บทที่ 124 เธอเห็นไหม? ฉันไม่ได้ร้องไห้

ไฮด์ โซรอส กำมือของเขาที่อยู่ข้าง ๆ ตัวเขา เขาอยากจะเชื่อเธอ แต่…หลายคนอ้างว่าเธอมีความผิด บางทีอาจมีเศษเสี้ยวของความจริงเมื่อ ฌอน สจ๊วต กล่าวหาเธอ อย่างไรก็ตามหากสมาชิกในครอบครัวของเธอบอกว่าเธอมีความผิด… ไฮด์ โซรอส อยากจะเชื่อเธอ แต่เขาทำไม่ได้!

เขาไม่สามารถให้อภัยคำโกหกของเธอได้ เขารับไม่ได้ที่ตัวเองทะนงตัวหลงรักผู้หญิงใจร้ายคนนี้

อย่างไรก็ตาม ไฮด์ โซรอส ลืมเรื่องหนึ่งไป เจนต้องการการ การให้อภัยหรือไม่? เขามีสิทธิ์อะไรในการตัดสินใจว่าเขาต้องการให้อภัยเธอหรือไม่?

เจนไม่เคยทำอะไรให้เขาเจ็บช้ำน้ำใจ!

ไฮด์ โซรอส ลืมเรื่องเหล่านี้ทั้งหมด เขาโกรธมากเกินกว่าที่จะวัดได้ในตอนนี้ ความหยิ่งผยองในใจของเขาทำให้เขารับไม่ได้ที่ผู้หญิงคนแรกที่เขาอุทิศตัวให้กลับกลายเป็นคนไร้ยางอายและน่ารังเกียจขนาดนี้

"เจน" ไฮด์ โซรอส ยกคางของเขาขึ้น “ผม ไฮด์ โซรอส เป็นทายาทของ บริษัทโซรอส ห้างหุ้นส่วนจำกัด เพียงแค่ผมโบกมือ ผมก็จะมีผู้หญิงหลาย ๆ คนวิ่งเข้ามาหา

“เจน ผมขาดผู้หญิงแบบไหน?

“ผมกินอาหารอันโอชะมากเกินไป ดังนั้นผมแค่อยากได้อะไรที่เรียบง่าย และธรรมดา ๆ ในช่วงเวลาสั้น ๆ”

เขายกคางขึ้น และมองลงไปที่ผู้หญิงที่ต่ำต้อยบนพื้น “ผมเพิ่งเล่นกับคุณ อย่าไปสนใจเรื่องนี้อีกเลย”

หลังจากที่เขาพูดอย่างนั้นจบ เขาก็จากไปด้วยความมั่นใจและสบายใจ

สายตาของเจนจ้องไปที่หลังของเขา

หลังนั้นดูคุ้นเคยอย่างมาก เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าชายคนนี้จับมือเธอกี่ครั้ง และนำทางเธอผ่านฝูงชนมากมายกี่ครั้ง

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ด้านหลังของเขาดูแปลกไป

เจนเฝ้ามองร่างที่เดินจากไป จนกระทั่งมันหายไปจากการมองเห็นของเธออย่างสมบูรณ์

จากนั้นสายตาของเธอก็จ้องไปที่เจสัน เขาดูเขินอาย อย่างไรก็ตามเพียงไม่ถึงหนึ่งวินาที สายตาของเธอก็เปลี่ยนไปจากเจสัน หากสมาชิกในครอบครัวของเธอไม่สามารถให้ความอบอุ่นได้ แต่กลับเป็นอาวุธที่ผู้คนใช้ต่อสู้กับเธอ ก็จะดีกว่าถ้าไม่มีพวกเขา

เจสันเอียงศีรษะไปข้างหนึ่ง เขาไม่ต้องการอยู่ต่อไปอีก เขาหันกลับและเดินจากไป

ซูซานรู้สึกพอใจกับตัวเองอย่างยิ่ง ‘เจนฉันอยากรู้ว่าหลังจากนี้จะมีใครเปรียบเทียบฉันกับคุณอีก ฉันอยากเห็นว่าคุณจะหยิ่งยโสได้แค่ไหน! คุณควรจะเน่าอยู่ใต้ดินโดยไม่ต้องออกมาอีกเลย'

ซูซานเตะกล่องที่เต็มไปด้วยเงินข้าง ๆ เจนด้วยเสียงดังสนั่น เธอพูดราวกับกำลังให้เงินขอทานว่า “เงินนี้เป็นของคุณ”

“ไฟล์สำรอง” เจนเอื้อมมือไปมองซูซานอย่างเบื่อหน่าย “ฉันบอกคุณแล้ว ว่าถ้าคุณกล้าหลอกฉันอีกฉันจะลากคุณลงนรกไปกับฉัน”

บางทีการแสดงออกของเจนก็น่ากลัวเกินไป ใบหน้าของซูซานเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา เธอกอดอกแน่นและพูดว่า“ ฉันไม่มีข้อมูลสำรองเลย นี่เป็นไฟล์เดียวที่ฉันมี ดูสิ "ในขณะที่ซูซานพูดอย่างนั้น เธอก็นำการ์ดออกจากโทรศัพท์และเรียกหาใครบางคนที่อยู่ข้าง ๆ เธอ “เอาไฟแช็กมาให้ฉันหน่อย”

จากนั้นเธอก็เผาการ์ดต่อหน้าเจน “เจนดูชัด ๆ ฉันเผาทุกอย่างแล้ว หากใครมีวิดีโอในอนาคตก็เป็นเรื่องของเขา อย่ากล่าวโทษฉันอย่างผิด ๆ ฉันไม่ใช่คนดี แต่ฉันมีความซื่อสัตย์ที่ดีพอ”

หลังจากที่เธอพูดอย่างนั้น เธอก็พาคนกลุ่มนั้นออกไปจากห้อง ชายวัยกลางคนคนนั้น เห็นแบบนั้นจึงตัดสินใจออกเดินทางไปกับพวกเขาด้วย

เขาเห็นว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้นบ้างกับผู้หญิงคนนั้น และเป็นการดีที่สุดสำหรับเขา ที่จะไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

ห้องเงียบลง มีผู้หญิงคนเดียวที่เหลืออยู่ภายในห้อง

จากนั้นก็มีคนเดินออกมาจากมุมหนึ่ง ขาคู่หนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเธอ เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า

บุคคลนั้นกล่าวอย่างสนุกสนานว่า “ผมบอกคุณแล้วคุณเจน ผมจะปล่อยให้ไฮด์ได้เห็นตัวจริงของคุณ อย่างไรก็ตามฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นหนึ่งในตระกูลดันน์และมีอดีตแบบนั้น นั่นเป็นสิ่งที่ไม่คาดคิดจริง ๆ คุณยิ่งสกปรกมากกว่าที่ผมคิดไว้อีก”

เจนไม่ได้พูดอะไร เธอยืนขึ้นหลังจากพยุงตัวด้วยแขน

“อะนี่ห้าแสน” มีเช็คเงินสดที่นิ้วที่ยาวและเรียวของคาลเลนมันถูกนำเสนอต่อหน้าเจน “ผมกำลังให้สิ่งนี้กับคุณตอนนี้ ผมได้ชมการละเล่นที่น่าสนใจเพราะคุณ มันน่าตื่นเต้นมาก ๆ ”