บทที่ 202 ตระกูลเวินโชคร้ายแล้ว

เวินฉีโม่รีบไปต่างประเทศข้ามคืนผลคือเมื่อไปถึงหน้าประตูสถานพักฟื้นนั้น ก็ถูกอันเฉินที่เฝ้าต้นไม้รอกระต่ายจับตัวไว้ได้

“คุณเวิน รบกวนคุณไปกับเราด้วย”

เวินฉีโม่จำอันเฉินได้อยู่แล้ว คนข้างกายลู่จิ้นยวน เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในเมืองเจียงเฉิงเช่นกัน ความคิดไม่ดีผุดขึ้นมาในใจเขา

หรือเวินหนิงเป็นอะไรกับลู่จิ้นยวนจริงๆ ไม่อย่างนั้นเขาจะเอาตัวไป๋หลินยวี่ออกไปได้อย่างไร?

เวินฉีโม่อยากดิ้นรนสักพัก ไม่คิดว่าจะโดนจับไปด้วยสภาพย่ำแย่ แต่อันเฉินไม่มีความอดทนจะพูดอะไรไร้สาระกับเขา เรียกลูกน้องมา มัดเขาไว้แล้วโยนขึ้นรถ

“เจ้านาย ปลาติดเบ็ดแล้ว”

อันเฉินพาเวินฉีโม่ไปยังสถานที่ที่ลู่จิ้นยวนอาศัยอยู่ เวินฉีโม่ดิ้นไม่หยุด แค่ปากเขาโดนปิดเทปไว้ ร่างกายโดนมัดไว้แน่น ไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆ ออกไปได้เลยสักนิด

ตอนนี้ เขารู้สึกตัวเองเหมือนเนื้อปลาบนเขียงแล้วจริงๆ

เวินฉีโม่ถูกนำตัวไปยังคฤหาสน์แห่งหนึ่ง

ที่นี่ลู่จิ้นยวนซื้อมาเพื่อให้เวินหนิงปักหลัก เห็นชายที่โดนมัดร่างกายจนแน่นถูกนำเข้ามา เขาก็ยิ้ม “คุณเวิน รอนานเลย”

เวินฉีโม่เห็นสีหน้าฝืนยิ้มของลู่จิ้นยวน ก็ขนลุก เทปที่ปิดปากก็ถูกดึงออก “คุณลู่ ฉัน……ฉันไม่ได้ทำอะไรให้คุณโกรธ ส่วนไป๋หลินยวี่มันเป็นเรื่องของตระกูลเวินเรา จะให้คนนอกมายุ่งได้ยังไง……”

เวินฉีโม่บังคับให้ตัวเองสงบขึ้นมา พูดขึ้นทีละคำ แต่ลู่จิ้นยวนกลับยิ้มเยาะ เดินไปดึงผมของเขา ให้เขาเงยหน้ามองตาตัวเอง

“ไม่เกี่ยวกับฉันเหรอ? เวินฉีโม่ ตอนแรกคนที่ชนคนคือเวินหลาน เธอควรเข้าคุกเพื่อรับโทษทางกฎหมาย แต่คุณกลับใช้กลยุทธ์เสียสละส่วนน้อยเพื่อส่วนมาก ส่งเวินหนิงเข้าไป ปล่อยให้ฆาตกรตัวจริงลอยนวล มันเรียกว่าไม่เกี่ยวกับฉันเหรอ? ”

พอนึกถึงเวินหนิงต้องทนทุกข์ทรมานในคุก และเขาสืบแล้วพบว่า เวินหนิงไม่เพียงแต่ไม่ได้รับการช่วยเหลือ แต่ยังซื้อตัวนักโทษมาทรมานเวินหนิงเวลาพวกเธอไม่มีอะไรทำ

วิธีการเลวร้ายเช่นนี้ แม้ว่าจะเป็นเขา ก็รู้สึกว่าน่าเหลือเชื่อ

“เวินหนิงพูดไร้สาระ! ตอนแรกเธอชนคนแล้วหนี หลักฐานก็มีอยู่ไม่ใช่เหรอ เธอยอมรับเอง คุณลู่ คุณอย่าหลงกลคำพูดของเธอ!”

ลู่จิ้นยวนมองเขาอย่างเย็นชา เปิดโทรศัพท์ เปิดเสียงบันทึกที่ยวี๋เฟยหมิงบันทึกไว้

ตอนนั้น เพื่อเอาอกเอาใจยวี๋เฟยหมิง ให้การงานเวินหลานกลับมาอีกครั้ง เวินฉีโม่พูดออกมาทั้งหมดตอนกินข้าวกับเขา และทั้งหมดก็ถูกบันทึกไว้

“แก……ทำไมแก……” ได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าเวินฉีโม่ก็ซีดเซียว “นี่มันตัดต่อทั้งหมด!”

ลู่จิ้นยวนเหลือทนอย่างสิ้นเชิง ต่อยท้องเขาอย่างแรง “แกคิดว่าฉันโง่เหรอ ฟังไม่ออกเหรอว่ามันโดนตัดต่อหรือเปล่า? ”

สำหรับเวินฉีโม่ เขารู้สึกขยะแขยงสุดขีด ไอ้ขยะไร้ค่า ไม่เหมาะจะเป็นพ่อของเวินหนิงเลย

“ครั้งนี้แกมา ฉันต้องการคิดบัญชีกับแก แกหลอกฉัน ใส่ร้ายเวินหนิงก่อน หาคนมาทรมานอดีตภรรยา หลังจากเหตุการณ์โดนเปิดโปง บัญชีนี้ฉันจัดการแกเป็นอย่างดี”

พูดจบ ลู่จิ้นยวนก็โทรหาบริษัทภายในประเทศ “จัดการธุระเสร็จหรือยัง? ”

ขณะที่เวินฉีโม่ออกเดินทาง ก็ประกาศสิ่งที่เขาทำหมดแล้ว ตอนนี้ทำให้เกิดโกลาหลในประเทศ