บทที่ 1031 รักอย่างลึกซึ้งจนถึงทุกวันนี้

บทที่ 1031 รักอย่างลึกซึ้งจนถึงทุกวันนี้

ฝนยังตกอย่างหนัก ภายในตำหนักเริ่มเปียกชื้น

ยู่จุนอยู่ในโลงศพน้ำแข็งเป็นเวลานาน ร่างกายไม่ได้แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ตอนนี้ยิ่งเปียกชื้นกลับยิ่งทำให้ยาในร่างกายของนางยิ่งเข้มข้นขึ้น

นั่งอยู่ด้านข้างเตียงของนาง ตอนนี้นางยังไม่รู้ว่าภายในวังเกิดเรื่องวุ่นวายแค่ไหน กำลังช่วยนวดแขนให้กับยู่จุน

นางกำนัลเอาอาหารมาส่งให้ พูดขึ้นอย่างสุภาพว่า “ท่านหมอเทพทานอาหารบ้างเถอะ ไม่เช่นนั้นฮ่องเต้จะทรงโกรธแล้ว”

“เจ้ามาช่วยนวดแขนให้นาง เบามือหน่อย” ค่อยๆลุกขึ้นเดินมาตรงด้านหน้า พวกนางกำนัลเดินหน้ามานวดอย่างชำนาญ บีบนวดอย่างอ่อนโยน แล้วก็สังเกตยู่จุนอยู่อย่างระมัดระวัง

ก่อนหน้านี้ที่นอนอยู่ในโลงน้ำแข็ง ทำให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าอย่างชัดเจน

ตอนนี้ยู่จุนถูกย้ายมาอยู่ข้างนอกแล้ว ใบหน้านั้นกลับทำให้กู้อ้าวเวยใจสั่น

นางไม่เพียงมีรูปร่างหน้าตาคล้ายหยูนซี ตอนนี้ยู่จุนก็เหมือนจะคล้ายพวกนางทั้งสองคนอยู่มาก

ตามหลักแล้วนอกจากเป็นแฝดสายเลือดเดียวกันแล้ว ยากที่จะเจอคนสองคนที่มีหน้าตาคล้ายกัน แต่ตอนนี้อายุของทั้งสามคนต่างกัน น่าจะห่างกันแปดถึงสิบปี แต่มีสองที่อยู่ในตระกูลเดียวกัน กลับมีสามคนที่มีหน้าตาคล้ายกัน

ไม่น่าแปลกใจที่มีบางคนเชื่อคำทำนายไฟจากฟ้า เพราะการที่มีคนสามคนเกิดมามีรูปร่างหน้าตาคล้ายกันก็เป็นเรื่องที่ไม่ปกติอยู่แล้ว

นอกจากนี้ เรื่องราวที่เกิดขึ้นภายในตำหนักฮองเฮาก็เป็นเรื่องที่คาดคิดไม่ถึงเหมือนกัน

“เรื่องที่เกิดขึ้นในตำหนักฮองเฮามีความคืบหน้าอะไรบ้าง?” กู้อ้าวเวยถามขึ้นด้วยเสียงต่ำอย่างอดทนไม่ไว้

“ทหารอารักขาที่อยู่ด้านนอกตำหนักเห็นมีเงาดำผ่านจริง เพียงแต่คนคนนั้นจากไปอย่างรวดเร็ว ฝีมือไม่ธรรมดา ทุกคนทั้งวังต่างก็หวาดกลัว แต่ก็ยังไม่พบเบาะแสหรือร่องรอยอะไรอย่างอื่น หมอหลวงบอกว่าตอนนั้นฮองเฮาถูกแทงทำร้ายเป็นเวลานานแล้วค่อยไปพบ จึงทำให้พลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการหาตัวคนร้าย ”

เมี่ยวหารไม่ได้อยู่ในเมืองเทียนเหยียน ส่วนพิษรากถุงน้ำดีหงส์อยู่ภายในร่างกายนักฆ่า เวลาคงจะเหลือไม่มากแล้ว บรรดาพวกนางกำนัลและขันทีในวังที่สัมผัสสิ่งของที่เปื้อนเลือดก็จะได้รับผลกระทบ แต่ตอนนี้ดูแล้ว พิษรากถุงน้ำดีหงส์นี้เหมือนถูกระงับไว้

จะต้องมีคนที่มีทักษะทางการแพทย์เลิศล้ำอยู่เบื้องหลัง และจะต้องมียาสมุนไพรที่หายากอยู่ในมือ

ตัวเลือกแบบนี้แทบจะไม่มี จึงทำให้ยิ่งยากที่จะสืบหาร่องรอย

ทั้งสองเรื่องเกี่ยวพันกัน นางกลับรู้สึกว่าเรื่องพวกนี้ดูกระจัดกระจาย แต่ทั้งหมดน่าจะมีเป้าหมายเดียวกัน แต่ยังไงก็คิดไม่ออก

และในตอนนี้ นางกำนัลด้านข้างก็พูดขึ้นว่า “แต่ว่าด้านนอกตำหนักที่รกร้าง ได้พบสิ่งของประจำตัวองค์ชายเก้า”

กู้อ้าวเวยอึ้งไปอีกครั้ง ก่อนหน้านี้บอกว่าองค์ชายเก้าถูกลักพาตัวไป และคนร้ายคนนั้นก็มีฝีมือมาก

หรืออาจจะเป็นการกระทำของคนอื่น? แต่ทั้งๆที่รู้ว่าพิษรากถุงน้ำดีหงส์ขององค์ชายเก้าไม่สามารถรักษาได้ แล้วจะใช้ได้อย่างไร?

“ตอนนี้ฮ่องเต้ได้มีรับสั่งให้องค์ชายเก้าเข้าวังแล้วหรือ?”

“ไม่ได้มีรับสั่ง ได้ยินว่าคืนก่อนจวนองค์ชายเก้าถูกโจรปล้น เริ่มค้นหากันตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว” นางกำนัลส่ายหัว

เรื่องนี้ยิ่งดูน่าแปลกมาก

แต่เมื่อคิดดูแล้ว กู้อ้าวเวยกลับไม่ได้ปวดหัวขนาดนั้นแล้ว

เรื่องที่องค์ชายเก้าหายตัวไป คงเป็นซ่านต้วนโฉงเองที่รับผิดชอบเรื่องนี้ไว้ ต้องไปสืบค้นเพิ่มเติมที่จวนองค์ชายเก้าแน่ เห็นทีตอนก่อนหน้านี้ที่ฮ่องเต้ไม่ได้กำจัดองค์ชายเก้า กลับกลายเป็นเหมือนการเอาหินทุบขาตนเองในตอนนี้ ไม่เพียงองค์ชายเก้าที่เป็นลูกทรพีคนนี้ไม่ตาย ยังอาศัยเลือดพิษ เอาพิษรากถุงน้ำดีหงส์นี้ออกไปด้วย

ตอนนี้กลับทำร้ายฮองเฮาที่เขาไว้ใจที่สุด สนมทั้งวังหลัง ต่างเคลื่อนไหวเหมือนดั่งคลื่นใต้น้ำ ยังมีคนข้างหมอคนไหนที่ยังเชื่อถือได้อีก?

ยักยิ้มที่มุมปาก กู้อ้าวเวยทานอาหารเสร็จ แล้วก็กลับมาด้านข้างเตียงยู่จุน เดิมคิดอยากที่จะช่วยนวดขาให้นาง