บทที่ 978 แยกห้องประท้วง

บทที่ 978 แยกห้องประท้วง

“ท่านมาแล้วหรือ”

เสียงข้างหลังม่านมีเสียงดีใจ และเงาก็เริ่มเคลื่อนไหว เสียงโซ่ตรวนดังไม่หยุด

ซ่านต้วนโฉงอยู่ในความมืดข้างประตูมองไม่เห็นด้านใน ได้แต่เดินออกมาทางที่มีแสง สายตาที่เย็นชามองไปยังหญิงสาวหลังม่าน แล้วพูดว่า “ไม่เจอหลายปี เจ้ายังไม่เห็นตัวข้า ก็รู้ว่าข้ามา”

“ถูกต้อง” หญิงสาวแกล้งบีบเสียง เสียงหัวเราะนั้นดังชัด มือก็จับม่านทีละชั้น แต่ก็ไม่กล้าเปิดออก

“หม่อมฉันจะลืมได้อย่างไร........”

“วันนี้ข้ามา แค่อยากมาถามเจ้า ทำไมตอนนั้นยังเหลือของนั้นไว้” ซ่านต้วนโฉงเผยใบหน้าโกรธ

ผ้าม่านตรงมือเริ่มตึงขึ้น แต่เสียงยังคงนิ่มนวล “นั่นก็แค่คนรับใช้ มาวุ่นวายถึงท่านด้วยหรือ?”

ซ่านต้วนโฉงอ้าปาก แล้วก็ไม่พูด ได้แต่สบัดแขนเสื้อจากไป

หญิงสาวก็รีบเปิดม่านออก ทำท่าจะตามเข้ามา แต่ก็ถูกทหารจากบนหลังคาลงมาห้ามไว้ เสียงหัวเข่ากระแทกลงไปที่พื้นดังมาก นางกัดฟันแน่น แล้วก็รีบพูดก่อนที่ประตูนั่นจะเปิดออก “นางไม่อยู่แล้ว ท่านจะคิดถึงนางไปถึงตอนไหน?”

ประตูเปิดออก แล้วเดินออกไป เข้าไปยังจุดที่มีแสงสว่าง

เหลือเพียงนางที่อยู่ในห้องนอนที่ว่างเปล่าคนเดียว

ได้คำตอบไปนานแล้วไม่ใช่หรือ?

……

พอออกจากงานเลี้ยง ตระกูลจี้และตระกูลตงฟางก็ยังทะเลาะกันต่อ แต่ว่านานเข้า จุดประสงค์ของทั้งสองคนก็เปลี่ยนไป เริ่มสบายหูขึ้นมาก

กู้อ้าวเวยจับแขนซ่านจินจื๋อ ยืนอยู่ใต้ร่มคันเดียวกัน เดินอยู่ในสวนดอกไม้

ด้านหลังมีนางกำนัลและขันที10กว่าคนตามมา ซ่านจินจื๋อก็จับนางไว้แน่นไม่ปล่อยมือ

“เจ้าทำแบบนี้ เกรงว่าวันพรุ่งนี้ชื่อเสียงข้าก็ไม่เหลือแล้ว” กู้อ้าวเวยถูกสายตา10กว่าคู่ด้านหลังจ้องมองอยู่ ค่อนข้างไม่เป็นตัวของตัวเอง

“หลังจากเรื่องวันนี้ ท่านพี่คงต้องเอาเรื่องที่เจ้าตายแล้วฟื้นประกาศไปทั่วแผ่นดินแน่ เช่นนี้ คนที่หาอายุวัฒนะที่ด่านลั่วสุ่ยไม่พบ ก็จะชี้เป้ามาที่เจ้า” เข้ามาชิดเช่นนี้ ก็ทำให้ซ่านจินจื๋อเข้าไปคุยข้างหูของกู้อ้าวเวยอย่างสะดวก คนข้างหลังก็จะไม่ได้ยินอะไร

“ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง” กู้อ้าวเอวกอดแขนของเขาแล้วเอามือเคาะคางตนเอง แล้วก็ถอนหายใจ “ไม่คิดว่าเขาจะเล่นแผนนี้ เช่นนี้ ไม่ว่าเขาหรือข้าเอง ก็จะเอาตัวรอดเองยาก”

“แม้แต่ข้าเองก็ไม่อาจออกมาจากเรื่องนี้ ถ้าใต้เท้าจี้ไม่ตามเรื่องนี้ต่อ เกรงว่าในราชสำนักก็คงจะสงสัยเรื่องนี้ ยิ่งตอนนี้ข้าอยู่ช่วงสำคัญ คงจะอธิบายอะไรไม่ได้” ซ่านจินจื๋อก็รู้ว่าตื้นลึกหนาบางของเรื่องนี้

ในบางความหมาย อำนาจในราชสำนักก็จะมีผลต่ออำนาจในเมืองหลวง

กู้อ้าวเวยมองตาเขาอย่างกังวล “ถ้าวันนี้ข้าเก็บอาการมากอีกหน่อย..........”

“แต่เขาก็รู้ความจริงแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะเก็บอาการอย่างไร เขาก็ทำอยู่ดี” ซ่านจินจื๋อปลอบใจเบาๆ แล้วก็เอามือมานวดๆ ที่หลังคอของนาง

มาจับเนื้อต้องตัวผู้หญิงโจ่งแจ้งในวังแบบนี้ ถือว่าผิดกฎ