บทที่ 289 ข่าวลือแพร่สะพัด เปลี่ยนชื่อเป็นเย่ส้า

บทที่ 289 ข่าวลือแพร่สะพัด เปลี่ยนชื่อเป็นเย่ส้า

น้ำดอกโล๋และละอองเกสรดอกโล๋รวมตัวกระจายตัวภายใต้ดวงอาทิตย์ หนึ่งชั่วยามไม่ขาดไม่เกิน ช่างไห่จงถูกทำลายล้างอย่างสมบูรณ์!

ตำหนักชางไห่ข้างในข้างนอกนองไปด้วยเลือด ซากศพกองเป็นภูเขา สีหน้าของชิงหยู่เย็นชาและโหดร้าย จุดเผาถนนที่มีเชื้อเพลิงด้วยตนเอง ตูม! ไฟไหม้ลุกฮือ ลิ้นแห่งไฟกลืนกินทุกสิ่ง ตั้งแต่นั้นมา ในโลกใบนี้ไม่มีชางไห่จงอีก

ทำลายล้างสำนัก โหดร้ายไหม?

ไม่ เป็นเรื่องปกติของผู้อ่อนแอและเข้มแข็ง หากไม่ใช่เพราะสำนักเทียนอู่จงของพวกเขายึดครองนำและโน้มน้าวนำ โต้กลับก่อน เกรงว่าจะเป็นสำนักเทียนอู่จงที่ถูกทำลายในทะเลไฟ สำนักชางไห่จงตอบแทนพระคุณด้วยความแค้น ต่อสู้เพื่อความปรารถนาที่เห็นแก่ตัว ก็จำเป็นต้องชดใช้กับสิ่งนี้

ชิงหยู่หันไปมองจูนจิ่ว รอยยิ้มที่มุมปากเจิดจรัส คนที่ชิงหยู่เขาชื่นชมมากที่สุดในโลก ก็คือศิษย์น้อง!

ถ้าไม่ใช่เพราะศิษย์น้องหงายมือเป็นเมฆคว่ำมือเป็นฝน ดึงสำนักเทียนอู่จงกลับมาจากขอบหน้าผา ใช้กลวิธีแยกสามสำนัก สำนักเทียนอู่จงของเขาก็ไม่ช่วงเวลาที่พลิกตัวเป็นผู้ชนะในตอนนี้ ชิงหยู่คิดว่าทั้งชีวิตนี้เขามีเรื่องให้คุยโวแล้ว

แค่บอกว่าเขาสามารถงมหาจูนจิ่วมาเป็นศิษย์น้องได้ สุดยอดหรือไม่สุดยอด? ก็ต้องสุดยอด!

ชางไห่จงดับสิ้น เจี้ยนจงกลับไปที่เจี้ยนจงนำโดยเหยียนไห่เพื่อรอคำสั่งต่อไป จูนจิ่วและชิงหยู่กลับไปที่สำนักเทียนอู่จงก่อน แต่หลังจากที่กลับไปถึงสำนักเทียนอู่จง ก็ไม่ได้ดีใจเพราะทำลายล้างชางไห่จงได้เลยสักนิด ความโกรธจุดชนวนให้กับสำนักเทียนอู่จง

จูนจิ่วไม่รับท้าต่อสู้ ข่าวลือแพร่สะพัด

“มีข่าวลืออะไรบ้าง พูดมา” จูนจิ่วนั่งลงอย่างสง่างาม นางเอามือเท้าคางมองไปที่ทุกคน

ผู้อาวุโสวูนิ่งและไม่แยแส เขาพูดขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความพิฆาตที่โกรธเกรี้ยว เขาพูด: “ตันจงแพร่กระจายข่าวลือเพียงเท่านี้ บอกว่าเจ้าไม่ยอมรับจดหมายท้าต่อสู้เพราะรู้สึกผิด ยาของหมอเทวดาจูนจิ่วล้วนขโมยวิชาของตันจง”

“หน้าด้าน ไร้ยางอาย!” ผู้อาวุโสโจวเตี๋ยด่าด้วยความโมโห

จูนจิ่วเลิกคิ้ว ต่อ: “มีอะไรอีก?”

ทุกคนมองนางอย่างพร้อมเพรียงกัน เหมือนกับว่ามีความสุขที่จูนจิ่วไม่โกรธหรือรู้สึกน้อยใจเพราะเรื่องนี้ แต่ตัวเองโกรธจนแทบระเบิดแล้ว หยุดไปชั่วขณะ ผู้อาวุโสเฉียนพูดต่อ: “ตันจงไม่เพียงแค่พูดให้ร้ายเจ้า ยังพูดให้ร้ายเจ้าสำนัก บอกว่าความสัมพันธ์พี่ น้องของเจ้าไม่บริสุทธิ์”

มากกว่าไม่บริสุทธิ์ที่สามารถอธิบายได้?

ข่าวลือแพร่ออกไปข้างนอก พูดชัดเจนว่าจูนจิ่วให้ท่าชิงหยู่ นั่นคือเหตุผลที่บรรลุถึงผลสำเร็จเพียงช่วงระยะเวลาอันสั้นก็กลายเป็นศิษย์น้องของชิงหยู่ เป็นอาจารย์อาของสำนักเทียนอู่จง ยังลือกันอีกว่าจูนจิ่วจิตใจรวนเรเปลี่ยนใจง่าย ตอนอยู่ที่แคว้นเทียนโจ้งกับสองคุณชายตระกูลหยูนไม่ชัดแจ้ง ทำสิ่งที่ไม่เหมาะสม

ในตอนท้ายของข่าวลือ กลายเป็นจูนจิ่วเมื่อเห็นผู้ชายก็จะให้ท่า คนที่ช่วยจูนจิ่วเป็นชู้ของนางทั้งหมด คำพูดที่หยาบคาย ต่ำต้อยน่าขยะแขยงจนทำให้ทนฟังต่อไปไม่ได้ ในสำนักเทียนอู่จงไม่มีผู้ใดกล้าแสดงความเห็น แต่ภายนอกโดยเฉพาะดินแดนของตันจง แม้แต่รายละเอียดของเนื้อเรื่องยังมีออกมา

สิ่งเหล่านี้ โจวเตี๋ยพวกเขาไม่กล้าพูดกับจูนจิ่ว พวกเขาทำได้เพียงกัดฟันกรอด โกรธจนกระทืบเท้าพูด: “จูนจิ่วเจ้าอย่าสนใจข่าวลือพวกนี้ ตันจงอยู่เบื้องหลังทั้งหมด เห็นได้ชัดว่าพวกเขากลัวเจ้าฝึกวิชากลั่นยา ต้องการทำลายชื่อเสียงของเจ้า ป้องกันไม่ให้เจ้าออกไปยิ่งไปกว่านั้นคือเจ้าไม่สามารถรับจดหมายท้าต่อสู้ได้”

“ตันจงรนหาที่ตาย ก็ให้พวกเขาเดินตามทางของชางไห่จง!” ผู้อาวุโสชั่งกวนโกรธจนหนวดคราวขาดเป็นกำ

เมื่อเทียบกับความโกรธของพวกเขา ความสงบของจูนจิ่วนั้นน่าเหลือเชื่อมาก นางยกมือขึ้นรินชาหลายแก้ว “ศิษย์พี่ ผู้อาวุโสทุกท่านดื่มชาระงับความโกรธ ปากอยู่กับตัวผู้อื่น สิ่งนี้ข้าควบคุมไม่ได้ แต่เราสามารถลงมือตัดหัว ถึงจุดจบชีวิตโดยตรง”

“ดี! ศิษย์น้อง ข้าจะพาสาวกในสำนักไปฆ่าตันจงเดี๋ยวนี้ ข้าตัดเอาลิ้นของพวกเขาก่อน ค่อยตัดหัวพวกเขา!”

“ไม่ เป็นข้ารับคำท้าต่อสู้ แข่งกลั่นยากับพวกเขา” จูนจิ่วยิ้มส่ายหน้า หยุดแผนการที่พิฆาตของชิงหยู่ นางพูดต่อ: “ส่งคนไปบอกตันจง ข้ารับคำท้าต่อสู้แล้ว สถานที่แล้วแต่พวกเขาจะเลือก”

“จูนจิ่ว เกรงว่านี่จะมีชุ่มกับดัก!” ผู้อาวุโสโจวเตี๋ยเป็นกังวล