บทที่ 184 ความสามารถของวงรัศมีสีแดง

บทที่ 184 ความสามารถของวงรัศมีสีแดง

เมื่อคิดได้ดังนั้น เสิ่นเทียนจึงพยักหน้า “ศิษย์น้องหลี่เป็นคนมีความสามารถจริงๆ ในเมื่อเขาอยากเข้าร่วมกลุ่มก็ให้เขาเข้ามาเถอะ! แต่ข้ามีเงื่อนไขเดียว พวกเจ้าต้องคุยกับเขาให้ชัดเจนว่าหลังเข้ากลุ่มแล้วจะบอกความลับในกลุ่มตามอำเภอใจไม่ได้อีก”

หลิวไท่อี่รีบหยิบแผ่นหยกออกมาจากอกเสื้อและบันทึกไว้ ‘ท่านปรมาจารย์สวรรค์ไม่ชอบให้สาวกเผยความลับสำคัญตามอำเภอใจ’

เถ้าแก่ซ่งพยักหน้าเช่นกัน “ท่านปรมาจารย์สวรรค์บุตรศักดิ์สิทธิ์วางใจเถอะ ข้าบอกเขาเรื่องนี้แล้ว”

เสิ่นเทียนพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็ดี ช่วงนี้ข้าจะออกจากแดนศักดิ์สิทธิ์สักหน่อย ช่วงที่ข้าไม่อยู่ พวกเจ้าจำไว้ว่าต้องหมั่นฝึกบำเพ็ญ ใช้ของเหลวศักดิ์สิทธิ์นิพพานพวกนั้นให้หมด กำลังรบจะเพิ่มขึ้นเท่าไรก็เท่านั้น”

พูดความจริง เสิ่นเทียนไม่วางใจเลย ถึงอย่างไรศิษย์ในการฝึกสิบวันให้หลังก็มีจ้าวเฮ่าอยู่ ก่อนหน้านี้เจ้านี่เป็นตัวเอกรูปแบบเซ่นไหว้ในแบบอุดมคติ เซ่นไหว้บุพการีเป็นอัจฉริยะ เซ่นไหว้อาจารย์เป็นกายนักรบเก้าตะวัน

แม้ตอนนี้วงรัศมีเหนือศีรษะจะเป็นสีทองบริสุทธิ์แล้ว แต่ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรไม่ดีขึ้นหรือไม่

สังเกตไปสักช่วงก่อนแล้วกัน! ออกไปครั้งนี้ไม่เอาเจ้านี้ไปด้วยจะปลอดภัยขึ้นมาหน่อย

กำชับทุกคนเสร็จแล้ว พลังวิญญาณที่เสียไปในกายเสิ่นเทียนก็ฟื้นกลับมามากกว่าครึ่งเช่นกัน เขาสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนเก็บเกราะศักดิ์สิทธิ์หุบเหวมังกร เปลี่ยนกลายเป็นเกราะข้างในแบบเรียบง่าย

นี่คือรูปแบบที่สองของเกราะศักดิ์สิทธิ์หุบเหวมังกร แม้จะไม่มีอานุภาพและความเท่เท่ารูปแบบแรก แต่รูปแบบนี้ชนะในเรื่องเก็บตัว สวมแล้วมองไม่เห็นถึงความพิเศษเลย ไม่เป็นเป้าโจมตีในสถานการณ์อันตรายง่ายๆ

หลังจากรู้ว่าเทพสวรรค์ใช้หนึ่งสู้เจ็ดและถูกลอบกัดจนต้องทำลายวิชาและฝึกใหม่แล้ว เสิ่นเทียนก็สุขุมขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ไพ่ตายที่เผยออกไปนั่นไม่เรียกว่าไพ่ตายแล้ว เขาคิดว่าควรจะกักพลังเอาไว้เยอะๆ

เมื่อสั่งการงานทุกอย่างบนยอดเขาบุตรศักดิ์สิทธิ์แล้ว เสิ่นเทียนก็ขี่ปืนจากไป

ออกไปครั้งนี้ เขาไม่คิดจะระดมกำลังไปเป็นกลุ่มแบบครั้งก่อนอีก เพราะเขาพบว่าต่อให้เขาพาคนไปมากกว่านี้ ถึงเวลาซวยก็ต้องซวยไปตามนั้น

อีกอย่างเจ้าเสี่ยงอันตรายกับกลุ่มบุตรแห่งโชค ไม่แน่ว่าเมื่ออันตรายมาถึง เจ้าอาจจะต้องเป็นแพะรับบาปทุกนาทีเลยก็ได้!

ก็เหมือนกับเถาจองจำเซียนบุกเมืองครั้งก่อน พวกจางอวิ๋นซีไม่เป็นไรเลย แต่เสิ่นเทียนถูกจับไป

ดังนั้นเสิ่นเทียนจึงได้ข้อสรุปว่า ‘อยู่กับพวกคนยุโรปมีแต่ต้องร่ำรวยเหมือนกัน แล้วจะไม่ลำบากด้วยกัน!’

เสิ่นเทียนขี่ปืนปทุมฆาตเทพมาไม่นานก็ถึงค่ายกลเคลื่อนย้ายของเมืองเทพสวรรค์ แม้ครั้งนี้จะไปเสี่ยงอันตรายคนเดียว แต่ในใจเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

หนึ่ง ถึงบุตรศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือจะมีวงรัศมีสีสองเช่นกัน แต่ระดับความสว่างน้อยกว่าฟางฉางไม่น้อย

สอง ตอนนี้วงรัศมีของเสิ่นเทียนออกสีแดงแล้ว ห่างจากวงรัศมีสีทองอ่อนของบุตรศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือไม่มาก!

สาม สำคัญที่สุด นั่นคือหลังจากวงรัศมีออกแสงสีแดงแล้ว ความสามารถของเสิ่นเทียนยกระดับขึ้นอีกครั้ง

ก่อนหน้านี้แม้เสิ่นเทียนจะเห็นโชคลิขิตในอนาคตของผู้มีมหาดวงชะตา แต่ก็เป็นแค่ภาพ ก็เหมือนกับภาพเหนือศีรษะของฟางฉาง น่าจะเป็นโชคลิขิตในหลายวันให้หลัง

เสิ่นเทียนไปแย่งชิงก่อนด้วยความตื่นเต้นอยู่เต็มอก ปรากฏว่าเอาหัวดิ่งไปชนกับเถากลืนกินเซียนบุกเมือง

ถ้าไม่ใช่เพราะในช่วงสำคัญได้ดวงชะตาของเจ้าจ้าวเฮ่าช่วยไว้ บางทีเขาอาจจะไปพบกับมารดาเขาแล้ว แต่หลังจากดวงชะตายกระดับ เขาก็พบว่าตนยืนยันเวลาที่จะเกิดโชคลิขิตได้แล้ว

เขาเพิ่งแบ่งของเหลวศักดิ์สิทธิ์นิพพานให้ฟางฉาง วงรัศมีสีเขียวเข้มก็ปรากฏแสงสีแดง ก่อนจะพบว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือที่เดิมทีไม่มีโชคลิขิต จู่ๆ มีโชคลิขิตโผล่มา

เสิ่นเทียนคาดเดาว่านี่น่าจะเป็นเพราะดวงชะตายกระดับขึ้น เวลาการคาดการณ์โชคลิขิตจึงเยอะขึ้นเช่นกัน

พอลองเปรียบเทียบดู ตอนเสิ่นเทียนมีวงรัศมีสีเขียวก็คาดการณ์โชคลิขิตได้ภายในสามวัน แต่เมื่อวงรัศมีปรากฏแสงสีแดง ก็คาดการณ์โชคลิขิตได้ภายในห้าวัน

เหตุใดถึงมั่นใจว่าเป็นในห้าวัน เพราะโชคลิขิตของบุตรศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือจะเกิดในอีกห้าวันให้หลัง!

เสิ่นเทียนตัดสินใจแน่วแน่ว่าครั้งนี้เขาจะนั่งกินเมล็ดแตงคอยอยู่ในเงามืดเงียบๆ รอทุกอย่างชัดเจนหมดแล้ว รอจนเวลาโชคลิขิตในอีกห้าวันนั้นมาถึง

เขาค่อยออกมือก่อนเวลาครู่เดียว ตัดโชคลิขิตของบุตรศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือมา!

แบบนี้ก็น่าจะเลี่ยงเหตุไม่คาดคิดได้แล้ว

เฮ้อ คิดๆ แล้วก็ยุ่งยากมาก สู้ใช้กลอุบายหลอกเอายังสบายกว่า

แต่บุตรศักดิ์สิทธิ์ดาวเหนือไม่มีทางเชื่อเสิ่นเทียนเลย แล้วเขาก็อยากทำการทดสอบด้วย ดูว่าหลังผู้มีมหาดวงชะตาถูกแย่งโชคลิขิตไปแล้วจะดวงซวยหนักเพราะดวงชะตาลดลงจริงๆ หรือไม่

ถ้าไม่อย่างนั้นเสิ่นเทียนคงไม่ทำเรื่องเสี่ยงอันตรายเช่นนี้! นี่คือการอุทิศตัวเพื่อวิทยาศาสตร์!