บทที่ 975 ตายแล้วฟื้น

บทที่ 975 ตายแล้วฟื้น

“ต้องยิ่งใหญ่อย่างนี้จริงๆ หรือ?”

กู้อ้าวเวยเห็นหญิงในกระจกมัดผมขึ้น ปิ่นมุกปิ่นหยกถูกเสียบลงไป ตุ้มหูเพชรตาแมวห้องระย้าข้างหู เลือกมาห้อยไว้หลังหูได้อย่างเหมาะสม เสื้อผ้าบนตัวก็ปักด้วยดิ้นเงินดิ้นทอง ปกเสื้อลวดลายดอกไม้ บนชุดกระโปรงก็ปักด้วยนกเหินฟ้า ที่เหลือก็เป็นลายเมฆไหลคลื่นซัด ฝีมือเสมือนจริงมาก เข็มขัดก็มีหยกสีเลือดนก เป็นของหายาก

แม้แต่รองเท้าก็ยังเป็นงานละเอียด แค่เดินๆ ไปก็รู้สึกแน่น

สาวรับใช้ที่ตามอยู่ด้านหลังสองคนก็เอามือปิดปากหัวเราะ แล้วก็เอาแป้งฝุ่นมาผัดบนใบหน้าที่ซีดขาวของนาง กู้อ้าวเวยก็เงยหน้ายอมให้พวกนางแต่งหน้าให้

“คุณหนู ดูเหมือนว่าตาของท่านถูกคนอื่นต่อยมา” สาวรับใช้อดหัวเราะไม่ได้

กู้อ้าวเวยถอนหายใจเบาๆ ด้านนอกก็มีเสียงหัวเราะของผู้ชาย “เมื่อคืนก็ได้ยินเสียงดังมาจากอาคารหลัก พวกเจ้าก่อเรื่องอะไรกัน?”

กุ่ยเม่ยที่อยู่ด้านนอกก็แปลงโฉมเป็นคนรับใช้ทั่วไป ปล่อยผมลงมาปิดใบหน้า เป็นรูปร่างทั่วๆ ไป ไม่เป็นจุดสนใจ ใส่ชุดคนรับใช้สีเทา แต่เข้าวังจะพกดาบไม่ได้ เปลี่ยนมาพกจี้หยกแทน

กู้อ้าวเวยทำหน้านิ่ง ได้แต่นวดแขนที่ปวด

“เมื่อคืนคุณหนูเพิ่งอาบน้ำแล้วก็เช็ดผม แล้วก็มีหนูสองตัววิ่งเข้ามา” เฉิงซานที่อยู่ด้านนอกก็ได้ยิน พอเห็นสาวรับใช้กำลังปิดปากหัวเราะกันอยู่ ก็มองตาขวางเป็นสัญญาณให้พวกนางเก็บอาการและสีหน้าหน่อย

กุ่ยเม่ยก็ขำ “เจ้าถูกหนูทำให้ตกใจด้วยหรือ”

“ข้าก็แค่ตกใจที่พวกมันวิ่งเข้ามา แล้วแขนกับเอวก็กระแทก” กู้อ้าวเวยถอนหายใจ แล้วยกมือมานวดเอว ตอนนี้ยังเจ็บอยู่

กุ่ยเม่ยยักคิ้ว แล้วก็ไม่ได้พูดอะไร

เมื่อก่อนลำบากกว่านี้ นอนกลางดินกินกลางทราย แต่กู้อ้าวเวยก็ไม่กลัวพวกงูพิษหนอนพิษ มีแต่กลัวพวกพังพอนและพวกหนูที่วิ่งเข้ามาตอนกลางคืน ครั้งนี้ดูเหมือนจะตกใจมาก ก็เลยวุ่นวายทั้งคืนไม่ได้นอน

เพียงแต่อดไม่ได้ที่จะมองนางว่าเป็นกำไลหยกชั้นดี แม้แต่เล็บก็ทำอย่างดี ทาปากจนแดงสด หางตาก็เขียนให้ชี้ขึ้นนิดหน่อย งามชดช้อยไม่น้อย

“เสร็จหรือยัง?” กู้อ้าวเวยลุกขึ้นช้าๆ ปล่อยให้สาวรับใช้จัดคอเสื้อให้เรียบ แล้วก็ติดพวกเครื่องประดับบนหัวให้นาง

กุ่ยเม่ยอึ้งเล็กน้อย เขาไม่ได้เห็นนางแต่งตัวเต็มๆ แบบนี้มานานแล้ว

“มองพอรึยัง?” มีเสียงส่งมาทางด้านหลัง

“พอ.....พอแล้ว” ตัวเริ่มสั่น กุ่ยเม่ยรีบหลบออกด้านข้าง แล้วก็รีบเงยหน้ามองน้ำฝนที่ไหลลงจากหลังคา แล้วก็แกล้งไอ

ทุกคนล้วนชื่นชอบในความสวยงาม

ซ่านจินจื๋อใส่ชุดสีดำทอง เครื่องหยกที่เอว ใส่แบบเดียวกับกู้อ้าวเวยเลย

ถึงแม้ตากู้อ้าวเวยจะมองเห็นแล้ว แต่ก็ยังมองเชือกถักได้ไม่ชัด แล้วก็ถามเสียงต่ำว่า “ทำไมถึงมาได้? ไม่ได้จะออกจากตำหนักตนเองแล้วเข้าวังเลยไม่ใช่หรือ?”