บทที่ 1037 คนร้าย

บทที่ 1037 คนร้าย

ชุดแต่งงานหรูหราสวยงาม เงินทองเทียนมังกร

แม่หญิงเย็บปักถักร้อยของร้านตัดเย็บเสื้อผ้า เอาสิ่งของพวกนี้ส่งมายังจวนฉีอย่างเรียบร้อย ภายในจวนเป็นระเบียบเรียบร้อย นายท่านชีเพียงแค่สัมผัสดู ชุดแต่งงานนี้หรูหราประณีตงดงามนี้ กลับไม่รู้เลยว่ามีแม่หญิงเย็บปักถักร้อยกี่คนที่ต้องรีบทำกันอย่างหามรุ่งหามค่ำ แม้แต่ผ้าไหมผืนนี้ก็เรียบลื่นมาก สวดมงกุฎรูปหงส์ก็ยิ่งประณีตอย่างที่สุด แม้แต่ผ้าคลุมหัวหงส์มังกรมงคล ที่ต้องใช้ในวันนั้นก็วางอยู่ด้านข้าง

ลูกสาวแต่งงาน ฉีหมิงเพียงมองดูสิ่งของพวกนี้แล้วดวงตาก็แดงก่ำ

มามาแม่หญิงเย็บปักถักร้อยยิ้มพูดขึ้นว่า “ ต่อไปคุณหนูฉีแต่งเข้าจวนอ๋องผิง ก็จะพบแต่ความสุขสมหวัง”

คำอวยพรเรียบง่าย ฉีหมิงกลับหัวเราะอย่างมีความสุข สั่งคนเอาอั่งเปาชุดใหญ่ให้กับแม่หญิงเย็บปักถักร้อยทุกคนอย่างใจกว้าง จนพวกแม่นางร้านตัดเย็บต่างก็ยิ้มหน้าบาน คำอวยพรว่ารักกันจนแก่เฒ่ามีลูกมีหลานเต็มบ้านเต็มเมือง ต่างก็พูดอวยพรกัน จนภายในห้องโถงครึกครื้นกันอย่างมาก

แล้วก็ไม่มีใครเห็นว่าแม่หญิงเย็บปักถักร้อยคนนั้นแอบเอาสิ่งของยื่นให้กับ คนใช้ด้านข้าง

มือเรียวขาวข้างหนึ่งกลับยื่นออกมา คว้าเอามงกุฎหงส์พร้อมชุดแต่งงานสีแดงในมือนาง

เมื่อเงยหน้าขึ้น ก็สบกับดวงตาคู่หวานอ่อนโยน แต่ร่างกายแม่หญิงเย็บปักถักร้อยคนนั้นกลับสั่นเทาขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว “จิ้ง…พระฉายาอ๋องจิ้ง…”

น้ำเสียงแม่หญิงเย็บปักถักร้อยไม่ดัง แต่กลับทำให้มีคนหันมามองอยู่ไม่น้อย นัยน์ตาต่างก็อึ้ง

หลายวันนี้มีข่าวลือเกี่ยวกับเรื่องการตายของพระชายาอ๋องจิ้งในตอนนั้นกับองค์หญิงแคว้นเอ่อตานกันอย่างครึกโครม มีคนไม่น้อยแล้วที่รู้ว่า ท่านหมอเทพมีหน้าตาคล้ายกับทั้งสองคนนั้นมาก แม้แต่ชาวบ้านทั่วไป ต่างก็คิดว่านี่เป็นเคล็ดลับหนึ่งของคนในราชวงศ์ ความจริงแล้วทั้งสามคนนี้คือคนคนเดียวกัน

แต่ในตอนนี้ ใบหน้าที่เหมือนกันใบนั้นปรากฏอยู่ตรงนี้ และก็ไม่มีข่าวว่าท่านหมอเทพออกมาจากวัง

คนตรงหน้าคนนี้เป็นใครกันล่ะ?

“ ไม่มีปัญหาอะไร เก็บไว้ให้ดีเถอะ” กู้ซวงพูดขึ้นด้วยเสียงเบา สายตามองไปยังเห้อจิ้นหล่างที่อยู่ตรงมุมนั้น แล้วก็พยักหัวเล็กน้อย

เห้อจิ้นหล่างเดินมาด้านหน้า เมื่อเดินมาถึงตรงที่มงกุฎหงส์พร้อมชุดแต่งงานสีแดงนั้นถูกนำออกไป ค่อยมองดูแม่หญิงเย็บปักถักร้อยแล้วพูดว่า “พระพุทธเจ้าตรัสว่าอย่าพูด ตอนนี้นางเป็นถึงหมอของจี้ซื่อถาง นามว่าเอ่อร์ชิง”

ได้ยินคำว่าเอ่อร์ชิงสองคำนี้ ในใจผู้คนไม่น้อยต่างก็รู้ที่มาที่ไปแล้ว

ท่านหมอเอ่อร์ชิงในตอนนั้นเดิมเป็นหมอในยุทธภพ ต่อมาได้อยู่รักษาที่จี้ซื่อถาง ที่จริงมีคนอยู่จำนวนไม่น้อยที่รู้ว่าจริงๆแล้วนางเป็นพระชายาอ๋องจิ้ง ตอนนี้แม้แต่ชื่อที่ใช้ในตอนนั้นก็ไม่ได้เปลี่ยน แสดงว่าเป็นที่ยอมรับแล้ว

หากเป็นเช่นนั้น หมอเทพที่อยู่ในวังคนนั้นล่ะเป็นใคร

และพระชายาอ๋องจิ้งในตอนนั้นใช่องค์หญิงแคว้นเอ่อตานหรือเปล่า ยิ่งไม่รู้ว่าความจริงเป็นอย่างไรแล้ว

ตอนนี้อาศัยช่วงที่จวนฉี มีคนอยู่มากมายแล้วให้กู้ซวงมาปรากฏตัว เพื่อทำให้ทุกคนสับสน

สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ ในตอนนี้ซ่านต้วนโฉง ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องของกู้ซวงออกมา ถือว่าเป็นการยอมรับโดยปริยาย ขอเพียงแค่คนที่อยู่เบื้องหลังคนนั้น ก็ถูกทำให้สับสนไปในชั่วคราว

แต่ยังไงก็ยังมีคนรู้สึกแปลกใจ และตอนนี้ก็มีคนสั่งผู้ติดตามเอาของขวัญมาส่ง กู้ซวงทำเป็นตรวจสอบ ความจริงแล้วคือให้เห้อจิ้นหลางดูอยู่ด้านข้าง เมื่อนิ้วมือวางอยู่บนแก้วเรืองแสงนั้น กู้ซวงขมวดคิ้วก่อนที่เห้อจิ้นหล่างจะพูดขึ้นว่า “ทหาร จับตัวมันไว้”

พวกใต้เท้าที่ตั้งใจมาส่งของขวัญต่างก็อึ้ง แล้วก็เห็นผู้ติดตามคนนั้น ไม่รู้ว่าล้วงเอามีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาจากไหนแล้วก็กระโจนไปข้างหน้า ใบมีดเยือกเย็นแวววาวทิ้งร่องรอยไว้ในอากาศ ทุกคนต่างก็ตื่นตระหนก

“แคร่ก…”

กู้ซวงรู้สึกตาลาย จากนั้นก็เห็นผู้ติดตามคนนั้นคุกเข่าลงกับพื้นแล้วก็ร้องครวญคราง

ซ่านจินจื๋อรับมือได้อย่างสง่าผ่าเผย ยืนอยู่ตรงหน้ากู้ซวง มองดูผู้ติดตามคนนั้นที่กุมข้อมือตัวเองแล้วก็ร้องโอดโอยไม่หยุด แล้วพูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชาว่า “ เอาแก้วเรืองแสงนี้ไปทุบเสียแล้วโยนออกไป แล้วไปจับตัวคนที่ส่งของสิ่งนี้มาให้ข้า”

กู้ซวงลูบจับดูคอตัวเอง

หากซ่านจินจื๋อไม่มา เกรงว่านางคงต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่แล้ว