บทที่ 976 ละครฉากเด็ด

บทที่ 976 ละครฉากเด็ด

พอพูดออกไป ทุกคนก็ตกใจ

“ไม่ทราบว่าคุณหนูฉูหมายความว่าเช่นไร” ตงฟางถงหลิ่ง (ถงหลิ่งผู้บัญชาการทหาร) ถามออกมาก่อน

กู้อ้าวเวยก็ยิ้มเบาๆ ไม่ได้ตอบอะไร แต่ก็หยิบจอกเหล้าขึ้นมา ยกเคารพตระกูลจี้เบาๆ แล้วก็กระดกดื่มไป ขันทีด้านหลังก็เตือนว่า “คุณหนูฉู ตอนนี้งานเลี้ยงยังไม่เริ่มดื่มเหล้าเลย มันเสียมารยาทนะ”

“กฎระเบียบในวังของแคว้นชางหลานมีไม่น้อยเลยนะ” วางจอกเหล้าลง กู้อ้าวเวยเอานิ้วมาจับจานขนม แล้วก็เงยหน้ามองซ่านจินจื๋อฝั่งตรงข้าม ซ่านจินจื๋อก็พยักหน้า “วันนี้พิเศษ”

กู้อ้าวเวยก็วางใจ เลยหยิบขนมขึ้นมากิน ในความหวานนั้นมีความขมฝาดอยู่ด้วย

นางวางมือลง แล้วเอาขนมที่เหลืออีกครึ่งชิ้นวางลงไปในจาน เศษขนมในมือก็ล่วงลงไปตามที่นางสบัด นางกำนัลก็มาช่วยนางเช็ด แล้วก็มาจับคอเสื้อนาง เหมือนจะช่วยปัดเศษขนมที่เหลือ

“ไม่ต้องลำบากเช่นนี้” นางยกมือไล่นางกำนัลไป กู้อ้าวเวยขมวดคิ้วมองซ่านจินจื๋อ

ซ่านจินจื๋อก็วางถ้วยชาลง ก็เห็นด้วยกับการกระทำของกู้อ้าวเวย แล้วก็สั่งขันทีด้านข้าง “ไปเอาขนมหวานๆ เพิ่มให้นาง สั่งว่าอย่าให้ใครถูกเนื้อต้องตัวนาง”

จ้องมองตากัน ดวงตากลมโตของกู้อ้าวเวยแฝงอมยิ้มอยู่ด้านใน

ตระกูลตงฟางและคนตระกูลจี้ก็เห็นกริยาของทั้งสองคนเต็มตา ในใจนอกจากจะตกใจแล้ว ก็ยังสงสัยด้วย

ปีนั้นพระชายาจิ้งเป็นลูกคนโตของกู้เฉิงเสี้ยง แต่แม่ของนางหยุนหว่าน เคยสนิทกับฮ่องเต้แคว้นเอ่อตานตอนนี้ หลังจากพระชายาจิ้งตายไป องค์หญิงแคว้นเอ่อตานก็มาด้วย เหมือนจะมีความสัมพันธ์ดีกับอ๋องจิ้ง ทุกครั้งที่เจอก็จะมีผ้าปิดหน้า ตอนนี้ตัวตนของคุณหนูฉูอยู่ดีๆ ก็โผล่ขึ้นมา ว่าเป็นลูกสาวของฮ่องเต้แคว้นเอ่อตานฉูหลี่ และเป็นองค์หญิงแคว้นเอ่อตานที่ตายไปแล้ว หรืออาจจะเป็นพระชายาจิ้ง

แต่คนที่ตายไปแล้วสองครั้ง ทำไมถึงได้มานั่งได้ตรงนี้

ตงฟางซวนเอ๋อก็จ้องมองดวงตาคู่นั้น ถ้าบอกว่าเมื่อก่อนเคยเห็นกู้อ้าวเวยสองคน อีกคนดวงตาสีเทาขาว อีกคนก็มีดวงตาสีดำชัดเจน แล้วตอนี้เป็นสีน้ำตาล มันเป็นเพราะไรกันแน่?

“ซวนเอ๋อ เจ้ามองอะไรบ้างหรือ?” ตงฟางถงหลิ่ง (ถงหลิ่งผู้บัญชาการทหาร) ถามนาง

ตงฟางซวนเอ๋อเอาเรื่องสีของดวงตาไปบอกพ่อตนเอง ตงฟางถงหลิ่ง (ถงหลิ่งผู้บัญชาการทหาร) ก็ขมวดคิ้ว “สีตาเปลี่ยนได้หลายครั้ง แล้วคนในตอนี้เป็นตัวจริงหรือตัวปลอมกันแน่?”

“ลูกก็ไม่ทราบเช่นกัน แต่วันนี้เป็นวันที่เรามีโอกาสสามารถออกมาจากตำหนักอ๋องจิ้ง” ตงฟางซวนเอ๋อพูดเบาๆ สายตาก็มองไปยังฮ่องเต้และไทเฮาที่กำลังเดินเข้ามา ไอเบาๆ แล้วก็จัดท่าทางตัวเองให้นั่งเป็นระเบียบ

ชุดมังกรบนตัวของซ่านต้วนโฉงดูหลวมๆ หน้าก็ซีดๆ ส่วนไทเฮาและฮองเฮาที่เดินตามมาด้านหลัง ก็มีรัศมีความงามบรรเจิด ตอนที่ออกมาจากใต้เท้าตงฟาง ฮองเฮาตระกูลตงฟางก็ยิ้มมุมปาก แล้วก็พยักหน้าเบาๆ ให้พวกเขาวางใจ

พอรอให้ฮ่องเต้นั่งลง ทุกคนก็ถวายความเคารพ

กู้อ้าวเวยก็ทำตามที่ตกลงกับซ่านจินจื๋อไว้แล้ว ใช้ท่าทางของแคว้นเอ่อตานถวายพระพร ก็เห็นฉีหรัวและซ่านเชียนหยวนแอบมามองมา มีแต่ฮ่องเต้ที่มองตาหยี แล้วก็ตอบโดยไม่สนใจอะไร “ไม่ต้องมากพิธี”

“ขอบพระทัยฝ่าบาท” ทุกคนก็นั่งลง

พอไทเฮาเห็นกู้อ้าวเวยก็ทำหน้านิ่งลงไป มีแต่ฮ่องเต้ที่ยังมองนางอยู่ ใบหน้านี้มันเหมือนกับกู้อ้าวเวยเมื่อก่อนไม่มีผิด แต่ดวงดูโฉบเฉี่ยวไปมาก

ด้านนอกฝนตกพรำ ข้างหูก็มีแต่เสียงคุยของตระกูลตงฟางและคนตระกูลจี้