บทที่ 618 ยินดีต้อนรับราชา

ภายในห้อง ฉินเทียนก็พึ่งจะรับโทรศัพท์รายงานจากจูกวางจือเสร็จ บอกว่าประธานมิเชลของบริษัทลงทุนมาถึงตั้งแต่เมื่อคืนตอนเช้าตรู่แล้ว

ในขณะนี้ก็ได้รับการติดต่อจากองค์กรซายสุ่ยแล้ว ได้ข่าวว่าเจ้านายใหญ่อย่างฉินเทียนจะออกหน้าด้วยตัวเองอย่างคาดไม่ถึง ผู้รับผิดชอบของมิเชลและองค์กรซานสุ่ย ทุกคนต่างก็พากันรอคอยอย่างเคารพนบนอบ

"นายมาได้เวลาพอดีเลย" ฉินเทียนมองไปที่เฉินเสี่ยวอี้ด้วยรอยยิ้มกล่าวว่า "เตรียมรถ ตามฉันไปสำนักงานใหญ่ขององค์การซานสุ่ย"

อะไรนะ?

เฉินเสี่ยวอี้ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวอย่างนึกไม่ถึงว่า "พี่เทียน คุณอยากไปสำนักงานใหญ่ขององค์กรซานสุ่ยหรือครับ?"

“ไปทำอะไรครับ?”

เขามาอย่างรีบเร่ง เขายังคิดอยากที่จะหาวิธีเกลี้ยกล่อมฉินเทียนให้หลีกเลี่ยงการเป็นที่สนใจ ไม่คาดคิดเลยว่าฉินเทียนจะพุ่งตัวเข้าไปหากับดักด้วยตัวเอง!

ฉินเทียนหัวเราะออกมาอย่างขี้เล่น "เมื่อคืนไม่ได้พูดไปแล้วอย่างนั้นเหรอ? วันนี้ฉันจะต้องไปไล่คัตสึมูระ โยตะออกน่ะ"

"ลูกผู้ชายชาตรี จะผิดคำพูดได้อย่างไรกันล่ะ"

นี่...เฉินเสี่ยวอี้อ้าปากค้าง สีหน้ามึนงง ราวกับว่ามองฉินเทียนเป็นเหมือนกับคนบ้าคนหนึ่ง

ที่จริงแล้วเขารู้หรือไม่ ว่าในญี่ปุ่นองค์กรซายสุ่นมีอิทธิพลมากมายแค่ไหน?

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าเขาจะเกิดความสับสน แต่ฉินเทียนสำหรับเขาแล้ว ก็ได้แต่เชื่อฟังด้วยความเคยชินอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวไปเสียแล้ว

เขาสตาร์ทรถด้วยจิตใจร้อนรุ่มกระสับกระส่าย แล้วพาฉินเทียน ขับรถไปยังสำนักงานใหญ่ขององค์กรซานสุ่ย

องค์กรซานสุ่ย เป็นเครือของแบรนด์รถยนต์ที่ขายดีที่สุดจากทั่วโลก และยังเป็นกลุ่มนายทุนที่เก่งกาจมากกลุ่มหนึ่งของญี่ปุ่นอีกด้วย

ในขณะนี้ อาคารสำนักงานใหญ่ของบริษัทก็ตั้งอยู่ใจกลางเมืองอีกด้วย ภายในบรรยากาศของความตึงเครียด บนใบหน้าของทุกคน ต่างมีท่าทีที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

มีการเริ่มทำความสะอาดครั้งใหญ่ตั้งแต่เช้าตรู่ ทุกสิ่งที่สามารถมองเห็นได้จากสายตา ทั้งหมดต่างก็สะอาดสะอ้านไร้ที่ติ

ผู้ไม่รู้ ยังคิดว่าต้องต้อนรับการตรวจสอบของจักรพรรดิแน่

และผู้สืบทอดของตระกูลซานสุ่ย ซึ่งตอนนี้ก็เป็นประธานของซานสุ่ยกรุ๊ป ชื่อว่าซานสุ่ย อะมาดะ นำด้วยทีมผู้จัดการทั่วไป รองประธาน รวมไปถึงผู้บริหารระดับสูงต่างๆ และผู้คนอีกหลายสิบคน ที่สวมชุดสูทและรองเท้าหนัง มายืนรออยู่ตรงประตูทางเข้า

คัตสึมูระ โยตะในฐานะที่มีความสัมพันธ์แบบเครือญาติของแผนกผู้จัดการฝ่ายจัดซื้ออยู่แล้ว ก็ปรากฏตัวออกมาเรียงแถวด้วยเช่นกัน

เพียงแค่เท่านั้น ต่อหน้าผู้บริหารระดับสูงแท้จริงเหล่านี้ เขาก็ยืนอยู่ที่ริมขอบของทีม เหมือนเป็นคนที่เดินถนนคนหนึ่งเท่านั้น

ถึงกระนั้น เขาก็มีความรู้สึกตื่นเต้นมากแล้ว เนื่องจากเขารู้มาอย่างคร่าวๆ ว่า วันนี้ประธานออกหน้าด้วยตัวเอง เพราะต้องการจะต้อนรับ ผู้ยิ่งใหญ่อย่างมากของทั่วโลกคนหนึ่ง

แต่ทว่านี่เป็นฉากที่น่าประทับใจจริงๆ!

เขามีโชคดีที่ได้เข้าร่วม ในแง่หนึ่งก็ได้เปิดโลกทัศน์ และนำมาเป็นหัวข้อสนทนาของครึ่งหลังในชีวิตได้อีกด้วย

และอีกแง่หนึ่ง แล้วนี่ก็อธิบายได้แล้วใช่หรือไม่ ว่างานของเขาได้รับการยอมรับจากหัวหน้าระดับสูงแล้ว

และในลำดับต่อไป เขาก็ยังมีความหวังที่จะได้เลื่อนขั้นด้วยใช่หรือไม่?

เขาจัดเสื้อผ้าอย่างกระวนกระวายใจ ภายในใจก็ครุ่นคิดว่า รอว่าถ้าหากมีโอกาส สามารถได้พูดคุยกับผู้ยิ่งใหญ่ได้ เช่นนั้นชีวิตนี้ก็คุ้มค่าแล้ว

เมื่อเวลาผ่านไปดั่งสายน้ำ ซานสุ่ย อะมาดะ ในที่สุดก็เกือบที่จะทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

เขามองดูนาฬิกาข้อมือซ้ำแล้วซ้ำเล่า พูดกลับคนยุโรปที่อยู่ข้างกายว่า "คุณมิเชล เจ้านายใหญ่ของพวกคุณท่านนั้น จะมาจริงๆ ใช่ไหมครับ?"

"พวกเราคงจะไม่ ถูกเบี้ยวนัดหรอกใช่ไหม?"

ชายร่างกายสูงใหญ่ และท่าทางที่หยิ่งยโสของชาวยุโรป เป็นCEOของบริษัทจัดการการลงทุนเทียนฟู่แน่นอน แล้วยังเคยเป็นผู้บังคับบัญชาของหลิวชิงมาก่อนอีกด้วย ชื่อมิเชล

เทียนฟู่แคปปิตอล เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของวิหารเทพฉินเทียน และเป็นบริษัทสาขาที่มีอำนาจมากที่สุดแห่งหนึ่งอีกด้วย อาศัยการลงทุนจากทั่วทุกมุมโลก จนกลายมาเป็นผู้มีอิทธิพลผู้อยู่เบื้องหลังอย่างสมคำร่ำลือจริงๆ

เดิมทีแล้วมิเชลมีพื้นฐานมาจากตระกูลทางการเงินของยุโรป เป็นอัจฉริยะด้านการลงทุนที่มีชื่อเสียงมาตั้งแต่สมัยเรียน

ในตอนนี้ ยังมีสถานะเป็นCEOของเทียนฟู่แคปปิตอลเพิ่มเข้าไปอีก เขาก็เป็นคนสำคัญที่พบเจอได้ยากเช่นกัน

เมื่อได้ยินคำพูดของซานสุ่ย อะมาดะ เขาก็กลืนน้ำลายลงคอ บนใบหน้าเผยให้เห็นสีหน้าที่ตื่นเต้นร้อนรน

เหมือนกับว่าเป็นเด็กประถม ที่ต้องไปเจอกับครูใหญ่ผู้อยู่เบื้องหลังอย่างไรอย่างนั้น

เขาถอนหายใจออกมา แล้วกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า "คุณอะมาดะ ผมจะบอกความจริงกับคุณ ผมทำงานอยู่ที่เทียนฟู่แคปปิตอลมานานหลายปีขนาดนี้ ก็ยังไม่เคยเห็นใบหน้าของเจ้านายใหญ่ท่านนี้เลย"

"ไม่สิ จะต้องบอกว่า ผมโชคดีที่เคยเห็นอยู่ครึ่งหนึ่ง เพียงแต่ว่า มันอยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ และยังเชื่อมต่อผ่านวิดีโออีกด้วย"

"ในตอนนั้น ผมยังไม่รู้ว่า เขาก็คือเจ้าของวิหารเทพที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนนั้น แล้วเป็นเจ้านายของเจ้านายของผมอีกที"