บทที่ 154 จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอไร้เดียงสา?

“เมื่อไหร่กันแน่ ที่ฉันควรจะเริ่มขอความยินยอมจากคุณเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันต้องการที่จะทำ? หืม?”

อูโนตัวสั่นขณะที่เหงื่อของเขาไหลออกมาบนหน้าผากของเขา “ผม…นายท่านผมแค่คิดว่าสามปีผ่านไปแล้ว นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ นอกจากนี้ในบันทึกการโทรและข้อความทางโทรศัพท์มือถือของ คุณโรซาลีน ก็ได้พิสูจน์ทุกอย่างแล้ว ไม่มีเหตุผลที่เราจะต้องเสียเวลาตรวจสอบข้อเท็จจริงที่ได้รับการยอมรับแล้ว”

ดวงตาของฌอนนั้นลึกล้ำและเยือกเย็น ดวงตาที่เหมือนเหยี่ยวของเขาเปลี่ยนไปอย่างเย็นชาทันทีเมื่อเขามองไปที่ใบหน้าของอูโน่ “ทำไมฉันรู้สึกเหมือนกับว่า คุณไม่ต้องการให้ฉันตรวจสอบเหตุการณ์นี้?”

ฟิ้วววว! มีเพียงความเงียบและเสียงลมพัดผาน ใบหน้าของอูโน่ซีดลง เข่าของเขาทรุดลงกับพื้นโดยทันที “นายท่าน นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมหมายถึง ผมแค่คิดว่าคุณ ... คุณเปลี่ยนไปแล้วนายท่าน ตอนนี้คุณแตกต่างออกไปจากเมื่อก่อน

“แม้ว่าคุณหนูเจนจะรักและจริงใจกับคุณ แต่เจ้านายก็มีใจรักเธอ ท่านอาวุโสของตระกูลได้กำชับผู้ใต้บังคับบัญชาซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าในฐานะทายาทของตระกูลสจ๊วต คุณไม่ควรทำตัวอ่อนน้อมถ่อมตนเหมือนท่านประธานคนอื่น ๆ ทั่วไป นั่นมี แต่จะทำให้คุณอ่อนแอและคุณก็จะมีจุดอ่อนเช่นกัน สจ๊วตมีศัตรูมากเกินไป นายท่านครับ คุณมีความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ ... เพราะเห็นแก่ผู้หญิง คุณจะเป็นอย่างนั้นไม่ได้…”

"พอแล้ว!" ฌอน สจ๊วต ตะโกนอย่างเย็นชาและลุกขึ้นจากเก้าอี้ เขาลดสายตาลงและจ้องไปที่อูโน่ ที่ยังคุกเข่าอยู่บนพื้นอย่างเย็นชา ความเย็นชาในดวงตาของเขาเพียงพอที่จะทำให้ทุกอย่างกลายเป็นน้ำแข็ง!

“คุณยังจำได้ไหม ว่าผู้ใต้บังคับบัญชาที่ใกล้ชิดของหัวหน้าครอบครัวสจ๊วตทุกคนถูกเลือกอย่างไร?” ดวงตาที่เยือกเย็นเหล่านั้นมองไปที่อูโน่อย่างจับจ้อง “ฉันเลือกของฉันตอนเจ็ดขวบ ผู้สมัครจากสิบคนฉันเลือกคุณเป็นคนแรก นั่นคือเหตุผลที่คุณถูกเรียกว่าอูโน่ ตั้งแต่ตอนที่คุณกลายเป็นอูโน่ ฉันเป็นนายคนเดียวที่คุณต้องภักดีและเชื่อฟังเท่านั้น

“คุณจะทำตามการตัดสินใจของฉันและดำเนินการตามคำสั่งของฉันเท่านั้น นี่คือสิ่งเดียวที่คุณต้องทำ จำไว้ว่าทำไมคุณถึงเรียกว่าอูโน่ เพื่อให้คุณเชื่อฟังและจะฟังฉันคนเดียว”

หน้าผากของอูโน่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ เจ้านายของเขาไม่ค่อยพูดเรื่องพวกนี้กับคนอย่างเขา มันหายากมากจนแทบจะเหมือนกับว่าเขากำลังทำลายข้อห้ามที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ตอนนี้เขารู้สึกหวาดหวั่นมาก จนใบหน้าเด็ดเดี่ยวของอูโน่ในตอนนี้นั้นซีดราวกับผี เสียงโครมครามเขากระแทกศีรษะลงกับพื้น และได้ยินเสียงดังโครม อโลร่ารู้สึกกังวลไม่แพ้กัน ขณะที่เธอเกร็งไหล่และหายใจหายคอไม่ค่อยสะดวกในสถานการณ์เช่นนี้

เธอต้องการอ้อนวอนขอผ่อนผันช่วยอูโน่ แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะแทรกแซงมากเกินไป

นอกจากนี้ อูโน่นั้นยังทำผิดพลาดร้ายแรงอีกด้วย

ผู้ชายคนนี้ไม่สามารถรับใช้นายสองคนได้!

แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นปู่ของเจ้านายของเขาเอง แต่เขาก็ยังไม่ควรก้าวข้ามขอบเขตของตัวเอง!

ฉอนจ้องมองอูโน่อย่างเย็นชา ในที่สุดเขาก็ขยับตัวขณะโบกมือและพูดว่า “ลืมไปซะเถอะ ชดใช้ความผิดของคุณ โดยการตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน และดูว่ามีอะไรที่ฉันไม่รู้บ้างหรือไม่”

อูโน่แสดงความขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานของอโลร่าไป ทันทีที่ประตูปิดลง ความสีหน้าของฌอนก็ถูกแทนที่ด้วยความสับสน…ท่านประธานปล่อยเขาไป มีร่องรอยของความเห็นอกเห็นใจเพื่อนมนุษย์อยู่ในตัวของเขา อย่างไรก็ตาม… อูโน่ไม่ได้ตื่นเต้นกับความจริงเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย!

ตอนนี้เจ้านายของเขาเริ่มมีความรู้สึกเหมือนมนุษย์ทั่ว ๆ ไปแล้ว เจ้านายเกิดมาในครอบครัวสจ๊วตที่มีอำนาจ แต่ตอนนี้เขามีความเป็นมมนุษย์ที่มากขึ้น…ถ้าเป็นในอดีต เจ้านายจะปล่อยเขาไปง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ?

ในความคิดของอูโน่ ตอนนี้เจ้านายของเขามีความเป็นมนุษย์มากขึ้นแล้ว แสดงว่ามีรอยแตกในกระจกของทายาทที่สมบูรณ์แบบของตระกูลสจ๊วต เจ้านายของเขามีข้อบกพร่องเกิดขึ้น

ในสำนักงานของอโลร่า พวกเขายังคงอยู่ที่นั่น "คุณชายสจ๊วต…มีสิ่งหนึ่งที่ฉันไม่เข้าใจค่ะ”

“ถามมาสิ”

“เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อสามปีก่อน ทำไมคุณถึงต้องการตรวจสอบมันในตอนนี้ ในเมื่อคุณปฏิเสธที่จะทำในตอนนั้นคะคุณชายสจ๊วต?”

ฌอนประสานมือเข้าด้วยกัน ขณะที่เขาวางมืออยู่บนโต๊ะทำงานตรงหน้าเขา เมื่อได้ยินคำถามของเธอ นิ้วหัวแม่มือของเขาขยับอย่างแผ่วเบา…ทำไมความคิดที่จะตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อนจึงผุดขึ้นมาในตอนนี้

เป็นเพราะ ไฮด์ โซรอส หลังจากถูก ไฮด์ โซรอส ทำให้ผู้หญิงคนนั้นอับอายและสาปแช่งฆาตกรคนนั้น ในขณะที่ ฌอน สจ๊วต เรียกเธอว่าผู้หญิงคนนั้นที่สังหารเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอด้วยความปรารถนาที่เห็นแก่ตัวของเธอเอง เดินไปหา ไฮด์ โซรอส และยืนกรานที่จะทำให้ความโกรธของเขาสงบลงก่อนจากไป

เขาอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามกับตัวเอง ว่าคนแบบนี้จะฆ่าใครสักคนเพราะความปรารถนาที่เห็นแก่ตัวของเธอเองจริง ๆ หรือ

ดวงตาที่สวยงามของ อโลร่าเย็นลงเล็กน้อย “เป็นเวลาเกือบหนึ่งปีแล้ว ที่เธอได้รับการปล่อยตัวทำไมคุณถึงไม่ตรวจสอบเรื่องนี้ตลอดเวลาที่ผ่านมา?