ตอนที่ 64
บทที่ 64 คนที่มองวิวทิวทัศน์
October 21, 2026
“จากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้ เงินหนึ่งพันล้านจากเทียนฟู่แคปปิตอลสำหรับการลงทุนบริษัทซูยู่ ตอนนี้ได้โอนเข้าบัญชีแล้ว!”
“ธนาคารพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในหลงเจียง ธนาคารเจี้ยนหลง ได้ออกแถลงการณ์ในทันที ยินดีที่จะเปิดหุ้นกู้ปลอดดอกเบี้ยมูลค่าหนึ่งพันล้านให้กับบริษัทซูยู่”
“รัฐบาลเมืองมีการประชุมฉุกเฉิน พื้นที่อุตสาหกรรม16ไร่ได้รับการอนุมัติเป็นพิเศษสำหรับบริษัทซูยู่เพื่อสร้างเขตนิคมอุตสาหกรรม”
“บริษัทก่อสร้างอู๋ซื่อได้เซ็นสัญญากับบริษัทซูยู่ รับผิดชอบอย่างเต็มกำลังสำหรับก่อสร้างนิคมอุตสาหกรรม”
“อุปกรณ์การแพทย์เทียนเจี้ยนซึ่งเป็นบริษัทในเครือของเทียนฟู่แคปปิตอล กล่าวว่าได้รับแบบฟอร์มการสั่งซื้อสินค้าจากบริษัทซูยู่ พวกเขาจะพยายามอย่างเต็มที่ในการผลิตอุปกรณ์การสกัดยาจีนที่ทันสมัยที่สุด รับประกันว่าจะส่งมอบให้ทันเวลา”
“หลิวชิเป็นผู้รับหน้าที่ เริ่มเดินสายการวางจำหน่าย”
“กงลี่ในนามของซูซู ได้เซ็นข้อตกลงความร่วมมือที่ครอบคลุมกับผู้ปลูกยาจีนแผนโบราณส่วนใหญ่”
“บริษัทซูยู่ ยังเตรียมที่จะทำสัญญากับที่ดินหลายหมื่นไร่ เพาะเลี้ยงฐานการเพาะปลูกของตน มั่นใจในคุณภาพและการจัดหาวัตถุดิบ”
“บริษัทซูยู่ซื้ออาคารสำนักงานทั้งหลัง เปลี่ยนชื่อเป็นอาคารซูยู่”
“บริษัทซูยู่ตัดสินใจกระจายความเสี่ยง ดำเนินงานเป็นแบบองค์กร จดทะเบียนในนามซูยู่กรุ๊ป”
...........
ข่าวคราวทยอยกันมาอย่างไม่ขาดสายราวกับระเบิด ระเบิดที่ทำให้ซูเป่ยซานนั้นเวียนศีรษะ ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากและกระอักกระอ่วนใจ
เรื่องราวดำเนินมาจนวันนี้ ไร้เรี่ยวแรงและหนทางที่จะย้อนกลับไปได้
เขานั้นรู้สึกผิดพลาดและเสียใจมาก!
ถ้าในตอนแรกเขายอมรับความหวังดีของซูซู เข้าร่วมบริษัทของซูซู ถ้าอย่างนั้นในตอนนี้ ภายใต้ความมั่งคั่งร่ำรวยนี้ก็จะมีสัดส่วนของเขาด้วยใช่หรือไม่?
ในทางกลับกัน หลังจากผ่านเรื่องอื้อฉาวของการประชุมการลงทุน ตระกูลซูก็ได้กลายเป็นเพียงหนูข้างถนน ถูกผู้คนดูหมิ่นหยามเหยียด
ลูกค้าที่เคยร่วมงานกับตระกูลซูในอดีต ต่างก็ตีเส้นวางขอบเขตกับพวกเขาเป็นครั้งแรก และหันเข้าหาบริษัทซูยู่แทน
ด้านหนึ่งคือบริษัทซูยู่ที่กำลังเจริญรุ่งเรืองราวกับน้ำมันที่ปรุงอาหารอยู่บนกองไฟ อีกด้านหนึ่งคือตระกูลซูที่ยิ่งใหญ่ที่เงียบสงัดราวกับกำลังจะดับสูญก็ไม่ปาน
“สำหรับคนอื่นน่ะช่างเถอะ คาดไม่ถึงเลยว่าตระกูลอู๋จะเข้าหาพวกเขาเร็วถึงขนาดนี้”
“พี่ คุณต้องไปเจรจากับพี่เขยเกี่ยวกับเรื่องนี้!” ซูเหวินเฉิงเอ่ยด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวโกรธ
ซูหนานกัดฟันและเอ่ย “ฉันจะโทรหาพี่เขยของนายเดี๋ยวนี้!”
“จิ่นซิ่วกรุ๊ปของตระกูลอู๋ เป็นผู้สร้างอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในหลงเจียง ตราบใดที่พวกเขาไม่สนับสนุน นิคมอุตสาหกรรมของซูซูก็ไม่สามารถสร้างขึ้นได้หรอก”
“เมื่อถึงเวลานั้นก็คอยดูว่าพวกเขาจะผลิตได้อย่างไร!”
ซูหนานรีบต่อสายโทรศัพท์หาอู๋เฟย
“คุณพูดอะไรนะ? คุณสามี คุณกำลังล้อฉันเล่นหรือเปล่า?”
“นี่เป็นเวลาอะไรแล้ว ที่รักอย่ามาล้อเล่นกันสิ”
“ใครเขาจะล้อเล่นกับเธอ!” ภายในสายโทรศัพท์ เสียงโกรธของอู๋เฟยดังขึ้น “เธอน่ะมันร้ายลึก ฉันสุดจะทนกับคนอย่างเธอแล้ว”
“ตอนนี้ฉันจะบอกให้เธอรู้ไว้นะว่าเราหย่ากันแล้ว!”
“เธอกล้าใส่ร้ายคุณซูซู เธอออกไปจากชีวิตฉันซะ จะออกไปก็ออกไปแต่ตัวด้วยล่ะ!”
ซูหนานยังคงยืนนิ่งงั้นอยู่อย่างนั้น
ตระกูลอู๋คือที่พึ่งพาสุดท้ายของพวกเขา คาดไม่ถึงเลยในช่วงเวลาวิกฤติ พวกเขากลับถูกทอดทิ้งอย่างไร้ความปราณี
เพื่อที่จะประจบสอพลอซูซู อู๋เฟยจึงได้ขีดเส้นแบ่งเขตกับซูหนานอย่างชัดเจน
สมแล้วที่เป็นซูเป่ยซาน ในช่วงเวลาวิกฤต เขาเองยังสงบอยู่ได้ เป็นเพราะเขารู้ว่าส่วนสำคัญของปัญหาก็คือซูซู
ตราบใดที่คืนดีกับซูซู ปัญหาทั้งหมดที่ตระกูลซูต้องเผชิญก็จะได้รับการแก้ไข
“ซูยู่คุน ตระกูลซูมีวันนี้ได้ก็เป็นเพราะความผิดของลูกชายและลูกสาวที่ไม่น่าพอใจของพวกคุณ”
“ตอนนี้ ฉันสั่งให้คู่สามีภรรยาอย่างพวกคุณพาซูเหวินเฉิงและซูหนานไปคุกเข่าขอโทษซูซู!”
“อย่างไรเสียซูซูก็เป็นเพราะในตระกูลเรา ฉันไม่เชื่อว่าเธอจะนั่งมองและเพิกเฉย!”
“ตอนนี้เธอเองก็เป็นผู้มีอิทธิพลและได้รับความสนใจจากสังคม แบกรับชื่อเสียงฉาวโฉ่ที่เป็นตราบาปว่าถูกตระกูลทอดทิ้งไปไม่ได้”
“ใช่ ใช่ ใช่”
“พ่อ ได้โปรดวางใจ ไม่ว่าอย่างไร พวกเราก็จะขอร้องให้ซูซูให้อภัย!”
คู่สามีภรรยาซูยู่คุน พาลูกชายและลูกสาวซึ่งครั้งหนึ่งเคยทำให้พวกเขาภูมิใจมายังเลคไซด์ วิลล่า ด้วยท่าทีราวกับหมาจนตรอกที่ระมัดระวังตัวและหวาดกลัว
เหนือความคาดคิดประตูใหญ่ถูกล็อคอย่างแน่นหนา