ตอนที่ 62
บทที่ 62 คุณสร้างหายนะครั้งใหญ่แล้ว
October 21, 2026
เมื่อรู้สึกถึงรัศมีอาฆาตบนร่างกายของฉินเทียน เหล่ารปภ.ต่างถอยหนีด้วยความตื่นตระหนก
“ประธานหลิว คุณเห็นหรือยัง?”
“ชายชั่วหญิงเลวคู่นี้แหละ”
“ในตอนแรกพวกเขาจะอาศัยรูปโฉมของฝ่ายหญิงเพื่อล่อลวง หากว่าล่อลวงไม่สำเร็จ ฝ่ายชายก็จะทำตัวพาลและใช้กำลังขู่เข็ญ”
“เป็นการโจรกรรมที่สมรู้ร่วมคิด!” ซูเหวินเฉิงรีบเอ่ยปากเป็นคนชั่วที่แจ้งความก่อน
เดิมทีหลิวชิงเองก็ไม่ได้รู้สึกประทับใจฉินเทียนเลยแม้แต่น้อย เมื่อเป็นเช่นนี้ เธอยิ่งรู้สึกรังเกียจมากยิ่งขึ้น
เธอจ้องมองฉินเทียนและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “ฉันจะแนะให้คุณฉลาดขึ้นสักหน่อย มองดูให้ชัดเจนว่าที่นี่คือที่ไหน!”
“ในพื้นที่เทียนฟู่ แคปปิตอลของพวกเรา ไม่มีใครกล้าทำตัวพาล!”
“เชื่อหรือไม่ว่าเพียงแค่สายโทรศัพท์เดียวของฉัน ชีวิตของนายก็จะพังพินาศ?”
ในครานี้ แม้แต่เถียหลินเฟิงเองก็ตื่นตระหนก
เขารู้ว่าสถานะของฉินเทียนนั้นไม่ธรรมดา แต่ก็ไม่น่าเป็นคู่ต่อสู้ของเทียนฟู่ แคปปิตอลได้
นั่นคือนายทุนที่ควบคุมทิศทางของตลาดที่ติดอันดับต้นๆของโลกเชียวนะ
หากคิดจะบดขยี้นักต่อสู้อย่างฉินเทียน เกรงว่าอาจจะไม่ต้องลงแรงอะไรเยอะเสียด้วยซ้ำ
“เข้าใจผิด เข้าใจผิดกันนะ!” เขารีบร้อบลุกขึ้นพยายามไกล่เกลี่ย
“งั้นเหรอ? ดูเหมือนว่าคุณจะมั่นอกมั่นใจกับเทียนฟู่ แคปปิตอลมาก”
ฉินเทียนจ้องมองหลิวชิงพลางยิ้มเย็นเยียบและเอ่ย “ถ้าอย่างนั้นเห็นแก่สถานะของเทียนฟู่ ฉันจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง”
“ตั้งใจฟังภรรยาของฉันพูดอีกครั้ง จากนั้น ใช้สมองของคุณคิดวิเคราะห์ดีๆ ท้ายที่สุดแล้วใครกันแน่ที่เป็นคนขโมย”
“ภรรยา อย่าได้กลัวไปเลย คุณพูดเถอะ”
ซูซูนั้นตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นรอยยิ้มที่แสนอบอุ่นของฉินเทียน เธอก็สงบลงอย่างน่าประหลาด
จากนั้นรู้สึกได้ว่าต่อให้ฟ้าจะถล่มลงมา ตราบใดที่มีผู้ชายคนนี้อยู่เคียงข้าง เธอเองก็จะรู้สึกปลอดภัย
หลิวชิงเองก็ตกตะลึงกับคำพูดของฉินเทียนด้วย
เมื่อฉินเทียนมองมาที่เธอ จากสายตาคู่นั้นของฉินเทียนทำให้เธอรู้สึกได้ความกดดันอย่างมาก
เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?
เถียหลินเฟิงพยายามไกล่เกลี่ยอีกครั้ง “ประธานหลิว คุณซูยังพูดไม่ทันจบเลย”
“พวกเรารอให้เธอนำเสนอให้เสร็จก่อน หลังจากนั้นค่อยตัดสินใจกันอีกครั้งเถอะ”
หลิวชิงทำได้เพียงแค่พยักหน้า
ซูซูทอดถอนหายใจ เธอมองซูเหวินเฉิงจากนั้นกัดฟันและเอ่ย “ฉันอยากรู้นัก คุณได้สูตรมาจากไหน?”
ซูเหวินเฉิงยังคงยืนกรานว่าเขาพัฒนามาด้วยตัวเขาเอง เขายังคงยืนยันว่าสูตรของซูซูนั้นได้ขโมยไปจากเขา
ซูเป่ยซานที่อยู่ด้านข้างพูดอย่างขุ่นเคือง “นังมารผจญ!”
“ดูเหมือนว่าที่ฉันขับไล่แกออกจากตระกูลคือสิ่งที่ถูกต้องแล้ว!”
“นึกไม่ถึงเลยว่าก่อนแกจะจากไป แกยังขโมยสมบัติที่ล้ำค่าของเราไปด้วย!”
“ผู้หญิงอย่างแก จะมีใบสั่งยาที่ดีแบบนี้ได้อย่างไร!”
ซูหนานกล่าว “ซูซู เธอยอมแพ้ซะเถอะ!”
“ออกไปตอนนี้ จะได้ไม่ต้องติดคุก”
ซูซูกัดฟันและพูด “ประธานหลิว ฉันขอให้คุณช่วยตรวจสอบใบสั่งยาทั้งสองแผ่นนี้ด้วย!”
“ตรวจสอบก็ตรวจไป ใครกลัว!” ซูเหวินเฉิงหยิบกระดาษสีเหลืองที่ดูเก่าขึ้นมาและมอบให้แก่หลิวชิง
เมื่อเห็นกระดาษสีเหลือง ซูซูก็ตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด
หลิวชิงพยักหน้าและเอ่ย “ใบสั่งยาของคุณชายซู อันที่จริงก็ดูเก่ามากแล้ว”
เธอมองซูซู “ของคุณล่ะ?”
ซูซูหยิบตำรายาใบสั่งยาออกมา มันถูกพิมพ์ลงบนกระดาษ A4 เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนในสถานที่แห่งนั้นต่างพากันหัวเราะคิกคัก
ใครเป็นคนขโมย เพียงเท่านี้ก็เห็นได้อย่างชัดเจนแล้ว
มีคนเอ่ยเย้ยหยัน “สำเนาที่ไม่เหมือนสำเนาเลยสักนิด”
“คาดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงที่สวยขนาดนี้ จะน่ารังเกียจแบบนี้!”
“มาทำให้สถานที่แห่งนี้ต้องด่างพร้อย รีบขับไล่เธอออกไปเถอะ!”
"ไปให้พ้น!"
หลิวชิงรู้สึกว่าเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว เธอสุดจะทนแล้วเอ่ยว่า “สิ่งใดถูกสิ่งใดผิด ตอนนี้ก็เข้าใจอย่างชัดเจนแล้ว ไม่จำเป็นจะต้องพูดอะไรอีก!”
“ตอนนี้ฉันขอประกาศ——”
เธอยืนขึ้น ต้องการประกาศให้ซูเหวินเฉิงเป็นผู้ชนะอีกครั้งและตัดสินว่าซูซูเป็นผู้ที่ลอกเลียนแบบอย่างหน้าไม่อาย