บทที่ 140 อีโก้และความมั่นใจที่ถูกสร้างในจิตวิญญาณ

คนกลุ่มหนึ่งเริ่มส่งเสียงโห่ร้องหลังจากได้ยินสิ่งที่เจนพูด

“ไร้สาระ! ท่านผู้อาวุโสคือพ่อผู้ให้กำเนิดของฉัน เมื่อไหร่กันที่ฉัน โจเซฟ ดันน์ทำให้เขาอับอาย” โจเซฟโกรธมาก

“คุณไม่ได้ทำหรอ? คุณรู้ดีว่าสิ่งหนึ่งที่ท่านอาวุโสให้ความสำคัญมากที่สุดคือ กองทุนสตอร์จ ทรัสต์และคุณได้ขายมันให้คนอื่นไปแล้ว คุณคิดว่าเขาจะมีความสุขกับสิ่งนี้หรือไม่?

“คุณกำลังทำให้เขาอับอาย!

“80 ล้าน! 80 ล้าน! โจเซฟ ดันน์คุณไม่เคยเห็นเงินมาก่อนหรือ? คุณกำลังขายกองทุนสตอร์จ ทรัสต์ที่คุณปู่เคยตั้งความหวังไว้สูงมากในราคาเพียง 80 ล้าน! คุณถึงกับบอกว่าเขาจะมีความสุขถ้าเขารู้ คุณไม่ได้กำลังดูถูกไอคิวของคุณปู่ อุปนิสัยทางศีลธรรม และความสามารถด้วยการทำเช่นนี้หรือ?”

เธอกำลังกรีดร้อง เธอกำลังดุเขาจากส่วนลึกของหัวใจ เธอเกลียดสิ่งนี้

คนที่เธอเคยเรียกว่าพ่อกลับกลายเป็นคนที่น่าผิดหวังอย่างมาก!

“นังปีศาจร้าย! ที่นี่เป็นสถานที่สำหรับให้เธอพูดหรอ?

“สิ่งที่ฉันต้องการทำกับกองทุนสตอร์จ ทรัสต์ไม่ใช่ธุรกิจของเธอ เธอเป็นแค่คนนอก!”

โจเซฟฟูมฟาย เขาจ้องมองเธอ “ถ้าเราอยากคุยเรื่องนี้จริง ๆ ท่านอาวุโสคงจะโกรธไปนานแล้วถ้าเขารู้ว่าเธอทำอะไรที่น่าอดสู!”

เจนตัวสั่น โจเซฟบอกใบ้ทุกคนในงานนี้ว่าเธอไม่ใช่ดันน์อีกต่อไป เจน ดันน์เป็นฆาตกรและเธอเป็นนักโทษที่เพิ่งออกจากคุก

มีคนบอกว่าคุณไม่ควรพูดเรื่องราวไม่ดีภายในครอบครัวให้คนอื่นฟัง โอ้ ไม่ แต่นายท่านดันน์พึ่งบอกว่าเธอคือคนนอก

เธอกำหมัดแน่น เธอจะสู้กลับได้ไหม? เธอควรต่อสู้อย่างไร? เธอควรใช้จุดยืนไหนในการโต้แย้ง?

ความเหนื่อยล้าพุ่งขึ้นในใจของเธอ เจนหลับตาลง เมื่อเธอเปิดตาของเธอ มันก็มืดลงอีกครั้ง เธอบังคับตัวเองเพื่อจุดไฟให้พวกมันสว่างไสวอีกครั้ง

"นายท่านดันน์ ถ้าท่านอาวุโสยังมีชีวิตอยู่ในวันนี้เขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้แน่ใจว่าฉันปลอดภัยเพราะเขาจะเชื่อฉันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

ตอนนี้ตาของเจนเปียก ภายใต้แสงไฟที่สว่างไสวความสนใจของทุกคนอยู่ที่ฉากที่น่าทึ่งนี้ ไม่มีใครสังเกตเห็นใบหน้าของนักแสดงนำหญิงคนนี้ที่เริ่มซีดลงและซีดลง

เจสันยืนอยู่ที่ด้านหนึ่ง ด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบสาเหตุเขาเดินข้ามไป “หยุดทะเลาะกันได้แล้ว” ตอนนี้เขาอยู่ตรงหน้าเจนแล้ว เพียงสองหรือสามเมตรระหว่างพวกเขา อย่างไรก็ตามมีความโกรธที่ระงับอยู่บนใบหน้าของเขา

“หยุดทะเลาะกัน คุณต้องการให้ตระกูลดันน์และตัวคุณเองกลายเป็นตัวตลกของเอสซิตี้อีกครั้งหรือ?

“ในตอนนั้นคุณปู่เคยโอ๋คุณ เขาจับคุณไว้ใต้ปีกของเขาและสั่งสอนคุณ อย่างไรก็ตาม ด้วยความฉลาดเช่นเดียวกับเขา เขาไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะคิดผิดเกี่ยวกับใครบางคน เขาพูดเสมอว่าคุณคือคนที่ดีที่สุดในตระกูลดันน์ทั้งหมด อย่างไรก็ตามเขาคิดผิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น

“ฉันคิดว่าคุณปู่ไม่เคยคาดหวังให้เธอทำอะไรแบบนั้น เธอคิดว่าเขาจะยังเชื่อคุณไหมถ้าเขารู้ว่าคุณทำอะไร? เธอคิดว่าเขาจะยังปกป้องเธออยู่ไหม?

“เจนเลิกคิดว่าทุกคนจะปกป้องคุณ เธอลงเอยแบบนี้เพราะเธอทำตัวไร้ศีลธรรม”

ร่างกายของเจนสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ แต่หลังจากเจสันพูดจบเธอก็รู้สึกสงบลง เธอเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหนุ่มและหล่อตรงหน้าเธอ จากนั้นเธอก็หัวเราะเบา ๆ

“ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธออิจฉาฉัน คุณปู่จับฉันไว้ใต้ปีกของเขาและนายคิดว่าเขากำลังดูถูกฉัน นายคิดว่าฉันแย่งจุดของนายด้วยเหรอ? นายท่านดันน์คุณคิดว่าฉันพรากทุกอย่างที่ควรจะเป็นของคุณไปด้วยหรือเปล่า?” ทันใดนั้น เธอรู้สึกว่าเธอไม่รู้จักสมาชิกในครอบครัวของเธอเลย