ถูกใจเท่านั้น!"

"ขึ้นไปเลย!"

"เลือกเขา!"

ใบหน้าของลิฉุนราวกับไฟไหม้ อย่างไรก็ตามเสียงโห่ร้องและสายตาหยอกล้อที่เต็มหุบเขา กลับทำให้เธอมีความกล้าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

เธอกัดฟันและเงยหน้าขึ้น เดินก้าวใหญ่ขึ้นไปทางบนเวที

ทันใดนั้นก็มีเสียงร้อง ส่งเสียงดีอกดีใจไปทั่ว

เป็นอย่างที่คิด ผู้คนก็มักชอบดูและชอบฟังกับเรื่องที่สวยงามเสมอ

ในเวลานี้มีแสงเรืองรองรัศมีรอบกายของลิฉุน ไม่เพียงแต่มีรูปร่างหน้าตาอย่างไร้ที่ติแล้ว ยังเป็นทายาทของตระกูลลิอีกด้วย ช่างสมคำเล่าลือที่ว่ามีความสามารถรอบด้านเสียจริง

ส่วนฉินเทียน ต่อสู้กับปีศาจร้าย อย่างดุเดือดในสายเลือดที่ร้อนแรง เป็นต้นแบบหนุ่มวีรบุรุษที่แท้จริง

จะมีเรื่องอะไรที่งดงามไปกว่า สาวงามคู่กับวีรบุรุษอีก

ฉินเทียนหน้าดำคร่ำเครียด พูดในใจว่าพวกนายจะบ้าจี้หยอกล้อไปกับพวกเขากันทำไมเนี่ย!

อัวแต่งงานแล้วโว้ย!

อัวรักแค่คุณภรรยาคนเดียวเท่านั้น!

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นลิฉุนเดินมาทางตน ด้วยความรักที่ลึกซึ้งที่ไม่อาจปกปิดได้ในสายตางามนั้น เขาเองก็อดไม่ได้ที่จะว้าวุ่นขึ้นมาในใจอย่างไม่รู้ตัว

"คือว่า คุณหนูลิ ผมไม่อยากเป็นผู้นำอะไรนั่นหรอกครับ......คุณลงคะแนนให้คนอื่นเถอะ" เขาพูดอย่างกระสับกระส่ายเล็กน้อย

ลิฉุนจ้องมองเขาแวบหนึ่ง และพูดฉอเลาะว่า:"งี่ง่าวอะไรกัน?"

"ตามความปรารถนาของทุกคน ฉันเลือกคุณแล้ว"

"ดี!"

"ทำดีได้มาก!"จี้ซิงนำทุกคนร้องโห่กันอีกครั้ง

ตอนนี้ก็เหลือแต่ เจี่ยงเส้า หยางหยวนชิ่งและเฉินเถิงแล้ว

พวกเขามองหน้ากันไปมา ต่างมีสีหน้าที่ขัดแย้งกัน เพราะสำหรับความสามารถ ความกล้าหาญและความรับผิดชอบของฉินเทียน พวกเขาได้เห็นมากับตาตัวเอง และขอเลื่อมใสจากใจจริง

เมื่อครู่ตอนที่คึกคะนองอยู่นั้น ก็เคยร้องโห่ตามไปกับทุกคนว่า จะเชิดชูฉินเทียนเป็นผู้นำ

แต่ตอนนี้เมื่อใจเย็นลงแล้ว พอมาคิดว่าหลังจากที่ฉินเทียนได้ขึ้นเป็นผู้นำพันธมิตรใหญ่ พวกเขาก็ต้องควบคุมโดยฉินเทียนในอนาคต

ทุกคนต่างรู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาในใจ

หนึ่งในเหตุผลหลักในนั้น ก็คือพวกเขาเคยเป็นผู้นำในการต่อต้านฉินเทียนมาก่อน

พูดตรงๆ ก็คือถ้าโชคของฉินเทียนแย่กว่านี้อีกสักเล็กน้อยเล่ะก็ วันนี้ก็ถูกลิเหลียงทุบตีตายไปแล้ว

ถ้าเป็นแบบนั้น ฉินเทียนจะต้องแบกรับความอับอายไปหมื่นทศตวรรษ และถูกตรึงไว้กับเสาแห่งความอัปยศไปตลอดกาล ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเป็นผลมาจากที่พวกเขาหนุนคลื่นลมให้สูงขึ้น (ทำให้ปัญหายิ่งแย่ขึ้นไปอีก)

ดังนั้นพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะกังวลว่า หากฉินเทียนได้เป็นผู้นำพันธมิตรใหญ่แล้ว จะกลั่นแกล้งพวกเขาหรือไม่?

แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว การสนับสนุนฉินเทียน ได้กลายเป็นแนวโน้มที่เป็นไปในทางเดียวกันเสียแล้ว

พวกเขาจะไม่เป็นด้วยก็ไม่ได้ นั่นจะทำให้ถูกเจ็ดเมืองทางใต้แยกตัวออกมาอย่างโดดเดี่ยว

ลังเลอยู่นาน ในที่สุด หยางหยวนชิ่งก็กัดฟันพูดขึ้นว่า:"ไปตายเอาดาบหน้าแล้วกัน!"

"ก่อนหน้านั้นเราทำผิดต่อฉินเทียน ต่อไปถ้าเขาจะกลั่นแกล้งพวกเรา ก็สมควรแล้ว"

"อั้วยอมรับแล้ว!"

พูดพลาง ก็เดินก้าวใหญ่ขึ้นบนเวทีนำหน้าไป

หลังจากที่เจี่ยงเส้าและเฉินเถิงลังเลอยู่นาน ก็ทำได้แค่ก้มหัวและเดินขึ้นเวทีไป

"คุณฉิน พวกเรายินดีสนับสนุนคุณ!"