บทที่ 798 ความจริงถูกเปิดเผย

บทที่ 798 ความจริงถูกเปิดเผย

หันกลับไปทางโต๊ะ เฟิงฉีนตามประกบใกล้กับกู้อ้าวเวย ท่าทางเหมือนกำลังปกป้อง

ด้านในของเสื้อขาวสะอาดถูกเลิกขึ้นไปเกินครึ่ง แม้แต่ข้อมือของกู้อ้าวเวยที่ปัดเฟิงฉีนออกยังมีร่องรอยของการต่อสู้ ดวงตาดอกท้อคู่นั้นกลับมีสายตาที่ทำให้ผู้คนยากต่อการเข้าใจ ต้อนรับสายตาอันเกรี้ยวกราดของกู้เฉิง“หมายความว่าอย่างไร？”

“เจ้าคาดเดาได้ตั้งนานแล้วฮ่องเต้อยาก……”

“ตอนนั้นไทเฮาดูแลข้าดีมาก ในนั้นมีระบุเขียนไว้ว่ารู้สึกผิดต่อตระกูลหยุนเซ่อ หลังจากนั้นนางยังบอกอีกว่ากระดูกที่กองพะเนิน ถูกฝังไว้ใต้ซากต้นไม้ ข้ายังคงไม่เข้าใจจนถึงทุกวันนี้”กู้อ้าวเวยพิงกับโต๊ะเขียนหนังสือข้างหลังเล็กน้อย สายตาราวกับกำลังคิดวิเคราะห์“แต่หลังจากที่ข้าไปถึงอารามไป๋หม่าแล้ว ไทเฮาไม่มาพบข้า แต่กลับพบเข้ากับซ่านเซิ่งหาน ข้าคิดมาตลอดทาง ถึงพึ่งเข้าใจว่าคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดไม่ใช่ซ่านต้วนเฟิงหรือซ่านเซิ่งหาน”

กู้เฉิงกำหมัดแน่น ถ้าหากคนที่อยู่เบื้องหลังคือจักรพรรดิ พวกเขาไม่มีแม้แต่โอกาสชนะ

แต่เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว……

“เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เพื่อหญิงสาวที่ลูกชายของตนเองรัก เจ้ายิ่งต้องออกหน้าเพื่อรับผิดชอบทุกสิ่ง”กู้อ้าวเวยพูดต่อในสิ่งที่กู้เฉิงกำลังคิดอยู่ สายตาอันเปล่งประกายกลับมองไปยังซ่านต้วนเฟิงที่อยู่ข้างๆ“มาวันนี้แม้แต่จะปกป้องตัวเองยังทำไม่ได้ เจ้าจะปกป้องเขาได้อย่างไร？”

คำพูดทั้งหมดไม่มีคำโกหกเลยแม้แต่น้อย

ก่อนหน้านี้หากพูดถึงศัตรูที่เป็นเพียงแค่องค์ชายคนอื่นๆ ทำให้เกิดเรื่องวินาศสันตะโรเช่นนี้ขึ้น โจมตีกันไปมาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ฮ่องเต้ในปัจจุบันยังไม่สิ้นพระชนม์ และซ่านจินจื๋อก็เริ่มเข้ามาดูแลราชสำนักแทน ในสถานการณ์ที่ไม่มีราชโองการใดๆ โอกาสที่เขาจะขึ้นบัลลังก์เป็นฮ่องเต้มีอยู่มาก

เฟิงฉีนไม่เข้าใจเป็นอย่างมาก“องค์หญิง องค์ชายเก้าไม่เกี่ยวข้องอะไรกับท่านเลยนะเพคะ”

“กู้เฉิงมีบุญคุณที่เลี้ยงดูข้า ข้าแค่เสนอให้เขาใช้ชีวิตของเขาเพื่อแลกกับชีวิตของซ่านต้วนเฟิงก็เท่านั้นเอง”พูดจบ กู้อ้าวเวยก็จัดเรียงกระดาษข้างหลังเรียงให้เรียบร้อยแล้วส่งมอบให้เฟิงฉีน แล้วเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง“อีกอย่าง หวังว่าองค์ชายสามจะสมปรารถนากับเรื่องที่คาดหวังไว้นะ”

“ขอยืมคำอวยพรของท่าน”เมื่อได้รับของที่ตนเองต้องการแล้ว เฟิงฉีนก็ไม่อยู่รอต่ออีก

กู้อ้าวเวยทำเพียงแค่จัดเรียงเสื้อผ้าบนร่างกาย แล้วสูดหายใจเบาๆนั่งไปที่เก้าอี้ด้านข้างด้วยใบหน้าซีดเซียว มือข้างหนึ่งจับไปที่เสื้อบนหน้าอกจนแน่น มืออีกข้างก็หยิบปากกาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แล้วเอ่ยเสียงเบา“มาวันนี้เป็นเวลาที่ทุกคนต้องพบเจอกับอันตราย พวกเจ้ายืนเฝ้าข้าอยู่เช่นนี้ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก”

“เจ้ายังคงเป็นคนที่ซ่านจินจื๋อให้ความสำคัญเสมอ”

“ถึงอย่างนั้น เมื่อเทียบกับแคว้นอันกว้างใหญ่ไพศาล เป็นเพียงคนที่อยู่ในใจของอีกคนแล้วยังไงล่ะ？”กู้อ้าวเวยยิ้มอย่างเย้ยหยันอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับสามารถมองเห็นอนาคตที่ซ่านจินจื๋อนั่งครองบัลลังก์ แต่ร่างกายของนางกลับถูกทำร้ายจนแหลกสลาย ในเมื่อมีชีวิตต่อไปก็รังแต่จะเป็นการฝืนมีชีวิตต่อไป แล้วจะสามารถเป็นภรรยาที่ถูกต้องของเขาได้อย่างไร

ซ่านต้วนเฟิงได้แต่เงียบไม่พูดไม่จาอะไร ยากที่จะตอกกลับ

คนที่อยู่ในห้องต่างพากันหน้าดำค่ำเครียด แต่กู้อ้าวเวยยังคงเขียนจดหมายต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ หวังเพียงแค่ว่าในภายภาคหน้าเพื่อนสนิทมิตรสหายจะยอมตามใจนางอีกสักครั้ง

พระอาทิตย์ด้านนอกหน้าต่างสาดส่อง ไม่รู้ว่าจะมีเมฆฝน

……