ตอนที่ 1081
บทที่ 1081 ได้ใจผู้คน แผ่นดินมั่นคง
October 31, 2026
บทที่ 1081 ได้ใจผู้คน แผ่นดินมั่นคง
“ฆ่าซู๋ฮองเฮาองค์ก่อน แล้วค่อยสนับสนุนฮองเฮาจากตระกูลตงฟางขึ้นแทน เช่นนี้สถานะของตระกูลตงฟางก็จะมั่นคง และเงื่อนไขนี้ก็เป็นการรับโทษแทนเสด็จพี่ในอนาคต”
เวลานี้ซ่านจินจื๋อค่อยพูดขึ้น พร้อมหันไปมองตงฟางซวนเอ๋ออย่างให้ความสนใจ
ก่อนหน้านี้เขาคิดไม่ออกมาตลอด ฮองเฮาทั้งสองคนถูกลอบทำร้ายทำไมถึงหาสาเหตุไม่เจอ ถึงแม้พระราชวังจะใหญ่โต แต่คนที่เข้าออกทุกวันก็มีเพียงพวกนั้นไม่กี่คนเอง
เพราะตระกูลตงฟางมีความสัมพันธ์ที่ดีกับไทฮาว ถึงแม้ตงฟางซวนเอ๋อจะไปรู้มาจากไทฮาวว่าทางลับอยู่ที่ไหน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นๆในตระกูลตงฟางจะเป็นเช่นนี้ ตงฟางซวนเอ๋อไปถามไทฮาวไม่ใช่เพียงเรื่องทางลับเรื่องเดียว แต่เป็นการปรึกษาวางแผนการในอนาคตมากกว่า
ทำให้ตงฟางซวนเอ๋อไม่ได้กลับจวนตงฟาง เพื่อไปถามเกี่ยวกับเรื่องทางลับ
สีหน้าตงฟางซวนเอ๋อเขียวขาวซีด ผ่านไปตั้งนานแล้วค่อยพูดออกมาว่า “ทำไมแผ่นดินของพวกเจ้าจะต้องใช้เลือดของตระกูลตงฟางมาบูชาเซ่นไหว้...”
พูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกเสียงหัวเราะของซ่านจินจื๋อขัดจังหวะ
“เห็นทีตระกูลตงฟางกับคนของตำบลเหยสุ่ยเหมือนกันไม่มีผิด เหยียบเรือสองแคม”
ซ่านจินจื๋อพูดเสร็จ ตงฟางซวนเอ๋อค่อยลืมตาโต เงยหน้าขึ้นมาอย่างอยากพูดอธิบายอะไรบางอย่าง แต่ดาบของเฉิงซานได้จ่ออยู่ตรงคอของนางแล้ว
“เห็นทีเสด็จพี่กับเสด็จแม่ต่างก็เชื่อพวกเจ้าแล้ว ตระกูลตงฟางของพวกเจ้ากระทำผิดอยู่เรื่องเดียว ก็คือเชื่อคำพูดของคนในตำบลเหยสุ่ย ลงมือกับกู้อ้าวเวยจนถูกเปิดเผย”
ซ่านจินจื๋อมองดูนางอย่างเยาะเย้ย เรื่องที่อยู่ภายในใจนั้นเริ่มกระจ่างชัดเจนแล้ว
เพราะมีดาบจ่ออยู่บนคอ คำแก้ตัวที่ไร้ประโยชน์ของตงฟางซวนเอ๋อ ก็ถูกสติกดดันกลับไป เหลือเพียงการมองดูซ่านจินจื๋อที่อยู่ตรงหน้าอย่างหวาดกลัว พร้อมกำหมัดแน่น
บางทีอาจจะเป็นเพราะพวกเขามองซ่านจินจื๋อผิดไปตั้งแต่แรก
นางคิดมาตลอดว่ากู้อ้าวเวยเป็นคนคิดวางแผนให้กับเขา แต่ตอนนี้ดูแล้ว ซ่านจินจื๋อยอมเชื่อฟังคำพูดของกู้อ้าวเวย ไม่ได้เป็นการทำตามคำสั่งของนาง
เฉิงซานหันไปมองดูซ่านจินจื๋ออย่างสงสัย เหมือนไม่เข้าใจคำพูดประโยคนี้ที่ตงฟางซวนเอ๋อพูดออกมานั้นหมายความว่ายังไง
ส่วนด้านนอกรถม้า หวางกงกงเบิกตาโตนำเอาป้ายหยกห้อยเอวของกุ่ยเม่ยขุนนางแคว้นเอ่อตันแขวนไว้ด้านหลังรถม้า จากนั้นก็ลงมาด้วยเสียงเบาเหมือนใบไม้ร่วง ได้ยินคำพูดของทั้งสองคนอย่างชัดเจน
“นี่...ใต้เท้ากุ่ยเม่ยเป็นยังไง...”หวางกงกงรีบสั่งให้หยุดรถม้า
“องค์ชายรัชทายาทให้ข้ามาฟัง ว่ามีข่าวขององค์หญิงของเราหรือไม่”กุ่ยเม่ยยิ้มที่มุมปากอย่างเย็นชา ทำท่าเชือดคอให้กับหวางกงกง พร้อมพูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชาว่า “กลับไปบอกฮ่องเต้ องค์ชายรัชทายาทของเราไม่เคยลืมเรื่องที่ ประเทศนี้ไล่ฆ่าองค์หญิงของเรา”
หวางกงกงรู้สึกเหงื่อไหลท่วมตัวขึ้นมาทันที องค์ชายรัชทายาทแคว้นเอ่อตันนี้ ได้เข้ามาในเมืองเทียนเหยียนแล้ว นึกอยากจะเปลี่ยนใจก็เปลี่ยนใจ เขาไม่กลัวที่จะถูกจับเป็นตัวประกันอยู่ที่นี่หรือ?
กุ่ยเม่ยพูดเสร็จ สายตากลับมองไปยังจวนอ๋องจงผิงที่อยู่ไกลออกไป
แล้วก็เห็นควันไฟลุกพรึบในจวนอ๋องจงผิง ทีมดับไฟในเมืองหลวงออกปฏิบัติการ ยังไม่ทันรอให้หวางกงกงรู้สึกตัว กุ่ยเม่ยปรากฏอยู่ตรงหน้า กำลังก้มลงมองเขาอย่างเย็นชา พร้อมพูดว่า “องค์ชายรัชทายาทของข้าถูกลอบทำร้ายในเมืองเทียนเหยียน...”
“เรื่องนี้ยังไม่จบ...”
เมื่อพูดจบ ร่างกายคนที่อยู่ตรงหน้าขยับสั่นไหว แล้วก็หายลับไปต่อหน้าต่อตา
หวางกงกงเอามือทาบอกอย่างแทบเป็นลม แม้แต่คนขับรถม้าก็แทบจะกุมบังเหียนไว้ไม่ได้ ส่วนเฉิงซานที่อยู่ในรถม้า พูดขึ้นว่า “เรื่องที่เกิดขึ้นด้านนอกชานเมือง ไม่เกี่ยวข้องกับท่านอ๋องของข้า”
“เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ใต้เท้าเฉิงซาน....”
“เฉิงซาน”น้ำเสียงของซ่านจินจื๋อดังขึ้น เฉิงซานเก็บดาบ คุกเข่าบนรถม้า มองดูหวางกงกงพร้อมพูดว่า “เข้าวังไปก่อน”