บทที่ 922 ไม่แกก็ฉันที่ต้องตาย

“คุณพูดอะไรนะ?”

“คุณอยากให้พวกเราทั้งห้าคนสู้พร้อมกันจริง ๆ งั้นเหรอ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเทียน เฝิงเปียวก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่งก่อน เขาคิดไม่ถึงนิดหน่อย จากนั้นก็รู้สึกอายจนโกรธที่ฉินเทียนดูถูกตัวเขาอย่างนี้

แต่ไม่นานเขาก็ตื่นเต้นขึ้นมา พูดตามตรง เขาไม่มั่นใจว่าจะสามารถชนะฉินเทียนได้ด้วยตัวคนเดียว

แต่ก็อายที่จะเสนอความคิดที่ต้องใช้วิธีคนเยอะเอาชนะคนน้อยกว่า

ถ้าเป็นแบบนั้น ต่อไปอยู่ในจวนนายพลคงอยู่ยาก

แต่ว่า ฉินเทียนเสนอความคิดออกมา สถานการณ์ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว

แม้ว่าจะบอกว่าเขาเป็นปรมาจารย์ แต่ปรมาจารย์คนเดียวก็คงไม่สามารถเอาชนะผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ผู้ยิ่งใหญ่ 5 คนได้หรอก ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งของรากษสทั้งห้าก็ใกล้เคียงกับปรมาจารย์

ทุกคนยังรู้สึกว่าฉินเทียนบ้าเกินไปแล้ว

เฝิงเปียวมองเกาเหมิ่งและพูด: “ท่านนายพล โปรดแนะนำ”

เกาเหมิ่งพูดเสียงดัง: “ในเมื่อคุณฉินมีความกล้าหาญ ถ้างั้นวันนี้พวกเราจะทำให้เขาสมหวัง!”

“เฝิงเปียว พวกคุณสู้ไปพร้อมกัน!”

รากษสทั้งห้า นอกจากเฝิงเปียว อีก 4 คนที่เหลือได้แก่ ตึ้งซาน ฉิวไห่ หลี่เทียนอิง และหลิวหู่

เดิมทีพวกเขาเป็นพี่น้องจากสำนักเดียวกัน ทั้งห้าคนร่วมมือ ควบม้าทั่วเมืองเจียงเหอ แทบไม่มีใครกล้าหาเรื่องพวกเขา หลังจากถูกเกาเหมิ่งปราบลง ทุกวันไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและเสื้อผ้า ยิ่งกว่านั้นคือการฝึกพลังชี่

เกาเหมิ่งยังคิดทุกวิธีในการหาทรัพยากรสำหรับการฝึกพลังชี่ให้พวกเขา

ดังนั้น ความสามารถของพวกเขาจึงดีขึ้นเรื่อย ๆ

พวกเขาไม่ได้ลงมือนานแล้ว ไม่ต้องพูดถึง ร่วมมือกันห้าคนเลย

ดังนั้นการต่อสู้ครั้งนี้ยังเกี่ยวกับรากฐานของพวกเขาเองด้วย

จะเสียชื่อเสียง หรือจะประสบความสำเร็จขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง

“ไอ้บ้าเอ๊ย ตายซะเถอะ!” หลิวหู่ที่อารมณ์ร้อนที่สุดในรากษสทั้งห้าส่งเสียงคำรามและพุ่งเข้าไป

ร่างของเขาหายใจถี่ราวกับม้าเร็ว

หมัดที่ปล่อยออกมาทำให้อากาศตรงหน้าถูกบีบอัดจึงเกิดเป็นซอนิกบูม!

แม้แต่ฉินเทียนเองก็หูอื้อไปสักพัก นั่นเพราะมีสุญญากาศอยู่รอบ ๆ

มีทักษะดีนี่!

เขาถอนหายใจอย่างลับ ๆ ในใจ ถูกกระตุ้นความกล้า เขาออกหมัดที่รุนแรงและตรงไปเผชิญกับหมัดของหลิวหู่

คนที่รู้จักคุ้นเคยกับหลิวหู่จะรู้ว่าเขาถูกเรียกว่าหมัดเสือร้าย หมัดคู่นี้สามารถผ่าอิฐแยกหินได้อย่างง่ายดาย

เมื่อรวมพลังที่แฝงอยู่ในหมัดแล้ว เรียกได้ว่า หมัดนี้ร้ายกาจมากกว่าค้อนเหล็กของหวังขุยเสียอีก

ปึง!

กำปั้นทั้งสองปะทะกันทำให้เกิดเสียงดังกึกก้องของคลื่นพลังชี่ ฉินเทียนยืนนิ่งอย่างมั่นคง หลิวหู่ถอยหลังไปสามก้าว

เมื่อมองอีกครั้ง ผิวหนังและเนื้อของกำปั้นนั้นฉีกออกและเลือดไหลเป็นทางแนวนอน เป็นไปได้ยังไง?

เขาอ้าปากค้างอย่างประหลาดใจกับสถานการณ์

“พี่น้องทุกคนสู้ไปพร้อมกันเลย!”

ในขณะนั้นเอง เฝิงเปียวส่งเสียงเรียก กับรากษสอีกสองสามคน ทุกคนแกว่งอาวุธและพุ่งเข้าโจมตีฉินเทียนจากสี่ทิศทาง

มีดพร้าฟันด้านบน ดาบยาวพุ่งไปทางเอว สามง่ามไปช่วงล่าง โซ่เหล็กรัดคอ

คนสี่คน อาวุธสี่ชิ้น ร่วมมือกันเป็นอย่างดีและสมบูรณ์แบบ

เรียกได้ว่า การโจมตีครั้งนี้ได้ปิดตายเส้นทางหลบหนีทั้งหมดของฉินเทียน และสาบานว่าจะต้องเอาชีวิตของเขาให้ได้

ผู้คนรอบข้างล้วนชื่นชมความสมบูรณ์

ไป๋หลิงจับแขนจินถังแน่น หัวใจของความกังวลแทบจะกระโดดออกมา

ฉินเทียนยืนนิ่งไม่สั่นไหว ในสถานการณ์คับขัน ทันใดนั้นเห็นเขาสะบัดข้อมือ ราวกับมีเส้นด้านสีดำสองสามเส้นพุ่งออกมา

แคร่ง แคร่ง แคร่ง แคร่ง

ในอากาศมีเสียงโลหะกระแทกกันดังชัดเจนและลึกลับ

เฝิงเปียวและคนอื่น ๆ ต่างร้องด้วยความประหลาดใจ ในขณะเดียวกันพวกเรารู้สึกถึงอาวุธในมือกระแทกกับอะไรบางอย่างที่แข็งแกร่งมากจนอาวุธเกือบหลุดจากมือ

ทั้งสี่คนกระโดดออกมาพร้อมกัน รอจนเห็นสิ่งที่ตกอยู่บนพื้นอย่างชัดเจน มันเป็นเพียงแค่เข็มบาง ๆ สีดำไม่กี่เล่ม ทั้งสี่ล้วนหน้าเปลี่ยนสีด้วยความกลัว

การที่สามารถใช้เข็มบาง ๆ ไม่กี่เล่มและใช้กำลังมหาศาลแยกมันออกไปคนละทิศเพื่อตีอาวุธของพวกเขาอย่างแม่นยำ นี่ ได้ยินก็ผวาแล้ว

จนถึงตอนนี้ ในที่สุดพวกเขาก็รู้จักความน่ากลัวของฉินเทียน

เป็นไปไหมว่านี่คือวิธีการของปรมาจารย์?