บทที่ 835 เป็นตายยากจะคาดเดา

บทที่ 835 เป็นตายยากจะคาดเดา

บนโลกใบนี้มีคนอยู่สองประเภทที่จะตายเร็ว

คนที่โชคไม่ดี กับคนที่ฉลาดที่ทำให้คนหวาดกลัว

กู้อ้าวเวยเหมือนจะถูกซ่านต้วนโฉงจัดอยู่ในประเภทหลัง จดหมายกับของที่เดิมควรจะอยู่ในมือของอ๋องจิ้งถูกเขาขวางและยึดเอาไว้ ซ่านจินจื๋อตอนนี้นั่งอยู่ข้าง ๆ ห้องทรงอักษร ในมือกำลังเล่นของที่กู้อ้าวเวยส่งกลับมา เขาพูดว่า “นางไม่ได้พูดถึงข้าเลยเหรอ?”

ต่อให้พูดถึง เฉิงอีกับเฉิงเอ้อก็ไม่พูดถึง เพราะเขาต้องการให้ฮ่องเต้เข้าใจว่าท่านอ๋องสงสัยในตัวของกู้อ้าวเวย

“ไม่มี” ซ่านต้วนโฉงเงยหน้ามองไปที่น้องชายของเขา

ตอนที่เขายังเด็ก น้องชายของเขาคนนี้ยังเป็นทารก หลังจากเขาเดินได้ เขาแทบจะทำได้ทุกอย่าง แรงเยอะอารมณ์ร้อน เห็นใครขัดหูขัดตาก็แทบจะอยู่ในมือของเขาไม่กี่วัน ก็จะต้องมีอันบาดเจ็บกันไป

หลังจากที่เขานั่งบัลลังก์แล้ว ซ่านจินจื๋อก็ยังคงเย่อหยิ่งยโส เขาโอหังอวดดีจะแต่งงานกับหมากที่เสด็จแม่ส่งไปอยู่ข้างกายเขา อีกทั้งยังทำทุกอย่างเพื่อเป็นปรปักษ์กับเขา เปลือกนอกบอกว่าไม่อยากเป็นฮ่องเต้ แต่ลับหลังก็แย่งชิงทุกอย่างเพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง

แต่หลังจากเขาหลงรักกู้อ้าวเวย เขาก็เหมือนกลายเป็นท่านอ๋องชางหลานที่ทำทุกอย่างโดยที่ไม่ต้องรู้สึกผิดต่อตัวเอง เขาคิดถึงส่วนรวม คิดถึงราษฎร ไม่คิดชิงบัลลังก์ อีกทั้งยังยอมยกแผ่นดินให้กับศัตรูทางความรักของเขาด้วย

แต่พายุมันกำลังก่อตัวขึ้นใต้ตาของซ่านจินจื๋อ ความเย็นยะเยือกจากตัวเขามันทำให้เหล่านางกำนัลขันทีแทบหายใจไม่ได้ เขาเหมือนกลับกลายไปเป็นอ๋องจิ้งคนเดิมที่ไม่ได้ซูพ่านเอ๋อมาครอง คนที่ทั้งเอาแต่ใจ โมโหร้าย หลังจากคำว่าไม่ เขาก็ขว้างแก้วน้ำชาจนแตก แล้วก็เดินจากไป

หวางกงกงรีบขยับเข้ามาใกล้ “ฝ่าบาทจะทรง .......”

“ช่างเถอะ ช่างเถอะ” ซ่านต้วนโฉงห้ามหวางกงกงแบบเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เขาคิดในใจว่าหากเขาคิดได้แล้วจริง ๆ ก็ดี เขาทบทวนเรื่องของในมือไปมา คำพูดของกู้อ้าวเวย มันทำให้เขาไม่ถอยก็ไม่ได้

หากเอ่อตานกับเย่นเจียงร่วมมือกันบุกโจมตีมา ชางหลานของพวกเขาที่เพิ่งจะผ่านสงครามภายในของเหล่าองค์ชายมา อีกทั้งกำลังทหารส่วนหนึ่งก็แบ่งไปสร้างอำนาจให้กับตระกูลตงฟางแล้ว ส่วนกำลังอีกส่วนหนึ่งอยู่ในมือของซ่านจินจื๋อกับซ่านจวนฮ่าว

ซ่านจินจื๋อตอนนี้คิดอะไรอยู่ เขายังอ่านไม่ออก หากไปใช้งานแม่ทัพขุนพลของซ่านจินจื๋อ อาจจะถูกย้อนกัดก็ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าหากให้ออกจากวังหลวงไป กู้อ้าวเวยก็สามารถกลับมาหาเขาทันที

พอคิดถึงตรงนี้ ซ่านต้วนโฉงก็ขมวดคิ้ว “ไปทำตามนี้”

หวางกงกงรีบเดินกลับมา แล้วมองไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ “แต่ว่าน้องสาวของใต้เท้าเมิ่งเข้าไปในเมืองเทียน เหยียนแล้วนะพะยะค่ะ กำลังรอแต่งงานกับท่านอ๋องจงผิงอยู่”

“องค์หญิงเอ่อตานได้แต่งงานให้กับท่านอ๋องที่มีศักดินา หากเขาแต่งอนุอีกคน มันจะดีเหรอ” ซ่านต้วนโฉงพูดอย่างโมโห พอคิดว่าถูกข่มขู่ เขาก็รู้สึกปวดหัว

เขาต้องผลักดันฉีหรัวไปยังตำแหน่งนั้น มันทำให้เขาลำบากใจ

แต่ทางนี้ เขาก็ไม่แน่ใจว่ากู้อ้าวเวยตายแล้วหรือยัง “รู้หรือเปล่าว่าข่าวพวกนี้มาจากไหน?”

“สายของเฉิงอีเฉิงเอ้อส่งมาพะยะค่ะ” หวางกงกงรีบตอบ เห็นฮ่องเต้เหมือนลังเล ก็พูดเสริมไปอีกว่า “กู้อ้าวเวยน่าจะตายไปแล้ว ไม่อย่างนั้นข่าวเรื่องการตายขององค์หญิงเอ่อตานในชางหลานคงส่งถึงเอ่อตานแล้ว และน่าจะทำให้เกิดความเคลื่อนไหวขึ้นครั้งใหญ่ หากนางยังมีชีวิตอยู่ จะส่งข่าวนี้กลับเอ่อตาน เพื่ออะไร? ไม่สู้ไปขอให้เสด็จพ่อของนางช่วยไม่ดีกว่าเหรอพะยะค่ะ”

เหมือนจะมีเหตุผลอยู่

หากนางยังมีชีวิตอยู่ เทียบกับการส่งข่าวมายังเมืองเทียนเหยียน ไม่สู้ส่งไปที่เอ่อตานเลยดีกว่า รอพ่อของนางเรียกตัวราชทูตกลับไป ถึงเวลานั้นก็มารับตัวหยุนหว่านกับเหล่าราชทูตกลับไปได้เลย ไม่เพียงเป็นการประกาศอย่างเป็นทางการ ยังสามารถร้องขอความเป็นธรรมให้นางด้วย แต่ว่าตอนนี้ ก่อนที่นางจะตายนางได้เห็นแค่ชาวชางหลาน ดังนั้นข่าวเลยมอบให้ได้แค่ชางหลาน น่าจะเป็นเพราะเฉิงอีเฉิงเอ้ออยากจะทำเพื่อความสัมพันธ์ทั้งสองแคว้น เลยเพิ่มเงื่อนไขของกู้อ้าวเวยมาด้วย ก็เป็นไปได้