ตอนที่ 909
บทที่ 909 แสดงสุดโต่ง
October 31, 2026
บทที่ 909 แสดงสุดโต่ง
“ช้าก่อน” ซ่านเซิ่งหานได้สติก็พูดขึ้น
แต่นางสะบัดมือซ่านเชียนหยวนออก กางร่มและเดินไปท่ามกลางสายฝน แต่เห็นกู้อ้าวเวยอีกคนถอดผ้าปิดหน้าออก เผยให้เห็นถึงใบหน้าที่คล้ายกับหน้า มุมปากไม่มีรอยยิ้มเลย: “เกมของพวกคนขี้โกหก ข้าเล่นจนเบื่อแล้ว”
พูดแล้ว นางก็เดินไปกลางสายฝนโดยไม่กลับหัว โม่ซานรีบเดินผ่านฝนตามนางไป นางกลับส่งร่มในมือให้นาง พูดว่า: “อย่าตากฝนล่ะ เดี๋ยวพี่ชายเจ้าจะเป็นห่วงเอา”
“เจ้าไม่กลัวกุ่ยเม่ยจะเป็นห่วงเหรอ?” โม่ซานรีบตามไป
“กู้อ้าวเวยตัวจริงอยู่ตรงนี้” กู้อ้าวเวยเช็ดน้ำฝนบนใบหน้า ยกมือขึ้นชี้ไปที่คนสวมชุดเขียวอ่อน มุมปากกลับอดไม่ได้กระตุกยิ้มออกมา นางยิ้มและถอยหลังไปสองก้าว สองมือไว้ด้านหลัง ตัวก็ไปด้านหน้า: “คนหนึ่งคิดว่ากู้อ้าวเวยทั้งสองเป็นคนจริง อีกคนกลับคิดว่าเป็นตัวปลอมหมด แต่จริงหรือปลอมมีประโยชน์อะไร?”
พูดแล้ว นางก็ถอยหลังไปหลายก้าว ในท่ามกลางสายฝนนางทำท่ามือให้เงียบ หรี่ตาลงมองไปที่องค์ชายสามในห้อง พูดว่า: “ข่าวที่ควรรู้ ที่งที่พวกเจ้าก็รู้แล้ว จะสนใจทำไมว่าใครคือกู้อ้าวเวยตัวจริง นั่นก็เป็นแค่ผู้หญิงที่ไม่สำคัญคนหนึ่งเท่านั้น”
พูดจบ นางกลับหลังหัน หรี่ตาลงจ้องเพ่งเล็งประตูตรงหน้า เดินจากไปโดยไม่หันกลับมาด้วยซ้ำ
ซ่านจินจื๋อทำหน้าเคร่งขรึมจะตามออกไป และกู้อ้าวเวยข้างๆกลับรีบเดินมาขวางหน้าเขาไว้ ดึงคอเสื้อเขาพูดว่า: “นี่มันเรื่องอะไรกัน? ที่แท้การลองใจเมื่อก่อนของพวกเจ้า ก็เพื่อทดลองว่าข้าเป็นตัวจริงไหม!”
ผู้หญิงตรงหน้ามีหน้าตาและเสียงที่คล้ายคลึงกับกู้อ้าวเวย
ซ่านจินจื๋อดูเหม่อสักพัก แต่มืออีกข้างกลับสะบัดมือคนตรงหน้านี้ครั้งแรก สายตามองไปทางซ่านเซิ่งหานอย่างหนักหน่วง: “เจ้าจับตัวยู่ชีงไปงั้นเหรอ”
“แต่ข้าก็ไม่อาจแน่ใจว่านางเป็นตัวจริงไหม ที่จริงไม่อยากหลอกพวกเจ้า แต่ตอนนี้ ข้าอยากจะรู้มากกว่าว่าใครเป็นตัวจริง” ซ่านเซิ่งหานมีสีหน้าเคร่งขรึม ที่จริงนี่ไม่ใช่แผนการของเขา
แต่ข้อแลกเปลี่ยนของเขา ต้องการกู้อ้าวเวยตัวจริงมาส่งแผนยา
เรื่องนี้สำคัญกว่าเรื่องอื่นมาก
“ก่อนหน้านี้เจ้าก็จับนางไป และปล่อยนาง เจ้าคิดว่านางเป็นตัวอะไรกัน!” ซ่านเชียนหยวนจีบคอเสื้อเขาไว้แน่น: “พี่สาม บางครั้งข้าก็สงสัยว่าทุกครั้งเจ้าอยากจะทำอะไรกันแน่?”
โม่อีดึงตัวพวกเขาออกในขณะที่ทะเลาะกัน โม่ซานก็ตามกู้อ้าวเวยอีกคนออกไปยังไม่กลับ มีแต่กู้อ้าวเวยตรงหน้าที่หัวเราะเย็นชาในห้อง มองดูซ่านจินจื๋อพูดว่า: “ทุกอย่างอาจจะเป็นแผนการทั้งหมดขององค์ชายสามก็ได้”
“ยังมีวิธีพิสูจน์หนึ่ง” ซ่านจินจื๋อเดินไปข้างๆนาง มือข้างหนึ่งจับคางนางไว้: “ก็เหมือนกับที่นางพูดมาเมื่อกี้ กู้อ้าวเวยทั้งสองคนพูดมาเป็นรายงานข่าวหมด วิธีที่ดีที่สุดคือพวกเจ้าสองคนอย่าเจอเรื่องอะไรอีก”
“เจ้าอยากจะขังข้าไว้งั้นเหรอ?” กู้อ้าวเวยมองเขาและยิ้มแห้ง: “ซ่านจินจื๋อ ความอดทนของคนก็มีขีดจำกัดนะ”
“นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด เจ้าเคยบอก ข่าวเป็นเรื่องทุกอย่าง และอันตรายต่อไปก็ไม่ต้องให้พวกเจ้าไปเข้าร่วม” เสียงซ่านจินจื๋อเข้มขึ้น พูดด้วยสายตาที่ข่มขู่ว่า: “หรือว่า เจ้าไม่เชื่อใจข้าเหรอ?”