บทที่ 721 น้ำตาคลอเบ้า

ในวินาทีที่เห็นชินเทียนปรากฏตัวออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าของเหลิ่งหยุนเปรียบเสมือนดอกไม้ที่ผลิบานแล้ว

ในดวงตาสวยงามที่แวววาวคู่นั้น ทำให้ทั้งตัวเธอดูเปล่งประกาย

“ต้องขอบคุณฟ้าดินที่นายสามารถมาได้แล้ว ถ้าไม่มาอีกก็จะไม่ได้เจอศิษย์น้องเล็กที่น่ารักตลอดไปแล้วนะ”

เมื่อพูดจบ เขาก็แกล้งทำเป็นตบหน้าอก จีบปากจีบคอพร้อมหัวเราะ “เจ้าอ้วน ฟังให้ดีนะ”

“เขาคือผู้สืบทอดของบัญชาพญายม ยิ่งไปกว่านั้นก็ยังเป็นเจ้าของแห่งวิหารเทพ”

“เขาก็คือศิษย์พี่ของฉัน ฉินเทียน”

“ตอนนี้ฉันจะถามนาย คิดหรือยังว่าจะตายยังไง?”

“นายคือฉินเทียน”

“ฉินเทียนที่ใช้กลยุทธ์กดดันนักบวชกู้ให้ถอนตัว ที่ช่วยเถียโถวปลอมเป็นราชาเถียสิบสามแห่งวิหารเทพคนนั้น?”

“นายไม่ได้ถูกขังไว้ในคุกของมังกรซ่อนรูปหรอกหรือ?”

“ไม่ใช่สิ นายคือหัวหน้าแห่งวิหารเทพ ? ” เจ้าอ้วนหมีเล่อเบิกตากว้าง แสดงสีหน้าที่ไม่อยากเชื่อ

ก่อนหน้านี้ รวมทั้งหยางต้าวและคนอื่นๆในที่อยู่ข้างใน ทั้งหมดไม่อยากจะเชื่อเท่าไรว่า เถียโถวจะเป็นราชาเถียสิบสามจริงๆ

เขารู้สึกได้ว่า นี่ก็คือฉินเทียน เพื่อชำระแค้นให้กับตระกูลหูเฟยของพวกเขา จงใจปลอมตัวเพื่อแสดงฐานะออกมา

แต่แค่ฉินเทียนใช้กลยุทธ์ ก็สามารถเอาชนะนักบวชกู้ต่อหน้าสาธารณะได้ กดดันจนนักบวชยอมอับอายถอนตัวออกจากการประลอง ดังนั้นด้วยศักยภาพของฉินเทียนพวกเขายังคงหวาดกลัวอย่างมาก

ถ้าไม่เช่นนั้น ดำจากภายนอกก็ไม่สามารถญาติดีกันได้ ในความเงียบนั้นก็กดดันให้หวังเหล่าหู่ออกหน้า

แต่ว่าฉินเทียนได้ถูกคนของมังกรซ่อนรูปจับไปแล้ว ขังไว้ที่ในคุก ทำไมถึงมาปรากฎตัวอยู่ที่นี่

เจ้าอ้วนหมีเล่อสีหน้างุนงง

ฉินเทียนยิ้มอย่างเยือกเย็น “ตอนนี้ ฉันจะให้โอกาสนายอีกครั้ง”

“เมื่อ 3 ปีที่แล้ว หยางต้าวร่วมมือกันกับเว่ยเทียนเหอและจ้าวคง ลอบเผาทั้งตระกูลหูตายอย่างไร นายคงจะรู้ข้อเท็จจริงนี้นะ”

“เพียงแค่นายเต็มใจที่จะเป็นพยานให้ ไปชี้ตัวหยางต้าวและพวกเขา นายก็จะมีชีวิตรอดต่อไปได้”

“เป็นยังไง?”

เจ้าอ้วนหมีเล่อจากที่ตกอยู่ในภวังค์ก็ดึงสติกลับมา หัวเราะเสียงดัง ในตาของเขา ปรากฏนัยน์ตาที่ชั่วร้ายอีกครั้ง

“กูไม่สนว่ามึงจะเป็นพยายมหรือราชาเทพ วันนี้ได้พบกับฉัน นายมีแค่เพียงทางเลือกเดียว นั้นก็คือ ตาย！”

“อยากจะรู้ว่าคนของตระกูลหูถูกเผาตายยังไงไหม? ไปถามพวกเขาที่นรกเถอะ”

พูดอยู่ เขาก็ระเบิดพลัง หิ้วถังออกซิเจน เดินก้าวยาวๆไปยังฉินเทียน

“พี่เทียน ระวัง”

ในสายตาของหูรั่วหลันที่เต็มไปด้วยความกังวล อดไม่ได้ที่จะพูดออกไป

ฉินเทียนพูดพร้อมหัวเราะ : “รั่วหลัน ก่อนหน้านี้ที่ฉันไปหาเธอที่ญี่ปุ่น ไม่คิดว่าเธอจะกลับมาแล้ว”

“ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ฉันได้วางแผนมาพอประมาณแล้ว”

ในระหว่างที่คุยเล่น เจ้าอ้วนหมีเล่อที่ทำท่าทางชั่วร้ายอยู่ฝั่งตรงข้าม ก็ไม่ได้อยู่ในสายตาเขาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว

“ตายซะ！” เจ้าอ้วนหมีเล่อตะโกนออกมาเสียงดัง ใช้พลังทั่วทั้งร่างกาย ยกถังออกซิเจนที่หนัก 50 กว่ากิโลขึ้นมา ไปยังบนศีรษะฉินเทียนที่มีชะตากรรมที่ต้องตาย

ถ้าหากว่าถูกกระแทกแล้ว ก้อนหินล้วนออกดอกได้แล้วนะ

แต่ภายใต้แรงกระแทกขนาดมหึมา ถังออกซิเจนก็อาจจะระเบิดได้ เจ้าอ้วนหมีเล่อแสดงนิสัยชั่วร้ายออกมา แม้แต่ความปลอดภัยของตัวเขาเองก็ไม่สน

สมแล้วที่เป็นฆาตรกรอันดับ 1 ในฮั่นจง

การต่อสู้ที่ต้องเผชิญหน้ากับความรุนแรง ไม่เพียงแต่ฉินเทียนจะไม่ถอย แต่กลับพร้อมพุ่งเข้าไป

ในทันใดนั้นร่างกายของเขา เร่งความเร็วหลบการจู่โจมจากถังออกซิเจน ชั่วพริบตาเดียวเขาก็ไปถึงหน้าเจ้าอ้วนหมีเล่อ

ทันทีที่เห็นใบหน้าของฉินเทียนเข้ามาอยู่ตรงหน้า ที่ยิ้มให้กับเขา เจ้าอ้วนหมีเล่อตกใจอย่างมาก ยังไม่ทันให้เขาได้ตั้งตัวมือของฉินเทียนก็ประทับลงบนใบหน้าแล้ว

แค่รู้สึกว่าว่าข้อมือชา เจ้าอ้วนหมีเล่อก็รีบกระโดดหนี นึงไม่ถึงเลยว่าถังออกซิเจนในมือเขาก็ไปอยู่ในมือของฉินเทียน

“หัวของนายแข็งมากใช่ไหม?”

ฉินเทียนสบถฮึอย่างเยือกเย็น เหวี่ยงมืออย่างลวกๆ เล็งตรงเข้าไปที่หัวล้านของเจ้าอ้วนหมีเล่อ

ปัง！

เสียงแท่งเหล็กกระทบกันสะท้อนกลับมาในอากาศ

ในเวลานั้นสมองของเจ้าอ้วนหมีเล่อก็ว่างเปล่า จ้องตาเหมือนอยากจะพูดอะไร เขาก็เซไปเซมาและล้มลงเป็นลมไป

“เศษสวะจริงๆ ไม่คิดเลยว่าจะต่อสู้ไม่ได้แบบนี้”

ฉินเทียนทิ้งถังออกซิเจนในมือเสร็จ ดูเหมือนว่าจะยังไม่พอใจเล็กน้อย

：