บทที่ 128 ความอ่อนโยนภายใต้ความเย็นชาภายนอกของฌอน

"พวกเราเหมือนกัน! พวกเราทั้งมีความภาคภูมิใจและหยิ่งผยอง”

“เราใช้ชีวิตทั้งชีวิตอย่างโดดเด่น ฌอน สจ๊วต! ผู้ชายที่หยิ่งผยองอย่างคุณและฉันจะยืนอยู่ได้อย่างไรหากมีผู้หญิงแบบนี้ผู้หญิงที่ถูกเกลียดชังและดูถูกโดยทุกคน ยอมรับไม่ได้แม้กระทั่งมาตรฐานของเราเอง ในฐานะผู้หญิงคนแรกที่เราเคยตกหลุมรักอย่างแท้จริงงั้นหรอ?!

“คุณรักเจน ดันน์ สจ๊วต อย่าปฏิเสธเลย คุณรู้ว่าคุณเป็นใคร? หากคุณยังไม่ตกหลุมรักเธอ ปกติคุณจะเย็นชายิ่งกว่าอาร์กติกเสียอีก คุณจะวิ่งมาหาฉันกลางดึกและต่อยฉันแบบนี้หรือ?

“ฌอน สจ๊วตคุณตกหลุมรักเธออย่างชัดเจน!

“แต่คุณรับได้ไหม สจ๊วต? คุณกล้าที่จะยอมรับว่าคุณรักเธอด้วยคำพูดของคุณเองหรือไม่?

“คุณไม่ คุณทำไม่ได้!”

ไฮด์คำรามด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง พลางเย้ยหยันชายคนนั้นที่อยู่ไม่ไกลจากเขา “คุณยังทำเองไม่ได้ด้วยซ้ำ สจ๊วต แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรที่จะให้ฉันทำมัน?

“ฉันเป็นทายาทของโซรอส เอมไพร์!

“ฉันสามารถหาผู้หญิงคนไหนก็ได้ที่ฉันต้องการด้วยการชี้นิ้วของฉัน!

“ ฉันไม่รักเธอ ฉันจะไม่ยอมรับว่าฉันตกหลุมรักเธอ!

“ฮ่าฮ่าฮ่า…”

เสียงหัวเราะของเขาดุร้าย แต่ก็เจ็บปวดอย่างสุดหัวใจ หางตาของไฮด์ชุ่มไปด้วยน้ำตา แต่เขาก็ไม่หยุดร้องโหยหวน “ฉันจะไม่มีวันตกหลุมรักผู้หญิงคนนั้น!”

ลูกกระเดือกของฌอนกระดกในลำคอ “อย่าเข้าใกล้เธออีกเลยโซรอส! หากวิธีการรักเธอคือการเอารอยยิ้มกลับมาบนใบหน้าของเธอ ...

“จากนั้น ฉันจะใช้วิธีของตัวเองในการแสดงคำที่ฉันไม่สามารถพูดมันออกมาได้!”

ใช่พวกเขาทั้งคู่เป็นผู้ชายที่หยิ่งทะนงและยืนอยู่เหนือคนอื่น ๆ … ไฮด์พูดถูกเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้ แต่เขาเดาไม่ถูกว่าทุกอย่างจะจบลงอย่างไร

“ฮ่าฮ่าฮ่า…” ไฮด์ตอบสนองราวกับว่าเขาได้ยินเรื่องตลกบ้า ๆ “ฌอน สจ๊วตฉันหวังว่าจะได้เห็น! แทบอดใจรอไม่ไหวที่จะเห็นว่าคุณใช้วิธีของตัวเองอย่างไร…ผู้หญิงแบบนั้น! เธอเป็นของคุณทั้งหมด! ฉันไม่ต้องการเป็นส่วนหนึ่งของเธอ!”

ฌอนหันไปทางซ้าย “ฉันหวังว่าคุณจะรักษาคำพูดของคุณ อยู่ให้ห่างจากเธอตั้งแต่นี้ไป”

ไฮด์เพิกเฉยต่อเศษแก้วที่กระจายอยู่ทั่วพื้น ยกมือของเขาขึ้นแล้วกดมันเข้ากับหน้าอกของเขา เขากดมันด้วยแรงทั้งหมดซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับว่ามันเป็นวิธีเดียวที่เขาจะระงับความเจ็บปวดตรงที่ตรงนั้นได้

ทั้งสองเสียงในหัวของเขากำลังโต้เถียงกันอีกครั้ง

เสียงหนึ่งบอกว่าอย่าพลาดสิ่งนี้

อีกเสียงบอกว่าคุณทำถูกแล้ว

เสียงแรกคำรามใส่เขา นายจะเสียใจในสิ่งนี้! นายจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน ไฮด์ โซรอส!

“ไม่! ฉันจะไม่เสียใจกับสิ่งนี้!” หมัดของไฮด์ทุบลงบนพื้นอย่างไร้ความปราณีและเขาได้รับแก้วมากขึ้นในผิวของเขาสำหรับปัญหาของเขา ถึงกระนั้นแก้วก็ไม่ได้สร้างความบาดเจ็บให้เขาเลย ไม่มีที่ไหนใกล้เท่าความเจ็บปวดในหัวใจของเขาเลย!

ในตอนนี้ เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าความเจ็บปวดที่เขารู้สึกตอนนี้ไม่มีอะไรเทียบได้กับความเสียใจที่ทรมานซึ่งจะทรมานเขาไปอีกหลายปีข้างหน้า

หลายปีต่อมาไฮด์จะบอกฌอน

"พวกเราเหมือนกัน เราเป็นถั่วในฝัก ดังนั้นฉันสมควรได้รับมันและคุณก็เช่นกัน ฉันทนต่อแรงกดดันจากครอบครัวสำหรับเธอ แต่ฉันพ่ายแพ้ให้กับความเย่อหยิ่งที่ไร้ความหมายและความภาคภูมิใจที่ไร้ประโยชน์ของฉันเอง ฉันไม่แพ้คุณ ฉันแพ้ให้กับตัวเอง เมื่อฉันทำทุกอย่างที่ฉันทำ ฉันคิดว่าฉันทำเพื่อเธอ แต่สุดท้ายฉันก็เป็นคนเดียวที่สัมผัสได้ว่าทั้งหมด ท้ายที่สุดเราก็แค่หลงตัวเอง