บทที่ 153 ฉันต้องการให้คุณตรวจสอบ สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีที่แล้ว

ฌอนอุ้มเจนตลอดทาง ร่างกายที่สูงเพรียวของเขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเหงา และความเหนื่อยล้าจากผู้หญิงคนนี้

หลังจากวางเธอลงบนที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้า ดอสก็รีบวิ่งไปและเสนอตัวที่จะขับรถให้ ฉอนโบกโบกมือโดยไม่พูดอะไร และดอสก็หยุดลงทันทีก่อนจะก้าวออกไปในที่สุด

ร่างที่สูงเพรียวของฉอนเดินอ้อมไปด้านหน้าของรถ เขาเปิดประตูที่นั่งคนขับยกเท้าและเข้าไปในรถ

เขานั่งพิงเบาะรถอยู่ที่นั่นเป็นเวลานานมากและรถยังคงจอดนิ่ง ในที่สุดเขาก็จับพวงมาลัยสตาร์ทเครื่องยนต์และเหยียบคันเร่ง ทันใดนั้นเสียงคำรามของรถก็ดังก้องไปในอากาศ ริมฝีปากบางของฌอนอ้าและหุบลงเพื่อพูดคำสองสามคำ แต่ก็ถูกกลบด้วยเสียงคำรามของเครื่องยนต์ที่ดังกระหึ่ม อ่านจากปากของเขามันสามารถอธิบายคำว่า "เจน ดันน์" ได้อย่างคลุมเคลือ

เจนหันไปมองที่เขา พร้อมกับมองหน้าด้วยสีหน้ามึน ๆ งง ๆ "คุณพูดอะไร?" เสียงคำรามของรถยนต์นั้นมันดังเกินไป ดังนั้นเสียงทุ้มและต่ำของชายคนนั้นจึงถูกกลบไปจนเกือบหมด

มุมปากของฌอนยกขึ้นเล็กน้อย “ฉันบอกว่า ฉันจะส่งคุณไปที่ สตอร์จ ทรัสต์”

เจนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะผงกศีรษะและมองออกไปนอกหน้าต่าง

บนเบาะคนขับนิ้วเรียวของชายคนนั้นจับพวงมาลัยแน่นขึ้น เขาคนเดียวที่รู้ว่าเขาพูดอะไรก่อนหน้านี้ จริง ๆ แล้ว "ฉันหึงหวงเจน ดันน์"

ใช่เขาหึงหวง เขาอิจฉา ไฮด์ โซรอส!

อิจฉาจนจะบ้า!

ผู้หญิงคนนี้เคยมองว่า ไฮด์ โซรอส เป็นแสงสว่างของเธอ แต่เขาเป็นคนที่เคยครอบครองสถานที่ที่สำคัญที่สุดในหัวใจของเธอ

อย่างไรก็ตามผู้หญิงคนนี้อ่อนโยนต่อ ไฮด์ โซรอส …ไม่อย่างนั้นทำไมเธอถึงต้องดึง ไฮด์ โซรอส ออกจากสถานการณ์ที่สิ้นหวังที่เขาอยู่ด้วยละ?

ในที่สุดเธอก็เดินมาหา ฌอน สจ๊วต ... อย่างไรก็ตามเขาไม่มีความสุขเลย

ไม่มีอะไรที่ทำให้เขามีความสุขได้…วันนี้ผู้หญิงคนนี้เดินมาหาเขา แต่ความรักมันไม่ได้อยู่กับเขาแล้ว

ฌอน สจ๊วต เขาได้กลายเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจในชีวิตของผู้หญิงคนนี้ไปแล้วจริงหรือ?

เขาปฏิเสธที่จะเชื่อและยอมรับในสิ่งนี้

ถ้าเธอสามารถตกหลุมรักเขาได้ในครั้งแรก เขาก็เชื่อว่าเธอจะทำได้ในครั้งที่สอง ...

เจนลงจากรถ เมื่อรถได้ขับเคลื่อนมาถึงที่หมาย เธอหันกลับมาและเห็นฌอนกำลังลงจากรถด้วยเช่นกัน

“ฉันจัดการทั้งหมดได้ด้วยตัวเองค่ะ”

เธอปฏิเสธการช่วยเหลือของเขาอย่างมีชั้นเชิง

“ฉันจะไปกับคุณ”

“...”

พวกเขาเข้าสู่ สตอร์จ ทรัสต์ ด้วยความเงียบ ในขณะนี้ภายในนี้มีแต่ความเงียบงัน เจนยืดหลังของเธอให้ตรง และเดินเข้าไปในลิฟต์ในที่สุด

“วิเวียนรวบรวมผู้บริหารมา เพื่อประชุมฉุกเฉิน”

วิเวียนสะดุ้ง เมื่อเธอรับสายของเจน เธอไม่ได้คาดหวังว่าเจนจะรวบรวมความกล้า และปรับตัวเองได้อย่างรวดเร็ว ท่ามกลางความยากลำบากเช่นนั้น และยังคงกลับเข้าสู่สนามรบแห่งนี้อีกครั้ง ซึ่งก็คือ สตอร์จ ทรัสต์

หลังจากที่เธอนิ่งไปเป็นเวลาหนึ่งวินาที วิเวียนก็ตอบสนองด้วยความเร็วแสง “ได้ค่ะ คุณหนูดันน์”

ความมั่นใจกลับคืนสู่ใบหน้าของวิเวียน อันที่จริงวิดีโอดังกล่าวได้ดึงความสนใจอย่างมากจากเธอและคนอื่น ๆ อีกสองสามคน อย่างน้อยก็ได้มีการพูดที่ไม่ชัดเจนในการอธิบายเจนในวิดีโอนั้น เธอสูญเสียศักดิ์ศรีทั้งหมดไป ...

พวกเขาทั้งหมดทำงานให้กับ เจน ดันน์ แต่ไม่มีใครเคยเห็นด้านที่ต่ำต้อยของผู้หญิงคนนี้ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถือเป็นความงามที่ไม่มีใครเทียบได้ในเมืองนี้

โดยธรรมชาติแล้ว พวกเขาไม่สามารถยอมรับได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้

ไม่จำเป็นต้องพูดว่าพวกเขายังคงเป็นผู้ช่วยที่ไว้ใจได้ของเจน ถ้าเจนหนีไปก็เท่ากับว่าเจ้านายของพวกเขาหนีไปแล้วและทิ้งพวกเขาไป คนอย่างพวกเขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้โดยการจงรักภักดีต่อเจ้านายของพวกเขา

กองกำลังใน สตอร์จ ทรัสต์ ยุ่งเหยิง ระหว่างผู้อาวุโสและพวกเขาเอง ฝ่ายหนึ่งถูกผูกมัดเพื่อเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่ง…มีเส้นแบ่งที่ชัดเจนระหว่างผู้แข็งแกร่งและผู้อ่อนแอ

หลังจากเจนหนีไป พวกเขาก็ต้องแบกรับความรับผิดชอบมากมาย