บทที่ 679 เดาไม่ออก

บทที่ 679 เดาไม่ออก

นอกเรือนมีทางที่ไม่ใกล้ไม่ไกล เดินไปไม่นานก็เป็นเมืองที่ธรรมดาเมืองหนึ่ง ถ้ามองดูดีๆก็สามารถมองเห็นว่าในป่านี้ยังมีจวนที่ดูดีอยู่อีก ดูแล้วเหมือนจะเป็นที่ที่ระหว่างแคว้นชางหลานกับแคว้นเอ่อตาน

ด้านหลังเดินตามเฟิงฉีนมีชายสี่คนที่เปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว

กู้อ้าวเวยเดินตรงไปในเมือง เฟิงฉีนที่อยู่ข้างๆพูดขึ้นว่า “ในเมืองมีคนเยอะ”

“ข้าต้องไปส่งจดหมายพวกเจ้าสามารถตรวจสอบได้” กู้อ้าวเวยเอาจดหมายไปใส่ในมือของเฟิงฉีน ในจดหมายเขียนแค่ว่านางปลอดภัยดี และยังเป็นคนที่คุ้นเคยกันพานางไป ไม่ได้พูดถึงซ่านเซิ่งหานเลย

แต่ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ เฟิงฉีนส่ายหัวไปมา “แบบนี้จะทำให้คนรู้ที่อยู่ของพวกเรา”

“ขอแค่พวกเจ้าอยากทำเรื่องนี้ให้ข้า ก็สามารถทำได้” กู้อ้าวเวยพูดเช่นนี้แล้วก็ตบไปที่ไหล่ของเฟิงฉีนเบาๆ “ถ้าหากพวกเขาคิดว่าข้าตกอยู่ในอันตราย พวกเจ้าต้องเจอไม่เพียงแค่รู้ว่าอยู่ที่ไหนแค่นั้นแล้ว”

“ฝ่าบาทท่านมั่นใจเกินไปแล้ว” แววตาของเฟิงฉีนนิ่ง

“ข้ามั่นใจขนาดนี้ก็เพราะมีเหตุผล ข้อแรกข้าไม่อยากทำให้พวกเจ้าลำบากใจ ข้อสองข้ายังไม่อยากสู้กับซ่านเซิ่งหาน ข้อสามถึงแม้ว่าข้าอยากจะแก้แค้นแทนกุ่ยเม่ย แต่พวกเจ้าเอายาที่ล้ำค่าของข้ามาจดหมด ข้าไม่อยากกลับไปมือเปล่า ตายอยู่ข้างถนน” กู้อ้าวเวยเอามือเท้าเอวเดินไปข้างหน้า

แต่เฟิงฉีนไม่เคยให้นางได้เห็นยาพวกนั้นเลย

“พูดไปข้าก็ลืมบอกเจ้าแล้ว” กู้อ้าวเวยค่อยๆหันกลับมา โบกมือให้นาง “เจ้ากับพี่สาวของเจ้าดูแลคนเหมือนกัน คุกเข่าก็เหมือนกัน ดังนั้นข้าเลยดูออกว่านายท่านของเจ้าคือใคร นอกจากนี้ครั้งนั้นที่อยู่บนรถม้าเอายาให้ข้ากิน น่าจะเข้าไปในเช่ออี้จื่อ ของพวกนี้หายากมาก คิดดูแล้วพวกเจ้านอกจากแย่งมาแล้วก็คงหามาได้อันที่สอง อีกอย่างที่พวกเจ้าพูดว่าเหลือหมอสองคนเอาไว้ รอให้ข้าจากไปแล้ว พวกนางก็ยังมาไม่ทัน ก็พิสูจน์ได้แล้วว่าหลังเรือนมีเรื่องแน่”

เฟิงฉีนและคนข้างหลังราวกับเป็นใบ้ไม่พูดอะไรเลย

มองดูคนข้างหลังทำไมไม่เดินตามมา กู้อ้าวเวยไม่พอใจแล้วหันกลับไปเดินต่อไปข้างหน้า “รีบเดินตามมา ไม่เช่นนั้นข้าจะหนีแล้วนะ”

ตรงหน้าคือเมืองกู้อ้าวเวยอดไม่ได้ที่จำกำมือแน่น

ในเมื่อพวกเขาแย่งเช่ออี้จื่อมาแล้ว แน่นอนว่าคงไม่ปล่อยถุงน้ำดีหงส์กับเลือดมังกร ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าชีวิตของซ่านเซิ่งหานจะรวมถึงของพวกนี้หรือเปล่า แต่ชีวิตของนางกับลูกอยู่ในมือของเฟิงฉีน

สามารถโกรธ แต่ไม่สามารถหนี

ค่อยๆปล่อยนิ้วมือออก เฟิงฉีนที่อยู่ด้านหลังเดินตามมา เดินมาข้างๆนาง “ฝ่าบาทถ้าหากท่านอยากรู้อะไรสามารถถามพวกเราได้”

“ขอโทษ ข้าไม่สามารถเชื่อคนที่ทำร้ายพี่น้องข้าได้” กู้อ้าวเวยค่อยๆโบกมือ “ยิ่งไปกว่านั้นพวกเจ้าเอายาพวกนั้นมาข่มขู่ข้า ข้าระวังตัวหน่อยก็ดี”

ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวจริงๆ

เฟิงฉีนที่เดินตามหลังคิดเช่นนี้ แล้วก็สั่งพวกเขาให้ไปส่งจดหมายให้กู้อ้าวเวยนอกจากนั้นยังเตรียมที่จะไปอีกที่หนึ่งในวันพรุ่งนี้ ก็ไม่รู้หวังว่ากู้อ้าวเวยจะไม่ทำอะไร ยังคงหวังว่านางจะวางใจพวกเขา