บทที่ 294 เด็กน้อยที่ลึกลับ

โม่โยวรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่าง เรื่องสำคัญที่พานจื้อหลานจะพูด เรื่องนั้นก็ทำให้ใจเธอเริ่มกระวนกระวาย

หลังจากที่พูดกับพนักงานในร้านเสร็จ เธอก็ขับรถแล่นไปหาพานจื้อหลานทันที

"คุณน้า……"

โม่โยวเอ่ยทักทายแล้วเปิดประตูด้วย แต่กลับมีซองเอกสารโยนมาหาเธออย่างไม่ทันตั้งตัว

มีกระดาษลอยออกมาจากในซอง จนทำให้โม่โยวอึ้งไปทันที

"โม่โยว ทีแรกฉันแค่นึกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า แต่ตอนนี้ เธอทำให้ฉันขยะแขยงมาก"

พานจื้อหลานมองไปที่เธอด้วยสีหน้ารังเกียจ

โม่โยวก้มลงไปเก็บกระดาษบนพื้นขึ้นแล้วรีบดู สีหน้าของเธอก็ซีดขาวไปทันที

นี่เป็นผลตรวจร่างกายก่อนแต่งงานที่เธอไปตรวจเมื่อกี่วันก่อน ทุกอย่างปกติดี มีแค่……

เคยคลอดลูก

โม่โยวจ้องมองไปที่ตัวหนังสือนั่น

เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าแต่ก่อนเกิดเรื่องอะไรบ้าง ตอนที่ตัดสินใจคบหากับโม่เทียนยวี๋ เธอก็เคยมีความกังวลแบบนี้เหมือนกัน

ถ้าเกิดว่าเธอไม่ใช่ครั้งแรก หรือว่าอย่างอื่น โม่เทียนยวี๋จะรังเกียจตัวเองหรือเปล่า

แต่ว่า ผู้ชายคนนั้นไม่รู้สึกกังวลเลย เขากลับพูดว่า เขายอมรับทุกอย่างของเธอได้ รวมทั้งอดีตของเธอ ถึงแม้จะเป็นอดีตที่ไม่ดีก็ตาม

เป็นเพราะคำยืนยันของเขาแบบนี้ ก็เลยทำให้โม่โยวเปิดใจ แต่ว่า……

เธอมีลูกแล้วงั้นหรอ

แม้แต่เรื่องนี้โม่เทียนยวี๋ก็ไม่ติดใจหรอ?

"เห็นชัดหรือยัง?"

พานจื้อหลานเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงสูงส่ง กับสีหน้าที่ไร้ความช่วยเหลือของโม่โยว ท่านไม่มีความสงสารเลย

ท่านรู้สึกมาโดยตลอดว่าลูกชายตัวเองเพอร์เฟคมาก ควรจะคู่ควรกับผู้หญิงที่ดีกว่า แต่โม่โยวตรงหน้า ก็เป็นแค่ตัวถ่วง

แล้วเรื่องที่เธอเคยมีลูกกับคนอื่นอีก ก็ทำให้ท่านแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ได้

"โม่โยว ถึงเธอจะไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์ แต่พอตรวจเช็คแล้วเธอยังเคยมีลูก ไม่รู้ว่าเธอเคยทำแท้งหรือว่าอะไรมาก่อน"

"ของมือสองอย่างเธอ ยังมีหน้ามาเป็นตัวถ่วงของผู้มีบุญคุณอีกหรอ?"

คำพูดที่เสียดสีของพานจื้อหลานเหมือนใบมีดที่กรีดหัวใจเธอ จนเธอไม่รู้ว่าจะพูดตอบยังไงดี

เธอรู้ว่าตัวเองไม่คู่ควรกับโม่เทียนยวี๋ ทีแรกก็น้อยใจอยู่แล้วตอนนี้รับรู้ข่าวนี้อีก ความเชื่อมั่นที่สร้างมาก็พังทลายไปหมด

"คุณน้า หนูขอโทษ หนูไม่ได้ตั้งใจ แต่ว่าหนูอยากจะแต่งงานกับเทียนยวี๋จริงๆนะคะ……"

"ไม่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้กับฉัน เธอทำกับผู้มีพระคุณ ให้เขายอมรับผู้หญิงที่เคยมีลูกแบบนี้หรอ?"

โม่โยวไม่รู้จะตอบยังไง

"อ่อ ใช่สิ ถ้าแค่ทำแท้งยังดี ถ้าเกิดว่าเคยแต่งงานกับใครตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ถึงเวลาสามีของเธอก็พาลูกมาหา เธอจะให้เทียนยวี๋ทำยังไง?"

แต่ละคำพูดของหนานจื้อหลาน ทำให้ทีแรกโม่โยวอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็รู้สึกหมดแรงไปทันที

เธอรู้ พานจื้อหลานพูดถูก ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นจริง เธอก็จะทำให้โม่เทียนยวี๋ลำบากไปด้วย

"เมื่อพูดขั้นที่นี่แล้ว ฉันคิดว่าเธอแพ้อีกแล้ว ถ้าเธอยังรู้สึกสำนึกบุญคุณของเขาอยู่ ก็ไปจากเขา จำไว้ อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีก"

"หนู……หนูเข้าใจแล้วค่ะ……"

ผ่านไปสักพัก โม่โยวค่อยเอ่ยพูดอย่างลำบาก "เรื่องนี้ หนูจะไม่……หนูจะไม่ทำให้เขาเดือดร้อนเด็ดขาด"