บทที่ 1052 การหักหลังทรยศ ชดใช้ทั้งแคว้น

บทที่ 1052 การหักหลังทรยศ ชดใช้ทั้งแคว้น

“หลงเหลือเพียงคนในตระกูล ในวันแต่งงานยิ่งใหญ่ของบรรพบุรุษตระกูลซ่านกับสตรีตระกูลหยุน มีคนปรุงยาพิษ ปิดตายประตูเมืองทั้งห้า เกวียนยาพิษร้อยคันรถเทลงบ่อน้ำลำธาร ประชาชนผู้บริสุทธิ์เหล่านั้นนอนแผ่บนพื้น เห็นเพียงแต่เพลิงฟ้าร่วงหล่นลงมา ทั้งสรรพางค์กายร้อนลวก”

“นั่นเป็นแค่พืชพิษหลอนประสาทในทะเลทรายที่ชื่อว่าโหวเซ่อ”

“หลังจากนั้นสามปี ประตูเมืองเปิดกว้าง ซากศพทั้งหมดต่างถูกแล่เนื้อเถือหนังตายทั้งเป็นด้วยตัวเอง”

ไทเฮาค่อยๆ วางจอกชาในมือลง ปลายนิ้วไล้ผ่านตัวจอกเนิบช้า นัยน์ตาเจือความขุ่นเคืองที่สิ้นสุด “ไม่เพียงเท่านี้ พิษเหล่านี้ไหลผ่านแม่น้ำ ถูกสัตว์ป่ากินเป็นอาหาร คิดว่าแคว้นชางหลานในปีนั้นยังเป็นดินแดนแห่งสามแคว้นในปัจจุบัน แต่เพราะผู้ที่มีตำแหน่งสูงต่างล้มตายกันหมด ไร้คนปกป้องประชาชน สัตว์ป่าเริ่มคลุ้มคลั่งเกรี้ยวกราด ในเลือดเจือพิษ ความรุ่งโรจน์ทั้งหมดกลับถดถอยนับไม่ถ้วน จนกระทั่งหญิงสาวตระกูลหยุนที่อาศัยในหมู่บ้านชาวประมงเขาหยินซานคนนั้นปรากฏตัวขึ้น ชางหลานถึงได้กลับสู่ตำแหน่งเดิมอีกครั้ง”

นัยน์ตาอันเปี่ยมด้วยความแปรปรวนคู่นั้นยามนี้มองไม่เห็นสภาพอารมณ์ที่มากกว่านี้แล้ว

นางเก็บงำความลับนี้มานานเกินไปแล้ว “เดิมทีข้าแค่อยากให้พวกเจ้าสองพี่น้องหลอกใช้ประโยชน์พวกนาง ล้อมกรอบพวกนาง แต่จนถึงตอนนี้พวกเจ้าก็ไม่รู้ว่าสตรีทั้งตระกูลพวกนางน่ากลัวเพียงใดกันอีก”

“การหักหลังทรยศ พวกนางต้องการให้ชดใช้ทั้งแคว้น”

บนแผ่นหนังแผ่นสุดท้ายนั้น มีเพียงซากศพสัตว์ป่าและโครงกระดูกนับจำนวนไม่ถ้วนกองพะเนินเทินทึกจากยอดเขาสูงชันเรื่อยมาจนถึงริมฝั่งแม่น้ำ นกกาเต็มฟ้า แต่เมืองที่อยู่ไกลออกไปแห่งนั้นกลับยังคงรุ่งโรจน์เช่นเคย มีเพียงซากศพกองพะเนินข้างประตู แต่เกรงว่าในเมืองแห่งนั้นคงปราศจากคนเป็นตั้งนานแล้ว

ซ่านจินจื๋อก็เคยอยู่ในสมรภูมิรบมาเนิ่นนาน และเคยเห็นเนินเขาซึ่งสร้างมาจากกองศพ

ทว่ายามนี้ มือสองข้างต่างเริ่มสั่นระริกเล็กน้อย

“นี่ไม่ได้เกี่ยวอันใดกับเรื่องในนี้ เวยเอ๋อนางไม่รู้อะไรเลยด้วยซ้ำ...”

“คนที่ไม่รู้...คือพวกเราต่างหาก”

ไทเฮาเองก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าเรื่องมาถึงป่านนี้แล้ว ลูกชายของตนยังกล้าเอ่ยปากแก้ตัวแทนสตรีตระกูลหยุนอยู่อีก!

จากนั้นจึงตบโต๊ะลุกพรวดขึ้น “หลายปีมานี้ ราชวงศ์ตระกูลซ่านล้วนขังตระกูลหยุนอยู่ในหลิ่งหนาน ขับไล่ตระกูลยู่ไปตามยถากรรมที่เจียงเยี่ยน และหลายปีมานี้ เจ้ากับกู้อ้าวเวยถึงกับเปิดโปงปริศนาแห่งยาอายุวัฒนะทุกอย่าง แดนสุขาที่เสาะพาพบทั้งหมด ก็คือห้าเมืองมรณะในปีนั้น! เจ้าถึงขนาดยังบอกว่านางไม่รู้อะไรอยู่อีกเชียว!”

เรื่องราวเริ่มอยู่เหนือการควบคุมมากขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งตอนที่ซ่านจินจื๋อออกจากเรือนเสด็จแม่ สภาพจิตใจยังไม่ทันสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์

สายตระกูลพี่น้องตระกูลจูเดิมทีก็เป็นสาขาย่อยของตระกูลหยุน ปีนั้นตั้งชื่อว่าโหวเซ่อ เหมือนกับชื่อพิษที่วางพิษทั้งหมดในเพลิงฟ้าหายนะใหญ่หลวงไม่มีผิด อุปมาอุปไมยถึงสิ่งของที่เป็นภาพลวงตา เช่นเดียวกับการเห็นเพลิงฟ้าหลังได้รับพิษนั้นจนฆ่าตัวตาย ทั้งยังเหมือนภาพมายาโหวเซ่อที่ทะเลทราย เสาะหาภาพมายาและตายกลางทะเลทราย

ตระกูลหยุนมียอดฝีมือวรยุทธสูง ผู้อาวุโสหมอเทวดาเทียนหมาง และยังมียอดฝีมือวิทยายุทธ์ชั้นเลิศอย่างพี่น้องตระกูลจู

นอกจากนี้ยู่จือมีรูปลักษณ์แปลกประหลาด แค่กลับสันทัดเรื่องยาพิษนอนแมลง ซ้ำยังมองเห็นสถานการณ์ชัดเจนและล่าถอยได้เต็มตัวอีกด้วย

หลายสิ่งหลายอย่างทำให้เขารู้สึกหวั่นไหว

เพียงแต่เวลานี้เขาบังเอิญพบกู้ซวงที่กลับมาจากตำหนักอ๋องจงผิง เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่เหมือนกับกู้อ้าวเวยจนแยกไม่ออก หัวใจของซ่านจินจื๋อกลับพลอยอ่อนยวบลงมา ก่อนก้าวไปต้อนรับข้างหน้า

“วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง” สายตาของซ่านจินจื๋อกลับโปรยตกไปที่ตัวเฉิงซานที่อยู่ด้านข้าง

“คุณหนูใหญ่ตงฟางแปลกไปจริงๆ เพียงแต่ต้องให้นางทำขั้นตอนต่อไปเสียก่อน พวกเราจึงจะรวบหัวรวบหางพวกเขาได้สะดวก” เฉิงซานตอบกลับเสียงเข้ม แล้วมองไปที่กู้ซวงที่อยู่ข้างกายปราดหนึ่ง กล่าวเสียงเข้มว่า “พิธีแต่งงานครั้งใหญ่กำลังจะมาถึง ไม่ทราบแม่นางกู้ซวงจะรีบรุดไปเข้าร่วมพิธี แต่งงานด้วยตัวเอง หรือว่า...”

“ไปร่วมด้วยตัวเอง ไปอย่างเงียบๆ”

ในเมื่อตงฟางซวนเอ๋อจงใจลองเชิงกู้ซวง เช่นนั้นก็พิสูจน์แล้วว่าในใจพวกนางก็เริ่มสงสัยข้อเท็จจริงของเวยเอ๋อกันแล้ว