บทที่ 167 เปิดเผยความจริงจากเหตุการณ์เมื่อสามปีก่อน

“ไมเคิล ลูเธอร์!” พ่อบ้านชราลดเสียงลงและแผดเสียง “ ฉันแน่ใจว่าคุณไม่ต้องการให้คุณสจ๊วตรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์นั้นด้วยใช่ไหม!”

ดวงตาที่หมองคล้ำของพ่อบ้านชราแสดงให้เห็นถึงอายุของเขาอย่างชัดเจน แต่ก็ขัดแย้งกับผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ในวัยของเขาดวงตาของเขามีความดุร้ายและน่ากลัว

บุคคลที่อยู่อีกด้านหนึ่งของการโทรเงียบลงครู่หนึ่ง คิ้วขมวดแน่นของพ่อบ้านชราคลายขึ้นเล็กน้อย…“ดีใจที่คุณกลัว”

“ชายชราซัมเมอร์มีใครบอกคุณบ้างไหมว่า…” ในอีกด้านหนึ่งของการโทรไมเคิลล้อเล่นอย่างเหน็บแนม “คุณมันไร้ยางอายจริง ๆเหรอ?”

พ่อบ้านชรากัดฟันแน่นหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น

อย่างไรก็ตาม เขายังคงพูดอย่างรุนแรงว่า “ถ้าหญิงชั่วคนนี้ตายมันจะดีกับทั้งคุณและฉัน ใครจะสนใจว่าเกิดอะไรขึ้นในอดีต เมื่อคนเราตายปัญหาทั้งหมดจะคลี่คลาย”

คำพูดที่แฝงนัยยะในคำพูดของเขาไม่สามารถชัดเจนได้อีกต่อไป…คนตายก็เหมือนแสงสว่างที่ดับลง ใครจะพูดแทนคนตาย?

"คุณลูเธอร์คุณจะได้รับผลประโยชน์เช่นกันถ้าคุณฆ่าผู้หญิงคนนั้น” เสียงของคนชรากำลังคุกคามอีกฝ่ายเมื่อครู่ แต่ตอนนี้กลับพูดกับอีกฝ่ายอย่างสุภาพว่า ‘คุณลูเธอร์ ’

ได้ยินเสียงเยาะเย้ย “คุณได้รับเคล็ดลับ และกลเม็ดจากสจ๊วตเกี่ยวกับวิธีเข้มงวดและดุร้ายหลังจากทำงานให้กับพวกเขาแล้วใช่หรือไม่? ชายชราซัมเมอร์คุณคิดว่าฉันไม่รู้หรือไงว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่?

“คุณคิดว่าคุณสามารถทำใจให้สงบและรักษาความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของคุณให้ชัดเจนหลังจากที่ฆ่าเธอได้หรือไม่”

ในอีกด้านหนึ่งของการโทรมีซิการ์อยู่ระหว่างนิ้วมือของไมเคิล เขาสูบบุหรี่อย่างไม่ใส่ใจ ซิการ์ส่วนก้านยาวถูกไฟไหม้ ด้วยการสะบัดนิ้วของเขาทั้งส่วนก็ร่วงหล่นลงมาตกลงบนพรมขนสัตว์สีขาวหิมะราคาแพงที่สั่งทำจากต่างประเทศ เขาดูไม่เสียใจเลย

“ผมขอพูดตรง ๆ ชายชราซัมเมอร์ ถ้าคุณต้องการให้ใครบางคนตาย คุณก็ต้องหาวิธีด้วยตัวคุณเอง” ทันใดนั้นก็มีประกายเย็นชาในดวงตาของไมเคิล เขามีริมฝีปากบางที่ดูคล้ายกับของฌอน เขากดมุมปากลงอย่างรุนแรง “และอย่าใช้คนอย่างสจ๊วตมากดดันฉัน! ฉันไม่ได้ต่ำต้อยเหมือนคุณไม่ว่าฉันจะน่ารังเกียจแค่ไหนก็ตาม! คุณไม่รู้จริง ๆหรือว่า โรซาลีน ซัมเมอร์ตายยังไง?”

ในอีกด้านของการโทรมือของคุณซัมเมอร์สั่นอย่างรุนแรงพร้อมกับโทรศัพท์ในมือของเขา เขาเกือบจะสูญเสียการยึดเกาะและทิ้งมันลงกับพื้น

เขากำโทรศัพท์มือถือในมือแน่น มีแสงวูบวาบในดวงตาที่ชราภาพของเขา "แน่นอนฉันรู้! หญิงชั่วคนนั้นฆ่าลูกสาวของฉัน - ลูกสาวคนเดียวของฉัน! เธอรู้สึกอับอายขายหน้าอย่างมากและทรมานเมื่อเธอมีชีวิตอยู่ ลูกสาวของฉันตาย! ถึงกระนั้นผู้หญิงคนนั้นรับโทษจำคุกเพียงสามปีเท่านั้น!”

“โทษจำคุกแค่ 3 ปีหรอ?” เสียงของไมเคิลดังขึ้นอย่างผิดปกติขณะที่เขาพูดซ้ำเบา ๆ ตามหลังเขา

เส้นเลือดบนหน้าผากของมิสเตอร์ซัมเมอร์ปูดออกมา “ลูกสาวของฉันตายและฆาตกรอย่างเธอได้รับการปล่อยตัวหลังจากโทษจำคุกสามปี! สวรรค์ไม่ยุติธรรมอย่างยิ่งที่ปล่อยเธอออกไปอย่างง่าย ๆ !

“เธอได้รับโทษน้อยเกินไปหรือเปล่าหรอ?” น้ำเสียงที่นุ่มนวลของไมเคิลถาม คุณซัมเมอร์ด้วยวิธีที่ผิดปกติยิ่งกว่าก่อนหน้านี้

หากเขาไม่ได้ดูคลิปที่กล้องวงจรปิดจับได้ด้วยตาของเขาเอง หากเขาไม่ได้รู้ความจริงที่น่าตกใจว่าผู้หญิงคนนั้นถูกทรมานในสถานที่นั้นอย่างไรและหลังจากนั้นใช้เวลาสามปีที่นั่นก็ก็น่าตกใจอย่างมาก หากเขาไม่อยากรู้อยากเห็นและขอให้คนขับรถไปส่งเขาที่นั่นในวันที่ผู้หญิงคนนั้นได้รับการปล่อยตัวและได้เห็นสภาพที่เลวร้ายในขณะที่เธอเดินออกจากประตู หากเขาไม่มีโอกาศได้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิงของหญิงสาวในคืนนั้นในอีสต์ เอ็มเพอเรอร์ เมื่อเห็นว่าความภาคภูมิใจของเธอเมื่อสามปีก่อนสูญเสียและหายไปและวิธีที่เธอก้มลงต่ำมากเพื่อขอชีวิตของเธอ ...

บางทีเขาอาจจะเชื่อในสิ่งที่ชายชราซัมเมอร์คนนี้พูด เขาอาจจะเติมเต็มความปรารถนาของชายชราคนนี้ด้วยความสงสารเขาและช่วยเขากำจัดผู้หญิงคนนั้น

เมื่อสามปีก่อนโรซาลีน ซัมเมอร์เป็นคนเดียวที่ตั้งผู้หญิงคนนี้ขึ้นมางั้นหรอ?

ผิดแล้ว!

สามปีที่แล้วทุกคนมีส่วนต้องรับผิดชอบ! พวกเขาทั้งหมดสร้างผู้หญิงคนนี้ขึ้นมา!