บทที่ 608 หลบหนีจากความตาย

“รนหาที่ตาย ! ”

เมื่อเห็นการกระทำของเจียวเหลียง งูเขียวหางไหม้ก็แสดงความเป็นศัตรูในดวงตา

เขาเข้ามาในทันที เอื้อมมือไปจับผมที่ไหม้เกรียม แล้วใช้แรง เหวี่ยงเขาปลิวไปทันที

“อ๊าค！”

ทันใดนั้นสูญเสียการควบคุมร่างกายของเขา เจียวเหลียงกรีดร้องออกมา เสียงดังโครมคราม เขาล้มลงบนก้อนหินในระยะไกล ตาเต็มประกายไปด้วยดาว และเขาก็มึนไปในทันที

บริวารทั้งสองคนมีปฏิกิริยาตอบสนอง และพูดด้วยความสยดสยอง “เจ้านี่ แกทำให้เกิดหายนะแล้ว ! ”

“แกรู้ไหมว่าคุณชายชุยของเราคือใคร ? พ่อของเขาคือเจ้าพ่อแห่งฮั่นจงของเรา”

“เรามาที่นี่ในครั้งนี้ เพื่อหารือเกี่ยวกับความร่วมมือที่สำคัญเกี่ยวกับทีมซานสุ่ยของพวกคุณ ! ”

“ทีมซานสุ่ยรู้ไหม ? ! ”

“เพียงโทรศัพท์สายเดียว ทีมซานสุ่ยก็สามารถกลืนกินพวกคุณได้แล้ว”

“ยังไม่รีบไปคุกเข่าขอโทษคุณชายชุยอีก！”

ทีมซานสุ่ย ? นั่นคือญี่ปุ่ญเป็นกลุ่มที่ทรงพลังมากอุตสาหกรรมหลักของเขาก็คือรถยนต์

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ งูเขียวหางไหม้มองไปที่ฉินเทียนอย่างสอบถาม

ฉินเทียนหัวเราะเยาะ

ทีมซานสุ่ยเหรอ ? เขาจะจำได้อย่างไร ดูเหมือนว่าไม่นานมานี้ ราชาหมูได้ส่งจดหมายขอคำแนะนำ

บอกว่ามันเกี่ยวกับการลงทุนให้กับทีมซานสุ่ย

ถ้าให้พูดตามเหตุผล เฮียหมูมีหน้าที่รับผิดชอบการดำเนินงานของวิหารเทพแต่เพียงผู้เดียวใน และภายใต้สถานการณ์ปกติ เขาไม่จำเป็นต้องขอคำแนะนำจากฉินเทียน

จำนวนเงินลงทุนในทีมซานสุ่ยถึงแม้ว่าไม่น้อย แต่ก็ยังไม่สามารถไปถึงจุดที่ทำให้ฉินเทียนตื่นตระหนกได้

หลังจากที่ฉินเทียนเห็นคำขอคำแนะนำ เนื่องจากในตอนนั้นเขายุ่งกับการแต่งงานของจี้ซิง เขาจึงโยนมันทิ้งไปอีกด้าน และเกือบจะลืมเรื่องนี้ไปเลย

ตอนนี้ ทันใดนั้นเขาก็คิดได้ว่า ถ้ามีโอกาส บางทีอาจจะสามารถไปพบเจอกับผู้รับผิดชอบทีมซานสุ่ยได้

เมื่อเห็นการแสดงออกของฉินเทียน งูเขียวหางไหม้ก็เข้าใจทันที ว่านั่นมันก็คือการยินยอมอย่างหนึ่ง

พวกเขาทั้งหมด เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ ฉินเทียนลงมือจัดการเองมันก็ไม่สะดวก และตอนนี้ งูเขียวหางไหม้แทบรอไม่ไหวแล้ว และต้องการจะจัดการพวกนี้ เพื่อระบายความโกรธแทนพี่ใหญ่

มันบังเอิญมากที่ในตอนนี้ เจียวเหลียงตอบสนองกลับมา เขาโกรธเกรี้ยวจนเสียสติ

“พวกแกยังมึนงงทำอะไรอยู่ รีบเข้าไปสิ! ”

“ฆ่าไอ้หมาตัวนี้ให้ฉันซะ！”

“อย่ากังวล ถ้ามีคนตายทีมซานสุ่ยจะช่วยเราจัดการ ! ”

หลังจากได้ยินคำพูดของเขา บอดี้การ์ดสูงใหญ่สองคน อาศัยพลังของผู้อื่น กำหมัดแน่น จะพุ่งเข้าหางูเขียวหางไหม้

ท่าทางนั้นดูเหมือนหมีสองตัวกระโจนเข้าใส่แกะ

น่าเสียดายที่แกะตัวนี้ไม่ใช่แกะธรรมดา แต่เป็นหมาป่าในชุดแกะ

งูเขียวหางไหม้กระโดดข้ามไป ร่างกายเคลื่อนไหวไปมา หลบกำปั้นของบอดี้การ์ดทั้งสอง และในเวลาเดียวกัน เขาก็ปล่อยหมัดสองนัดเข้าที่เบ้าตาของชายทั้งสอง

ทั้งสองคนมีรอยคล้ำใต้ตาทันที และพวกเขาดูคล้ายหมีมากขึ้นไปอีก

ความดุร้ายของพวกเขาถูกกระตุ้น พวกเขาคำราม ดึงดาบรอบเอวของพวกเขาออกมา และฟันไปที่งูเขียวหางไหม้

เฉินเสี่ยวอี้ซึ่งกำลังดูการต่อสู้อยู่ข้าง ๆ ยิ้มกว้างขึ้นมาทันที เขารู้ว่างูเขียวหางไหม้นั้นทรงพลังมากเพียงใด

ตอนที่เขาถูกงูเขียวหางไหม้ตีเมื่อครู่ จนถึงตอนนี้อาการบวมและความเจ็บปวดบนใบหน้าของเขายังไม่หายไป

เขาไม่กล้าแก้แค้นงูเขียวหางไหม้ แต่ถ้าเขาไม่ได้ถูกทุบตีเพียงลำพัง หากมีเพื่อนอีกสักสองคน เขาก็คงจะมีความสุขเป็นอย่างมาก

งูเขียวหางไหม้ราวกับลมบ้าหมู อยู่ที่เดินหันกลับมา และคว้าข้อมือของบอดี้การ์ดทางด้านซ้าย

ผู้ชายคนนี้รู้สึกราวกับว่าข้อมือของเขาถูกโป๊กเกอร์คู่หนึ่งหนีบไว้ และเขาไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ จึงใช้มีดฟันเข้าที่เพื่อนของตัวเอง

มีดเหล็กทั้งสองสับเข้าด้วยกันดังโครมคราม คนทางขวาสะบัดมือออก และมีดเหล็กก็ตกลงพื้น

งูเขียวหางไหม้คว้ามีดเหล็กจากบอดี้การ์ดทางซ้าย ยกขาของขึ้นแล้วเตะพวกมันกลิ้งไปที่พื้น ถือมีดด้วยท่าทางอาฆาต เขาเดินไปหาเจียวเหลียงในระยะไกล

“ถ้ากล้าสร้างปัญหาที่นี่ ตาของพวกแกก็จะบอดเหมือนหมา ! ”

“ เจ้าพ่ออะไรกัน ข้าจะส่งเจ้าไปเจอพญายม ! ”

ดูเหมือนว่า กำลังจะฆ่าใครสักคน

“อย่า ! ”

“อย่าฆ่าฉัน ! ”