บทที่ 958 เชิญคุณหนูใหญ่

“พี่สาว พี่พูดจริง ๆ เหรอ?”

“เรื่องแบบนี้ ฉันจะกล้ามาล้อเล่นได้ยังไงกัน”

หลังจากได้ยินคำพูดของ หวังตัวยวี่แล้วนั้น หวังหลีพลันเผยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมาในทันที

พูดตามตรง ภายในหัวของเขานั้น พลันคิดหาคำพูดหว่านล้อมเอาไว้มากมายภายในใจเนื่องจากเขารู้ว่าหวังตัวยวี่เป็นบุคคลที่มีความมั่นใจในตนเองมาก ทว่าก็มีจุดอ่อนเช่นกัน

นั่นก็คือบิดาที่ล่วงลับไปแล้ว

หากเขาเอ่ยถึงบิดาที่ล่วงลับไปแล้วออกไปนั้น ย่อมทำให้หวังตัวยวี่สั่นไหวแน่นอน และยินยอมออกไปพบหน้ากับเซี่ยหมิงแต่โดยดี

ทว่า เขามิคิดเลยว่า เขาที่ยังไม่ทันเอ่ยอะไรออกมาเช่นนี้ แต่หวังตัวยวี่……ก็ยอมตกลงงั้นเหรอ?

เธอพูดออกมาจริง ๆ ทั้งยังเร่งให้กำหนดฤกษ์งานแต่งอีกด้วย เพื่อเซี่ยหมิงมาสู่ขอนางไว ๆ

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

หวังหลีมิอยากจะเชื่อเลย เมื่อเขากลับมามีสติอีกครั้ง พลันรู้สึกว่าหวังตัวยวี่กำลังหยอกล้อเขาเล่นอยู่ ทั้งยังเอ่ยวาจาแดกดันเขาอีกด้วย

"พี่สาว จากมุมมองของผมแล้ว เซี่ยหมิงเขาดูโดดเด่นมาก หากพี่ลองดูรอบ ๆ ตัวแล้ว ภายในหมู่คนรุ่นใหม่ยังไม่มีใครเทียบเคียงเขาได้เลยมั้ง?"

“เพราะอย่างนั้น ผมเลยรู้สึกว่า—”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ประตูห้องก็พลันเปิดออกมาในทันที หวังหลีพลันผงะไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบเอ่ยออกมาว่า "พี่สาว ผมไม่ได้มีเจตนาอื่นเลยนะ!"

ใบหน้าของหวังตัวยวี่พลันแดงก่ำ พร้อมกับนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความชื่นมื่น พลางก้มหน้าลง พร้อมกับกัดปากกล่าวว่า "นายคิดว่าเขายอดเยี่ยมจริง ๆ เหรอ ?"

หวังหลีพลันรีบตบหน้าอกเพื่อเผยถึงความมั่นใจออกมา

หวังตัวยวี่ยิ่งรู้สึกเขินอายมากขึ้นไปอีก พลางเอ่ยออกมาด้วยท่าทีหมั่นไส้ในตัวน้องชายว่า "นายชั่งรู้จักทำตัวเป็นน้องภรรยาที่ดีนักนะ!"

“น้องภรรยา?” หวังหลีพลันรู้สึกสับสน เขากลายเป็นน้องภรรยาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

“พอแล้ว นายอย่ามัวแต่มายืนบื้ออยู่เลย”

“คำพูดของฉันนายยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ? ว่าฉันตกลง นายเอาคำฉันไปบอกพวกเขาเสีย”

“ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า และจะไม่ยอมออกไปพบเขาช่วงนี้ รอจนพวกเขาหารือเสร็จเมื่อใด นายค่อยพาเขามาพบพี่แล้วกัน”

"จำไว้ อย่าให้คนอื่นมามอมเขาเล่า ... "

หวังหลีพลันอ้าปากกว้างไปในทันที

เขารู้สึกว่านี่เป็นช่วงเวลาที่วิเศษที่สุดที่เขาเคยสัมผัสมาในชีวิต อย่างไรก็ตาม เมื่อได้เห็นใบหน้าที่ร่าเริงและสดใสของหวังตัวยวี่แล้วนั้น เขาพลันสัมผัสได้ว่า สิ่งที่เธอพูดนั้นเป็นความจริง!

การแสดงออกแบบนี้ มันไม่สามารถเสแสร้งแกล้งทำออกมาได้!

เธอเต็มใจ!

เธอเต็มใจที่จะแต่งงานกับเซี่ยหมิง!

หลังจากรู้เรื่องนี้แล้วหวังหลีก็รู้สึกตื่นเต้นมากเสียจนเกือบจะกระโดดตัวลอยไปในทันที

"ครับครับ!"

“ ผมจะรีบไปรายงานทันที!”

“พี่สาว พี่แต่งตัวสวย ๆ เข้าไว้ งานเลี้ยงจบเมื่อไหร่ ผมจะพาตัวเขาไปหาพี่เลย !”

ขณะที่หวังหลีพูดอยู่นั้น เขารีบหันหลังและวิ่งกลับไปราวกับกระต่ายตัวน้อยในทันที

ในขณะเดียวกัน บรรยากาศภายในห้องประชุมพลันเต็มไปด้วยความตึงเครียด

เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้นั้น เจ้านกแร้งเองก็เผยท่าทียโสโอหังจนยากที่จะใครเปรียบ ส่วนฝั่งของตงไห่เอง ก็เตรียมพร้อมที่จะเข้าห้ำหั่นในทันทีหากได้รับสัญญาณ

หวังเหมี่ยนและหวังเจี่ยน รวมถึงผู้อาวุโสทั้งหลายต่างก็มั่นใจมากว่า หวังตัวยวี่ยอมรู้สึกไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน

ไม่เพียงแต่เธอจะไม่เห็นด้วยเท่านั้น บางทีเธออาจจะนำกองทัพอิสตรีขอตัวเองมาฆ่าอีกด้วย

บรรยากาศที่น่าอึดอัดจนไม่อาจหายใจได้นั้น

ยามที่ทุกคนกำลังพยายามอดทนกับบรรยากาศที่น่าอึดอัดนี้อยู่ พลันมีเสียงร้องร่าเริงดังขึ้นมาจากระยะไกลว่า

“คุณหนูใหญ่ยอมตกลง!”

“คุณหนูใหญ่ยอมตกลงแต่งงานกับคุณชายเซี่ยหมิง!”

หวังหลีพลันตะโกนเสียงดังมาตลอดทาง พร้อมกับพุ่งเข้าไปภายในห้องประชุม เขาพลันหอบหืดออกมาด้วยเหนื่อยล้า พลางเอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้นว่า "เข้าพบท่านโหวครับ พี่สาวของผม เธอบอกว่ายินยอมที่จะแต่งงานครับ"

"พี่ยังบอกอีกว่าให้ทำการหมั้นหมาย และให้ฝั่งคุณชายเซี่ยเร่งหาฤกษ์ยามดี ๆ มาสู่ขอได้เลย!"

อะไรนะ?