ตอนที่ 677
บทที่ 722 ยินดีต้อนรับกลับทีม
October 21, 2026
“ชิงเฉิน！นายคือชิงเฉินเพื่อนรัก！”
“ฮ่าฮ่า ชิงเฉินเพื่อนรักยังมีชีวิตอยู่！”
“ดีจังเลย มันดีมากจริงๆ！”
อีกฝั่งของสาย ฉานเจี้ยนและคนอื่นๆตื่นเต้นไม่แพ้กัน รอไม่ไหวเอาศีรษะโผล่เข้ามาในหน้าจอ
ชิงเฉินปาดน้ำตาที่ไหลแล้วพูดว่า ：“ท่านอิมพ์แห่งนรก ได้เห็นพวกท่านมันดีมากเกินไปจริงๆ”
“ผมยังคิดว่า.......”
“ใช่แล้ว ฉินเทียนนี่มันเรื่องอะไรกัน？”
หวูฉางหัวเราะฮ่าๆ ：“ชิงเฉิน ถูกเจ้าสำนักทารุณมาใช่หรือไม่？ไม่ต้องเสียใจไป ในครั้งแรกที่ฉันเจอเขา ก็ถูกทารุณจนไม่ไหว”
“ฉินเทียนไม่ใช่พวกเราเรียกหรอกนะ ยังไม่รีบเรียกเจ้าสำนัก”
“เจ้าสำนัก？” ชิงเฉินยังไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับเล็กน้อย
ชุยหมิงหัวเราะ ： “เขาคือผู้สืบทอดของเถ้าแก่ใหญ่ เป็นเจ้าสำนักของพวกเรา!”
“เจ้าสำนักยังได้จัดตั้งองค์กรคำสาปสวรรค์ขึ้นมา ตอนนี้ได้พัฒนากลายเป็นห้าพญายมแห่งนรกแล้ว！”
“ชิงเฉิน ยินดีต้อนรับกลับทีม ยินดีต้อนรับกลับบ้าน”
“ที่พวกเขาพูดมันคือเรื่องจริงใช่ไหม？”
“ท่านอิมพ์แห่งนรก คุณรีบบอกฉันที！” ชิงเฉินตื่นตระหนกจนตัวสั่น
เพียงแค่ได้รับการยืนยันจากฉานเจี้ยน ในที่สุดชิงเฉินก็เชื่อโดยไม่มีข้อสงสัย เสียงดังพั่บ เขาคุกเข่าต่อหน้าฉินเทียน
“เสื้อเลือดชิงเฉินเคยได้พบเจ้าสำนัก！”
“การต่อสู้ในต่างประเทศ ฉันได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก หลังจากอาการสาหัส ก็ถูกน้ำทะเลพัดลอยออกไปและก็มีเรือชาวประมงลำหนึ่งช่วยเหลือไว้”
“ต่อมาจ้าวคงได้ไปทำธุรกิจในต่างประเทศ ได้รับการช่วยเหลือจากเขา ผมถึงได้กลับมา ผมสัญญาว่าจะรับใช้เขา จนกระทั้งฆ่าไปอย่างน้อยสิบคน”
“เจ้าสำนัก ผม——”
ฉินเทียนพยักหน้าแล้วยิ้ม ：“ชิงเฉินเพื่อนรัก เรื่องที่ผ่านไปแล้ว ไม่ต้องพูดถึงมันอีกแล้ว”
“มีอะไรที่ผิดพลาดไป หลังจากนี้ก็ค่อยๆชดใช้”
“ตอนนี้ ผมขอเป็นตัวแทนท่านอาจารย์ของผม เหล่าพี่น้ององค์กรคำสาปสวรรค์ ตอนรับคุณกลับทีม”
ชิงเฉินอยากจะพูดอะไร แต่จู่ๆ ก็มีเสียงปังอย่างดังดังขึ้นมาจากชั้นบน หลังจากนั้นมีแสงเปลวไฟพุ่งขึ้นไปบนฟ้า
“นี้มันเรื่องอะไรกัน？หวังเหล่าหู่ล่ะ？”ฉินชวนช็อก ต้องการพุ่งเข้าไปข้างใน
“ไม่รีบ”
ฉินเทียนหัวเราะ แล้วมองไปทางประตู ไม่นานก็ปรากฎเงาที่งดงามขึ้นสองร่าง
เหลิ่งหยุนและหูรั่วหลันใช้รถเข็นเข็นหวังเหล่าหู่เดินออกมา
มองดูสีหน้าที่ผิดหวังของหวังเหล่าหู่ มีแผนการหนึ่งผุดขึ้นมาบนสมองของฉินเทียน
“หวังเหล่าหู่ มีเรื่องมากมาย ที่ผมไม่ต้องพูด เชื่อว่าคุณก็เข้าใจดีอยู่แล้ว”
“มีโอกาส พวกเรามาคุยกันดีดีเถอะ”
“ฉินชวน พาเขาขึ้นรถ”
ฉินชวนรีบนำหวังเหล่าหู่ขึ้นไปบนรถ
ฉินเทียนเห็น หางตาของหูรั่วหลันมีคราบน้ำตา เหลิ่งหยุนพูดด้วยเสียงเบาเบา ： “เจ้าอ้วนคนนั้นปากแข็งจริงๆ ถึงตายก็ไม่ยอมปริปากบอกความจริงออกมา”
“เพียงแค่รั่วหลันใช้เก้าเก้าแปดสิบฟันครั้งเดียว ส่งเขากลับสู่โลกหลังความตาย หลังจากนั้นกลายเป็นเถ้าถ่านท่ามกลางทะเลไฟ”
ฉินเทียนเข้าใจความรู้สึกของหูรั่วหลัน อดทนมาสามปี เจ้าอ้วนหมีเล่อเป็นศัตรูคนแรกที่ฟันด้วยมือของเธอ เป็นการเบิกทางการแก้แค้นอย่างเป็นทางการ
แต่ทว่าเขายังหน้านิ่วคิ้วขมวด “คุณมาได้ยังไง？”
“แล้วทำไมถึงอยู่กับรั่วหลัน？”
ก่อนหน้านี้เขากับเหลิ่งหยุนมาที่นี่ด้วยกัน ไปบ้านเก่าของพ่อแม่เหลิ่งหยุนแล้วไปรับบัญชาซีจุน ในตอนนั้นเหลิ่งหยุนบอกว่า จะอยู่ต่ออีกสักพัก คิดถึงพ่อแม่
เหลิ่งหยุนยิ้ม ： “ยังจำเพื่อนสนิทของแม่ฉันได้ไหม ซากุราโกะ？”
“บทบาทภายนอกของเธอ ก็คืออาจารย์สอนเครื่องปั้นดินเผามหาวิทยาลัยโทยามะ ในความบังเอิญของโชคชะตา เธอได้รับรั่วหลันมาเป็นศิษย์ สอนวิชานินจาให้เธอโดยเฉพาะ”
“ครั้งที่แล้วตอนที่พวกเราออกจากญี่ปุ่น ซากุราโกะก็ขอร้องฉันเมื่อถึงซีเป่ยให้ไปหารั่วหลันปกป้องเธอ”
：