บทที่ 608 ผลประโยชน์เป็นเรื่องใหญ่

บทที่ 608 ผลประโยชน์เป็นเรื่องใหญ่

จางเหยียงซานรีบมาถึงตอนช่วงพระอาทิตย์ตกดิน

เดิมทีเขาพักอยู่ในแถบแนวหน้า เมื่อได้รับข่าวจากกู้อ้าวเวยจึงได้เดินทางมา เมื่อเห็ฯบาดแผลบนร่างกายของกู้อ้าวเวย เขาได้แต่ถามถึงวิชาทางยากับกู้อ้าวเวยอย่างไม่สนใจ มองไปยังฉีหรัวและกุ่ยเม่พูดอะไรไม่ออก

เมื่อกู้อ้าวเวยพูดไปว่าตนเองต้องการจากตั้งครรภ์มีลูก จางเหยียงซานก็ทุบโต๊ะทันที “เจ้าไม่เห็นชีวิตตัวเองอยู่ในสายตาเลยหรือไง”

ในทางกลับกันกู้อ้าวเวยถึงกับผงะ อธิบายอยู่เป็นเวลานานด้วยความลำบากใจ ก่อนที่จะปล่อยให้จางเหยียงซานสงบสติอารมณ์จากความโกรธลงได้แล้วพูดคุย แต่นางก็ยังคงตกใจอยู่ “ดังนั้นข้าจึงต้องการจะมีลูก จึงได้เรียกเจ้ามาเพื่อขอความช่วยเหลือ”

“ในเมื่อมันเป็นพิษของรากเหง้าถุงน้ำดีหงส์ ถุงน้ำดีหงส์สามารถแก้พิษได้หรือไม่” จางเหยียงซานถือถ้วยไว้ ระงับความโกรธไว้”

“ข้ายังไม่รู้เลย อันที่จริงข้าก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำไปว่าถุงน้ำดีหงส์และเลือดมังกรที่เคยอยู่ในจวนถูกย้ายไปไว้ที่ใด” กู้อ้าวเวยคิดไม่ถึงว่าจางเหยียงซานจะโกรธถึงขนาดนี้ จึงรู้สึกผิดขึ้นมาทันที

จางเหยียงซานกำลังจะโกรธจนระเบิดขึ้นอีกครั้ง แต่กุ่ยเม่ยจับมือของเขาไว้ “ก่อนหน้านี้เลือดมังกรกับถุงน้ำดีหงส์ถูกนำไปไว้ที่ทิงเฟิงเก๋อแล้ว”

“ดังนั้นก่อนหน้านี้เจ้าก็มีมันอยู่ แล้วทำไมถึงไม่กินมัน” จางเหยียงซานจ้องไปยังกู้อ้าวเวยอย่างดุดัน

มาตอนหลังนี้ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้น จับถ้วยไว้อย่างอ่อนแรงและอ้าปากพูด “ข้าหาในร้านยาเหย้าไม่พบ”

“ก่อนหน้านี้ข้าได้ช่วยนำไปให้เจ้าแล้ว แต่เสียดายในตอนที่อยู่ที่เมืองเย่น เจ้ากลับเอาของทุกอย่างกลับมาให้ข้าไว้” กุ่ยเม่ยลูบหน้าผากด้วยความเวียนหัว ทันใดนั้นก็คิดเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “ก่อนหน้านี้เจ้าใช้สูตรลับนี่ปรุงยามาแล้วไม่ใช่หรือ มันใช้ไม่ได้หรือ”

“ยาในสูตรลับสามารถทำให้คนตายฟื้นขึ้นมาได้ แต่ปริมาณของถุงน้ำดีหงส์และเลือดมังกรจะต้องสมดุลกัน และแท้จริงแล้วถุงน้ำดีหงส์และเหง้าถุงน้ำดีหงส์นั้นเติบโตไปพร้อมกัน ถ้าเป็นเช่นนั้น ปริมาณก็จะมากเกินไป และเวลานั้นข้าอาจจะตายได้” กู้อ้าวเวยกะพริบตา และหลังจากที่ทุกคนสงบลงจึงพูดต่อไป “อย่างไรก็ตาม ยาเม็ดนั้นข้าให้ซูพ่านเอ๋อกินไปแล้ว ชีวิตนี้นางก็ไม่คิดจะตายดี”

“เจ้า!” กุ่ยเม่ยใช้กำปั้นกระแทกลงบนโต๊ะเสียงดังโครมคราม

“ฉีหรัวลูบหน้าอกของตนเอง เปลือกตาของจางเหยียนซานกระตุกอย่างรวดเร็ว กัดฟันพูดออกไปว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าสิ่งใดคือยาที่ดี”

“ข้ากลับคิดว่ามันคุ้มค่า หากแต่ยังมียาดองจากเลือดมังกรอยู่อีกไม่น้อย เพียงแค่ใช้เวลาในการปรุงยานานหน่อย ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้” กู้อ้าวเวยกลับสงบจิตสงบใจกับเรื่องนี้

ฉีหรัวไม่สามารถทนดูไม่ได้อีกต่อไป บ่งบอกชัดเจนว่าต้องการจะไปเมืองของล่ายเสวียน

จางเหยียงซานมีสีหน้าที่ดีขึ้นเล็กน้อย กุ่ยเม่ยก็ทนต่อไปไม่ได้ จึงได้แต่คอยเป็นลูกมือคอยช่วยฉีหรัว ปล่อยให้ทั้งสองคนพูดกันไป สุดท้ายก็ได้อ่านดูตำราแพทย์ ค้นหาสมุนไพรมากมายเพื่อทดสอบคุณสมบัติของมัน”

วันถัดมาก็ออกเดินทางไปยังเมืองของล่ายเสวียน กู้อ้าวเวยได้ส่งนกพิราบสื่อสารแสดงเจตนาไปล่วงหน้านานแล้ว

ตอนนี้ล่ายเสวียนยังคงติดอยู่ในเมือง อีกทั้งยังถูกกดดันจากแคว้นเจียงเยี่ยนและแคว้นซิน สิ่งที่ขาดแคลนอยู่ตอนนี้คืออาหารและอาวุธ และเมื่อถึงเวลาของการเรียกร้องและการกล่อมให้ยอมจำนน เขายังคงต้องเรียนรู้กลยุทธ์เพิ่มเติมอีกมาก อีกทั้งยังต้องรวบรวมคนใกล้ชิดที่อยู่รอบตัวขึ้นมา โดยเฉพาะจะต้องใส่ใจรายละเอียด เพื่อไม่ให้ยุ่งยาก

กู้อ้าวเวยนอนหลับนานมากในหลานวันมานี้ จางเหยียงซานต้องตรวจสอบดูความต้านกันของตัวยาแต่ละชนิด โดยคิดว่าแม้จะไม่สามารถรักษาให้หายได้ อย่างน้อยภายในสองปีนี้หาหนทางให้มีชีวิตต่อไป