ตอนที่ 63
บทที่ 63 ฉันจะโกรธแล้ว
October 21, 2026
เกิดอะไรขึ้น?
ประธานของสำนักงานใหญ่เทียนฟู่แคปปิตอลได้คอลวิดีโอจากต่างประเทศเป็นการส่วนตัวเพื่อเลือกซูซู?
ไม่เพียงแค่เงินหนึ่งพันล้านถูกโอนเข้าบัญชีทันที แถมยังส่งผู้หญิงที่แข็งแกร่งและสูงส่งอย่างหลิวชิงมายังหลงเจียงอีกด้วย เพื่อให้ช่วยซูซูจัดการและบริหารครีมซูยู่?
คนที่อยู่ภายในงาน ต่างก็นิ่งงันไร้ปฏิกิริยาตอบโต้อยู่เป็นเวลานาน
อาการช็อกเช่นนี้ กระตุ้นความรู้สึกพวกเขาได้มากเลยทีเดียว!
ซูเหวินเฉิงตื่นตระหนก เขาเอ่ยด้วยดวงตาแดงก่ำ “ซูซู คาดไม่ถึงเลยว่า แม้แต่ประธานของเทียนฟู่ แคปปิตอลยังถูกเธอล่อลวง!”
“แกมันเป็นภัยร้ายต่อผู้อื่นเสียจริง!”
“หลิวชิง ประธานของคุณแค่หลงในความงามของซูซูเท่านั้น คุณไม่ต้องไปฟังเขา!”
“คุณสัญญาว่าจะร่วมมือกับเรา เงินหนึ่งพันล้านก็ควรเป็นของเรา!”
“หลิวชิง คุณรีบโทรไปประท้วงเลย!”
สีหน้าของหลิวชิงน่าเกลียดเป็นอย่างมาก เมื่อได้ฟังคำพูดของซูเหวินเฉิง เธอเองก็พลอยสงสัย หัวหน้าสำนักงานใหญ่ ชมชอบในความงามของซูซูจริงๆ
ผู้หญิงคนนี้ ไม่ควรเรียกว่าซูซู ควรเรียกเธอว่าซูต๋าจี่
เมื่อมองไปยังซูซู นัยต์ตาของเธอก็เต็มไปด้วยความโกรธที่ไม่ยินยอม
ด้วยภายใต้แรงกระตุ้น เธอคิดอยากจะลาออก ไม่เสียดายแม้จะแตกหักกับบริษัท เธอทนต่อความอัปยศอดสูนี้ไม่ได้เช่นกัน!
ซูซูเองก็ตื่นตระหนก เธอไม่เข้าใจ เหตุใดประธานเทียนฟู่แคปปิตอลถึงได้สนใจในตัวเธอ
“ฉินเทียน ควรทำอย่างไรดี?” เธอถามอย่างช่วยไม่ได้
ฉินเทียนต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เป็นข้อความฉบับหนึ่ง
ข้อความนั้นถูกส่งมาโดยเหลยเป้าหัวหน้าใหญ่ ข้อความนั้นสั้นๆง่ายๆ : เจอตัวแล้ว เดี๋ยวพาตัวไป
เขาเก็บโทรศัพท์มือถือพลางยิ้มและเอ่ย “ไม่ต้องรีบร้อน เดี๋ยวก็ได้เข้าใจแล้ว”
มองหลิวชิง เขายิ้มเย็นพลางเอ่ย “ฉันรู้ว่าคุณไม่พอใจ ฉันจะให้คำตอบแก่คุณภายในสิบนาที”
สิบนาที?
ผู้ชายคนนี้กำลังทำบ้าอะไรอยู่?
“ตกลง”
“ฉันจะรอคุณเพียงแค่สิบนาที!”
“หากคุณไม่สามารถให้คำอธิบายที่ดีแก่ฉันได้ ฉันหลิวชิงยินดีที่จะแตกร้าวกับบริษัท ไม่มีทางยอมรับความอัปยศอดสูนี้ได้!”
ในไม่ช้า หัวหน้ารปภ.ก็รีบเร่งเข้ามารายงานเถียหลินเฟิง
“เจ้าสมาคม มีเฮลิคอปเตอร์ที่ไม่รู้จักบินมาหนึ่งลำครับและต้องการจะลงจอดบนดาดฟ้า!”
“ได้โปรดช่วยชี้แนะ ให้ขับไล่ออกไปไหมครับ?”
เฮลิคอปเตอร์?
เถียหลินเฟิงชะงักไปชั่วขณะและมองไปทางฉินเทียน เมื่อเห็นว่าฉินเทียนค่อยๆพยักหน้า เขาก็เอ่ยตะโกนเสียงดัง “เร็ว ให้พวกเขาเข้ามา!”
เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ทุกคนต่างงุนงงและจ้องมองไปยังทางเข้าประตูจัดงาน
เห็นชายชุดดำมากกว่าสิบสองคนที่มีดวงตาเปล่งประกายและทักษะความสามารถที่แข็งแกร่ง พวกเขาเดินเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวคนหนึ่งที่ดูผ่านโลกมาอย่างโชกโชน
เมื่อเห็นผู้หญิงคนนี้ ซูเหวินเฉิงตื่นตระหนกทันที
“กงลี่？”
“นั่นเธอใช่ไหมกงลี่? เธอมาได้อย่างไร?”
สีหน้าของซูซูดูงุนงง ผู้หญิงที่สามารถมองออกถึงความโชกโชนที่เธอผ่านมานั้นไม่ตรงกับอายุของเธอ กลับกลายเป็นเพื่อนสนิทในมหาวิทยาลัย
“ซูซู ฉันต้องขอโทษเธอ!”
“ฉัน....มาสารภาพกับเธอ!”
กงลี่เดินไปยังด้านหน้าซูซูและคุกเข่าลง
ซูซูคิดอยากจะเข้ามาประคองกงลี่ เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของเธอ กลับอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง
“ใบสั่งยาในปีนั้น เป็นฉันเองที่ขโมยไป”
“ในตอนนั้นฉันก็แค่อยากจะแกล้งเธอเล่นก็เท่านั้น อยากเห็นท่าทีร้อนรนของเธอ”
“หลังจากนั้นฉันเห็นว่าเธอแจ้งตำรวจ ฉันเลยรู้มูลค่าของใบสั่งยานั้น เป็นเพราะว่าฉันกลัว ฉันเลยไม่กล้าที่จะบอกกับเธอ”
"ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันรู้สึกผิดมาตลอด"
“ซูซู ฉันขอโทษ！”
ในที่สุดซูซูก็เข้าใจแล้ว เธอยิ้มและเอ่ยอย่างขื่นขม “กงลี่ เธอรีบลุกขึ้นเถอะ”
“ฉันไม่ได้กล่าวโทษเธอแล้ว”
“ในตอนนั้นฉันยังเป็นวัยรุ่น เล่นอะไรไม่รู้เรื่องราว อันที่จริงใบสั่งยานั้นไม่มีค่าอะไรเลย ทำไมฉันต้องโทรหาตำรวจด้วย”
“เธอบอกว่าไม่มีค่าเลย?” กงลี่ไม่เข้าใจ
ซูซูพยักหน้าและเอ่ย “ฉันรู้สึกว่าตลอดว่าสูตรนั้นมีปัญหา กระทั่งตอนนี้ ฉันค้นพบวิธีการแก้ปัญหาแล้วและได้พัฒนาสูตรที่แท้จริงแล้วล่ะ”