บทที่ 609 รีบตัดความยุ่งเหยิงออกโดยเร็ว

สิ่งต่าง ๆ สงบลง ทีมเหลิ่งก็กลับสู่ความเงียบสงบดังเดิม

“พี่ใหญ่ คุณคิดว่าไง ? ”

“ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์เก่ากับพี่เทียน”งูเขียวหางไหม้ไปที่ห้อง แล้วรายงานเหลิ่งหยุน

อันที่จริงเหลิ่งหยุนยืนอยู่หลังหน้าต่าง และเห็นทุกอย่างในสายตา

เธอเยาะเย้ยและพูดว่า “พี่ชายเทียนของเราเป็นเมล็ดพันธุ์ที่น่าหลงใหล ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่จะมีผู้หญิงและคนรักมากมาย”

“เพียงแต่ว่าผู้หญิงคนนี้ น่าจะเป็นผู้หญิงของเพื่อนสนิทเขา”

งูเขียวหางไหม้ “ฉันรู้สึกว่า ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่ไม่สามารถบรรยายได้ อาจมีความเข้าใจผิดระหว่างพี่เทียน ”

“จะต้องไปตรวจสอบให้พี่เทียนไหม ?”

เหลิ่งหยุนพูดเย้ยหยัน “ไม่ต้องหรอก”

“เรายังมีเรื่องใหญ่ที่ต้องทำ อย่าให้เรื่องเล็กน้อยกวนใจเลย ”

ในขณะที่พูด สีหน้าและเสียงก็เคร่งขรึมลง

“พบบุคคลลึกลับที่ส่งจดหมายมาให้เราหรือยัง ? ”

งูเขียวหางไหม้พูดด้วยเสียงต่ำ “ยังไม่พบ ! ”

“แต่แน่นอนว่า อีกฝ่ายมาจากหนึ่งในสามกลุ่มนินจา ”

“พี่ใหญ่ ให้เวลาเราอีกหน่อย ! ”

เหลิ่งหยุนกัดฟันและพูดว่า “ถ้าหากหาไม่พบจริง ๆ ก็ช่างมันเถอะ”

“อย่างไรก็ตาม การแข่งขันเวทีหมอกใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้ว และเราต้องชนะที่หนึ่งให้ได้ ! ”

“เมื่อถึงเวลา ทะยูโปรดออกหน้า เขาคือผู้นำทางจิตวิญญาณของเหล่านินจา ฉันเชื่อว่า ไม่มีนินจาคนไหนกล้าขัดขืนเขา ”

งูเขียวหางไหม้พูดอย่างตื่นเต้นว่า “เข้าใจแล้ว ! ”

เหลิ่งหยุนไม่ได้บอกเรื่องนี้แก่ฉินเทียน

ทำไมจู่ ๆ เธอถึงต้องการใช้วิธีที่ดูเหมือนเล่นตลก จำลองฉากนั้นกับฉินเทียน ?

นั่นก็เป็นเพราะว่า เธอรู้ว่า ด้วยการคิดอย่างพิถีพิถันของฉินเทียน หลังจากคิดเพียงเล็กน้อย เขาจะต้องถามอย่างแน่นอน เธอรู้ได้อย่างไรว่า พ่อของเธอถูกฆ่าตายและยังมีอย่างอื่นอยู่เบื้องหลัง

ในความเป็นจริง เธอไม่ได้ขุดหามันออกมาเอง แต่มีคนบอกเธอ

มีบุคคลลึกลับคนหนึ่ง ส่งจดหมายลึกลับมา

จนถึงตอนนี้ เหลิ่งหยุนยังไม่พบตัวตนของบุคคลลึกลับที่ส่งจดหมายมา

แหล่งข่าวที่มา ดูไม่น่าเชื่อถือเอาซะเลย นอกจากนี้ ยังมีแนวโน้มเป็นอย่างมากที่จะเป็นกับดัก

อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่มีเงื่อนงำเล็กน้อย เหลิ่งหยุนก็ไม่ต้องการปล่อยมันไป

ดังนั้น เธอจึงไม่ต้องการให้ฉินเทียนรู้เรื่องนี้ และเธอกลัวว่าฉินเทียนจะหยุดการกระทำของเธอเพราะแหล่งข่าวไม่น่าเชื่อถือ

เธอทำท่าทางถอดเสื้อผ้าของเธอไปทางฉินเทียน ขัดจังหวะความคิดของฉินเทียนอย่างสมบูรณ์ ปล่อยให้ฉินเทียนหนีไปด้วยความสิ้นหวัง โดยไม่ต้องคิดถึงรายละเอียดเหล่านี้

……

……

เฉินเสี่ยวอี้ติดตามฉินเทียนอย่างใกล้ชิด รู้สึกถึงออร่ามืดมนบนร่างกายของฉินเทียน เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างอธิบายไม่ได้

ราวกับว่าเขาเป็นวิญญาณตัวน้อยที่ติดตามพญายมผู้โกรธเกรี้ยว

เขาอยากจะวิ่งหนี แต่ก็ไม่กล้า จึงทำได้เพียงเป็นผู้ติดตามตัวเล็ก ๆ อย่างระมัดระวัง

ก่อนหน้านี้เขาคิดว่า ฉินเทียนเป็นเพียงสมาชิกทีมเล็ก ๆ ที่มังกรซ่อนรูปส่งมา ดังนั้นจึงดูถูกเขา

ตอนนี้ สำหรับฉินเทียน เขาเริ่มไม่เข้าใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ยังไงก็ตามก็ยังเก็บเป็นความลับอยู่ดี

เมื่อพวกเขามาถึงที่จอดรถ เฉินเสี่ยวอี้ทำจิตใจให้สงบลง แล้วพูดอย่างกระวนกระวาย “เอ่อ พี่เทียน เราจะไปที่ไหนกันต่อดี ? ”

“หากคุณต้องการแก้แค้นเจียวเหลียงคนนั้น และผู้หญิงสารเลวที่ทรยศต่อเพื่อนสนิทของคุณนั้น คุณสามารถปล่อยให้ฉันทำได้ ”

“ฉันสัญญาว่าจะทำอย่างถูกต้อง ”

ฉินเทียนพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ไม่จำเป็น”

“ตอนนี้พาฉันไปหาพ่อทูนหัวของคุณซะ ฉันอยากเจอเทพลักซ่อน ! ”

เจอคนที่ซ่อน ? เฉินเสี่ยวอี้ตกตะลึง แต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก และรีบกระโดดขึ้นไปบนที่นั่งคนขับ