บทที่ 125 ท่านประธาน เจนหายตัวไป

การแสดงออกของอโลร่าดูซับซ้อน เธอเกลียดงานปาร์ตี้ประเภทนี้ เธอต้องการหาที่เงียบ ๆ เพื่อซ่อนตัว อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้คาดหวังว่าจะได้ยินหรือเห็นความลับที่น่าตกใจเช่นนี้ เธอไม่ได้ยืนหยัดเพื่อเจนเพราะแรงจูงใจที่เห็นแก่ตัวของเธอเอง อีกเหตุผลหนึ่งคือเธอได้ยินเกี่ยวกับตัวตนของเจนและอดีตจากปากของซูซาน ดังนั้นอโลร่าจึงลังเลและไม่ได้ออกมาทันเวลา

อโลร่าก้มลงหยิบเช็ค 5 แสนใบนั้นส่งให้คาลเลน “ฉันรู้จักคุณค่ะคุณชายคาลเลน” เธอหัวเราะเบา ๆ และมองไปที่เช็ค “เงินห้าแสนเหรียญนี้เป็นทุกอย่างที่งี่เง่า คืนนั้นเงินจำนาณนี้มันมีค่าเท่าชีวิตของเธอ อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่อะไรที่สำคัญสำหรับคนงี่เง่าคนนั้นในตอนนี้”

หลังจากที่เธอพูดอย่างนั้น เธอก็คลายนิ้วออกและเช็คก็ตกลงบนพื้นอีกครั้ง อโลร่ายกขาของเธอและเดินออกจากประตูไป

หัวใจของคาลเลนเต้นแรง เขาร้องเรียกตามหลังอโลร่าไป "รอก่อน! ทำไมคืนนั้นเช็คจำนวณนี้ถึงมีค่าทุกอย่างสำหรับเธอ แต่ไม่ใช่ในตอนนี้ ห้าแสนจะยังเป็นห้าแสน มันจะไม่เปลี่ยนแปลง”

อโลร่าหัวเราะเบา ๆ และไม่ตอบคาลเลน เมื่อเธอเดินออกจากประตู เธอก็หันกลับมาและให้คำตอบที่ไม่เกี่ยวข้องกับเขา

“ฉันแน่ใจมากว่าเธอไม่ได้ติดกับดักหรือฆ่าใคร คนงี่เง่าคนนั้นจะไม่สนใจที่จะใช้มาตรการดังกล่าวด้วยซ้ำ”

หลังจากที่เธอพูดอย่างนั้น อโลร่าก็เพิ่มความเร็วของเธอ ถ้าคนงี่เง่าคนนั้นขังหรือฆ่าใครบางคนจริง ๆ เธอก็จะไม่อยู่ในสภาพที่เลวร้ายเช่นนี้ในตอนนี้ อย่างไรก็ตามเธอเกือบจะเชื่อคนเหล่านั้น พวกเขาน่าเชื่อมาก

‘ถ้าเจนไม่ทำ ทำไมเธอถึงถูกจองจำ?

‘ถ้าเจนไม่ทำ ทำไมพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดถึงตัดขาดจากเธอ?

‘ถ้าเจนไม่ทำ ทำไมฌอนถึงทำแบบนั้นกับเธอ?’

เห็นไหมความคิดแบบนี้เกิดขึ้นทุกวัน กรณีของเจนไม่ได้มีเพียงกรณีเดียว

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคุณไม่ใช่คนที่ทำร้ายคน ๆ หนึ่งแต่คุณวิ่งเข้าไปช่วยเขา แต่ทำไมจึงเป็นคุณคนเดียวที่อยู่ในที่เกิดเหตุ?

ด้วยความคิดเช่นนี้ จึงไม่มีใครกล้าทำความดีอีกต่อไป

อโลร่ารีบวิ่งออกไป ตอนนี้เธอไม่สามารถปล่อยให้คนงี่เง่าคนนั้นอยู่คนเดียวได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอพยายามไล่ตามเธอก็ไม่พบเธอ เป็นไปไม่ได้ ขาของคนงี่เง่านั้นไม่อยู่ในสภาพที่ดี แล้วเธอจะหายไปในเวลาอันสั้นได้อย่างไร?

คนงี่เง่านั้นหายไปอย่างแน่นอน!

อโลร่าคิดว่า 'เธอกลับไปหอพักของเธอหรือเปล่า?'

หลังจากนั้นเธอก็รีบวิ่งไปที่หอพักของเจน เธอใช้กุญแจสำรองเพื่อเปิดประตู ข้างในนั้นไม่มีใคร เธอคิดว่า ‘บางทีคนงี่เง่ากำลังมาที่นี่’ อโลร่ารออยู่ในหอพักของเจน เธอรอเป็นเวลา 40 นาที แต่ไม่มีใครกลับมาเลย

เธอกลัวว่าเจนยังอยู่ที่งานปาร์ตี้นั้นไม่ยอมออกมา เธอรีบลงไปชั้นล่างและขับรถกลับไปที่งานเลี้ยง เธอถามพนักงานเสิร์ฟ และพนักงานทุก ๆ คน แต่ไม่มีใครเห็นเธอ เธอไปค้นหาทุกที่ที่เธอคิดได้

เธอคิดว่าเจนอาจจะกลับไปแล้วหลังจากที่เธอจากไป?

เธอโทรหาผู้จัดการโคล และขอให้เธอไปตรวจสอบหอพักของเจนเพื่อดูว่าเธอกลับไปแล้วหรือยัง หลังจากนั้นไม่นานผู้จัดการโคล ก็โทรหาเธอและบอกว่าไม่มีใครอยู่ในหอพักของเจน อโลร่าคิดว่าเจนอาจจะอยู่ที่ อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ เธอจึงโทรหาผู้จัดการโคลอีกครั้ง แต่คำตอบที่ได้รับกลับไม่พบเธอที่นั่น

อโลร่ามองไปที่นาฬิกา ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงครึ่งแล้วนับตั้งแต่เกิดเหตุ

อโลร่ากังวลว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับคนงี่เง่าคนนั้น นอกจากนั้นเจนก็เพิ่งผ่านสถานการณ์ที่กดดันและยากที่ใครจะยอมรับได้ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอตัดสินใจทำอะไรโง่ ๆ ?

ใบหน้าของอโลร่ามีความลังเล ในที่สุดเธอก็กัดฟันและหยิบโทรศัพท์ออกมา "คุณชายสจ๊วตเจนหายไปค่ะ!”

ในอีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ดวงตาของชายคนนั้นก็กระตุก เขาพูดโดยไม่มีสีหน้าว่า “บอกฉันมาทุกอย่าง”

อโลร่าไม่รู้ว่าเธอทำในสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ อย่างไรก็ตามก่อนที่จะพบกับ ไฮด์ โซรอส เธอไม่เคยเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของคนงี่เง่าคนนั้น ตอนนี้สาเหตุที่เจนต้องทนทุกข์ และทรมานก็เพราะผู้ชายคนนั้นที่ทำให้เธอมีรอยยิ้ม