ตอนที่ 20 ทรราชแห่งแคว้นเทียนถาน

ตอนที่ 20 ทรราชแห่งแคว้นเทียนถาน

ในจวนแห่งนี้ มีผู้คนมากมาย และพวกเขายังต้องต่อสู้กับซูพ่านเอ๋อ

กุ้อ้าวเวยชั่งน้ำหนักในหัวใจของนาง แต่นางก็รู้ว่าการเผชิญหน้ากับพ่านเอ๋อจะเป็นความพ่ายแพ้ของนางในกรณีนี้ การอยู่ที่นี่เพื่อให้พ่านเอ๋อระบายออกไป คงมิสู้อยู่ห่างจากที่ที่ถูกแต่ผิด

แต่ทว่านางก็นับไม่ถ้วน นางไม่ได้คาดหวังว่าจวนของนางจะอยู่ในตัวเมือง แต่ในลานกว้างมันกลับกลายเป็นที่ที่หญ้าขึ้นรกร้าง

หยินเชี่ยวรีบร้อนเป็นอย่างมาก "นายหญิงเป็นถึงพระชายา พวกเขาก็กล้าที่จะเลือกลานบ้านเช่นนี้ให้ท่านหรือ!"

"ข้าเกรงว่าคนเหล่านั้นจะไม่ได้เห็นนาน ข้าจะคุยกับพวกเขา" แม้แต่ความสงบของชิงต้ายก็ไม่สามารถช่วยได้ "ท่านสามารถไปที่ห้องบัญชีโดยตรงเพื่อรับเงินและจ้างคนดูแลที่นี่" เงินในวังไม่ได้ใช้เพื่ออะไร กุ้อ้าวเวยเช็ดโต๊ะหินและม้านั่งในตู้เล็ก ๆ ที่ประตู และนั่งลง: "หยินเชี่ยวกลับไปที่ร้านอาหารและซื้ออาหารที่ดีขึ้น แล้วนำเงินออกจากบัญชีทั้งหมดมาจ่าย"

ชิงต้ายและหยินเชี่ยวมองหน้ากันด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะรีบลงมือทำ นางหยิบเงินสองหรือสามชิ้นออกมาจากห้องบัญชีและผู้จัดการก็รีบไปที่ซูพ่านเอ๋อเอ่อแล้วร้องไห้ต่อหน้านาง หลังจากได้ยินเรื่องนี้ซ่านจินจื๋อก็เลิกคิ้ว "นางต้องการเงินมากเลยหรือ!"

“หม่อมฉันไม่รู้จักลูกน้องของนาง” นายผู้ที่จัดการบัญชีส่ายหัวอย่างรวดเร็ว

ซูพ่านเอ๋อถือถ้วยและขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่ากุ้อ้าวเวยต้องการจะทำอันใดอีก แต่แล้วก็มีคนอื่นรีบเข้ามาจากข้างนอก และส่งเสียงดัง "ท่านอ๋อง พระชายาเพิ่งถอนเงินนับพันออกไปจากบัญชีอีกแล้วพะยะค่ะ! "

"ท่านพี่กุ้คิดจะทำอันใด พวกเจ้ายังมิรีบไปถามอีก?" ซูพ่านเอ๋อลุกขึ้นและเอนกายบนแขนของซ่านจินเจ๋ออย่างรวดเร็ว ดูเหมือนนางเหมาะจะเป็นหัวหน้าครอบครัวมากกว่าเสียอีก

ชายหนุ่มรีบพยักหน้า: "พระชายาเอ่ยว่านางจะซ่อมแซมสนามหญ้าและซื้ออันใดซักอย่างพะยะค่ะ"

ซ่านจินจื๋อรู้สึกแค่ปวดหัว ผู้หญิงคนนั้นไร้ระเบียบจริงๆ เขาโบกมือแล้วเงาหนึ่งก็เข้ามาในห้องคุกเข่าต่อหน้าเขา "เกิดอันใดขึ้น?"

“ท่านผู้ควบคุมแบ่งถนนทางทิศใต้ให้แก่พระชายา เพลานี้พระชายากำลังจัดสวนและซื้อสมุนไพรจำนวนมาก ดูเหมือนว่านางกำลังจะสร้างโรงอาบแดดไว้ตากยาพะยะค่ะ” เงาดำเอ่ยอย่างยินดี ทันใดนั้น ท่านผู้ควบคุมก็เหงื่อไหลราวกับเม็ดฝน ใบหน้าดำค่ำเครียด

“ข้าทาสกลุ่มนี้ช่างกล้าหาญเสียจริง แต่ทว่าในเมื่อไม่ได้กลายเป็นเรือแล้ว ข้าก็จะทำเป็นลืมตาหนึ่งข้างและหลับอีกหนึ่ง” เขาโบกมือไปมา “ช่างเถิด แล้วแต่นาง ถ้าหากว่ามีเรื่องนี้เกิดขึ้นอีก ก็นำเงินให้แก่นางโดยตรง!”

“ท่านพี่จื๋อเพคะ ท่านพี่กุ้นำเงินออกไปมิใช่จำนวนเล็กน้อย” พ่านเอ๋อล้วนเอ่ยโน้มน้าวใจขึ้นมา “มิเป็นอันใด ขอเพียงแค่นางสามารถล้างพิษในร่างกายของนางเอง เพื่อหาสูตรลับและสมุนไพรสองอย่างมาก็พอ เจ้าเพียงแค่ปรับสภาพร่างกายของตนเอง มิต้องคิดอันใดมากมาย” ซ่านจินจื๋อลูบผมของนาง พลางดึงนางเข้าสู่อ้อมกอด

พ่านเอ๋อพิงอยู่ในอ้อมกอดของฝ่ายตรงข้าม แต่นางกลับสับสนอลหม่าน เดิมทีนางคิดอยากจะให้กุ้อ้าวเวนมิมีที่ยืน แต่กลับมิคิดว่าในเพลานี้ราวกับว่ากุ้อ้าวเวยเปลี่ยนคนแล้ว แต่ทว่าเพียงแค่อ้าวเวยอยู่ในตำแหน่งพระชายาเช่นนี้ทุกวันนี้ ตนเองก็จะมิปล่อยนางไป!