บทที่ 568 อย่าคิดจะแทรก

บางทีความสัมพันธ์ของเธอกับเหอจื่ออัน อาจจะไม่ใช่อย่างที่ตัวเองคิดก็ได้นะ?

“ต้องบอกว่าตอนนั้นเธอโกรธจนเกือบทิ้งผมไว้ แล้วเดินออกไปเลย”

ลู่อันหรานไม่ได้พูดโอเวอร์เลยสักนิด เพราะตอนนั้นเรื่องมันเป็นแบบนั้นจริงๆ

“แล้วทำไมลูกไม่ปลุกพ่อให้ตื่น ไม่ไล่ผู้หญิงคนนั้นไปล่ะ”

ถึงแม้ลู่จิ้นยวนจะดีใจนิดหน่อย แต่พอคิดว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเวินหนิงมันเย็นชากันมาก ถ้าเข้าใจผิดกัน ก็ยากที่จะอธิบายให้รู้เรื่อง ต้องปวดศีรษะแน่ๆ

“อ่อ เธอเป็นผู้ใหญ่ ผมจะมีปัญญาไล่เธอไปได้ยังไง ผมอายุห้าขวบนะ ไม่ได้มีแรงขนาดนั้น แต่……”

ลู่อันหรานนึกถึงแผนการของตัวเองเมื่อครู่นี้ “พ่อ คราวหน้าเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก พ่อมอบหมายคนให้ผมสักสองสามคนสิ”

ไม่มีใครที่สามารถควบคุมได้ตลอดเวลา ลู่อันหรานก็รู้สึกไม่น่าเชื่อถือ

ลู่จิ้นยวนคิดสักพัก “ลูกอยากเอาคนไปทำอะไร มีเรื่องอะไรก็ไปหาอันเฉินไม่ได้เหรอ?”

“ถ้าต่อไปเจอเรื่องแบบนี้ ผมจะได้เรียกคนให้ไปดูก่อนไง พ่อว่าไง?”

สำหรับตระกูลลู่ หาคนให้ลู่อันหรานใช้งานไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ก่อนหน้านี้ลู่จิ้นยวนกังวลว่าลู่อันหรานจะพาลูกน้องออกไปทำตัวหยิ่งผยอง

แต่ตอนนี้เขาพูดแบบนี้แล้ว ลู่จิ้นยวนก็ลังเลสักพักหนึ่ง และตอบรับ “ก็ได้ พรุ่งนี้พ่อจะส่งคนไป ต่อไปพวกเขาก็จะฟังแค่คำสั่งลูก”

ลู่อันหรานได้ยินประโยคนี้ ก็อารมณ์ดีไม่น้อย “งั้นเรียกมาเยอะหน่อยนะฮะ ให้ผมเลือกที่ถูกใจ”

ลู่จิ้นยวนส่ายหน้าอย่างหมดหนทาง “แม่ของลูกล่ะ? ตอนนี้เธออยู่ไหน ยังโกรธอยู่ไหม?”

“ตอนนี้เธออยู่กับคุณยาย พ่อฮะ พ่อจะมาไหม?”

ลู่จิ้นยวนคิดสักพัก “เดี๋ยวพ่อไป ลูกช่วยเอาไอ้คนที่ขวางทางนั่นออกมาได้ไหม? พ่อไม่อยากให้เขามาวุ่นวาย”

ลู่อันหรานเข้าใจทันทีว่าลู่จิ้นยวนหมายถึงใคร “เดี๋ยวผมบอกว่าผมอยากกินเคเอฟซี ให้เขาพาผมออกไปซื้อ พอพ่อมาถึงแล้วโทรหาผมนะ”

พ่อลูกสองคน ก็บรรลุข้อตกลงกันตามนี้

“เจ้านาย ตอนนี้คุณจะไปไหน กลับบ้านหรือว่า……”

ลู่จิ้นยวนสูดกลิ่นบนร่างกาย มีกลิ่นเหล้าและกลิ่นน้ำหอมผสมกัน มันทำให้เขารับไม่ได้เล็กน้อย

ถ้าเวินหนิงได้กลิ่น ไม่แน่อาจจะคิดว่าเขาจงใจไปเพื่อโอ้อวด ไม่ดีแน่ “กลับไปก่อนดีกว่า พอส่งฉันที่บ้านแล้ว นายก็ไปทำธุระที่นายควรทำ ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน เดี๋ยวฉันเรียกคนขับรถมา”

อันเฉินได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า ตอนนี้เขาออกมารับมาส่งลู่จิ้นยวน ถึงมันจะเป็นงานที่ควรทำ แต่พอนึกถึงเย่ซือเยวี่ยที่ได้รับการผ่าตัดสลบอยู่ยังไม่ฟื้น เขาก็อยากมีปีกและบินกลับไปอย่างรวดเร็ว

“ตอนนี้ อาการเธอเป็นยังไงบ้างแล้ว?”

ลู่จิ้นยวนก็ไม่ลืมเรื่องเย่ซือเยวี่ยแน่นอน ศาสตราจารย์หลี่คนนั้นมาทำการผ่าตัดให้เธอ ถ้ามันราบรื่น เธอคงจะมองเห็นได้อย่างรวดเร็ว

“ผลลัพธ์ยังไม่แน่นอนครับ แต่การผ่าตัดค่อนข้างสำเร็จ”

ลู่จิ้นยวนได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า “มีปัญหาอะไรก็บอกฉันได้ตลอดนะ”

“ครับ เจ้านาย”

อันเฉินตอบรับ ไม่นาน รถก็มาจอดหน้าประตูอพาร์ทเมนท์ลู่จิ้นยวน

ชายหนุ่มลงจากรถ แต่ฝีเท้าโซเซนิดหน่อย

อันเฉินพยุงเขาเข้าไป เรียกแม่บ้านมาทำชาแก้แฮงก์ให้เขา แล้วก็ออกมา

ลู่จิ้นยวนอาบน้ำก่อนอันดับแรก ล้างกลิ่นน้ำหอมที่ไม่เข้ากันบนร่างกายออกให้หมด แล้วเปลี่ยนชุด ดื่มชาแก้แฮงก์นิดหน่อย หลังจากสร่างไม่น้อยแล้ว จากนั้นก็เรียกคนขับรถมา

……

ลู่อันหรานอยู่โรงพยาบาล ถึงแม้สีหน้าจะปกติทุกอย่าง แต่ก็รอลู่จิ้นยวนอย่างใจร้อน

เวินหนิงนั่งหน้าเตียงไป๋หลินยวี่ กำลังเหม่อลอย

ถึงแม้บอกว่าไม่ควรสนใจเรื่องลู่จิ้นยวน แต่เห็นภาพเขาใกล้ชิดกับผู้หญิงคนอื่นด้วยตาตัวเอง เธอก็รู้สึกปวดใจอย่างควบคุมไม่ได้