บทที่ 174 เจ็บ ก็ถูกแล้ว

เด็กในท้องเวินหนิงเป็นลูกของลู่จิ้นยวน ประเด็นนี้ เขาเชื่อ

แต่ในเมื่อลู่จิ้นยวนไม่ยอมรับ แถมยังโจมตีเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทำร้ายเวินหนิงและเด็กในท้องเธอ เขาจะยอมถอยได้อย่างไร?

เหอจื่ออันไม่เคยเป็นนักบุญ เผชิญกับเหตุการณ์แบบนี้ เขาทำได้แค่เลือกสิ่งที่เหมาะกับตัวเองที่สุดเท่านั้น

“คุณอย่าใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นได้ไหม? ” เวินหนิงฟังต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ

ด้วยความดื้อรั้นของลู่จิ้นยวน เธอทำอะไรเขาไม่ได้ เขาไม่เชื่อก็ช่าง แต่ต้องการยัดเยียดความเป็นพ่อของเด็กให้เหอจื่ออันอีกเหรอ?

หมายความว่าอย่างไร?

“รู้สึกผิดเหรอ? ” ลู่จิ้นยวนเห็นสีหน้าโกรธเคืองของเวินหนิง แค่คิดว่าเธออับอายจนโกรธเพราะแผนการถูกเปิดโปงเท่านั้น “บางที ฉันไม่ควรใจดีตั้งแต่แรก ให้ลูกนอกสมรสโตในท้องเธอขนาดนี้”

ลู่จิ้นยวนมองท้องเวินหนิง ตอนนี้ท้องเธอชัดเจนมาก และทุกครั้งที่เขาเห็นท้องที่ปูดขึ้นมาของเธอ ก็แค่รู้สึกเกะกะสายตา!

ในนี้ มันมีการตกผลึกความรักของเธอกับชายอื่น ไม่เพียงแค่นี้ เธอยังใช้ลูกนอกสมรสคนนี้มาแก้แค้นเขา

“อย่าพูดคำว่าลูกนอกสมรสให้มันดูแย่ขนาดนั้น” เหอจื่ออันขมวดคิ้ว แต่คำพูดของเขาไม่ได้ผลในการทำให้กระจ่าง แต่ยิ่งทำให้ลู่จิ้นยวนเชื่อว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของเขา

เวินหนิงเห็นชายสองคนนี้มีความขัดแย้งกันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แค่รู้สึกเหนื่อยใจ ในเมื่อลู่จิ้นยวนไม่เชื่อเธอ แล้วจะมาหาเธอที่นี่ทำไม? เพื่อยัดเยียดข้อหาให้เธอ ทำให้ตนอับอายอีกครั้งเหรอ?

“ช่างเถอะ ไม่ต้องทะเลาะแล้ว ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันอยากกลับไปพักผ่อน”

เวินหนิงจับมุมเสื้อเหอจื่ออัน เธอมักรู้สึกว่า ถ้าทั้งสองคนนี้เผชิญหน้ากันต่อไป อาจจะมีการต่อสู้เกิดขึ้น

ลู่จิ้นยวนเห็นการกระทำของเธอ เวินหนิงไม่มองเขาเลยด้วยซ้ำ แต่กลับดึงเหอจื่ออันไป

นี่ไม่คิดจะปกปิดแล้วใช่ไหม?

อยากจะจู๋จี๋กันต่อหน้าเขาเหรอ ฝันไปเถอะ

“เวินหนิง มานี่”

ลู่จิ้นยวนหรี่ตาลงอย่างอันตราย พูดออกคำสั่ง

เวินหนิงตกตะลึง เสียงแบบนี้ เธอคุ้นเคยมากเกินไป เวลาที่ลู่จิ้นยวนโกรธมาเขาจะพูดด้วยเสียงนี้

ร่างเพรียวสั่นสะท้าน เวินหนิงมองไป “ลู่จิ้นยวน ต่อไปเราห้ามเจอกันอีก ฉันไม่อยากยุ่งกับคนอีกต่อไป ยังไงผู้หญิงอย่างฉันก็ไม่คู่ควรกับคุณ คุณจะมีคนที่ดีกว่า คุณปล่อยฉันไป หลังจากฉันหาที่อยู่แม่เจอ สืบหาความจริงแล้ว ฉันจะออกไปจากที่นี่ แบบนี้ เราสองคนก็ไม่ได้เป็นหนี้ต่อกันอีก ไม่เกี่ยวข้องกันอีก”

เวินหนิงพูดทีละคำ ถึงแม้ว่าหัวใจเธอจะเจ็บปวด แต่ก็ไม่แสดงออกมาเลยแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตาม ลู่จิ้นยวนก็กลับมาคืนดีกับมู่เยียนหรานแล้ว พวกเขาอยู่ด้วยกันก็แค่เป็นปัญหาของเวลา สิ่งที่เธอทำได้ แค่ออกไปจากที่นี่ ทำให้ทุกคนเคลียร์กระจ่าง

ลู่จิ้นยวนได้ยินคำพูดนี้จบ ก็กำหมัดแน่นทันที ตอนเธอต้องการตามหาความจริง ไม่เคยบอกว่าจะหนีไปจากตน ตอนเขากับเธอรักใคร่กัน เธอก็ไม่เคยพูดว่าเราไม่ต้องเป็นหนี้ต่อไป ตอนนี้พฤติกรรมเธอถูกเปิดโปงแล้ว ก็คิดจะหนีเหรอ?

มันมีเรื่องที่ราคาถูกแบบนี้ที่ไหนกัน?

“เวินหนิง ไม่มีใครสามารถออกไปจากที่นี่ได้หลังจากโกหกฉัน ฉันให้เวลาเธอหนึ่งนาที มานี่!”