บทที่ 190 เคลื่อนไหว1

นายท่านอาวุโสสจ๊วตหมดสติจากอาการเลือดออกในสมอง ฌอนสงสัยเมื่อได้ยินครั้งแรกหรือไม่?

ตามธรรมชาติ สักครู่หนึ่ง เขาสงสัยในความถูกต้องของข่าว

อย่างไรก็ตามเมื่อนึกถึงประวัติทางการแพทย์ของนายท่านอาวุโสสจ๊วตอาการเลือดออกในสมองของเขาเป็นข้อเท็จจริงที่ดี

“ไปเร็วกว่านี้หน่อย”

ชายที่นั่งอยู่ด้านหลังเริ่มกระตุ้น

เหงื่อซึมออกมาจากหน้าผากของดอส เขามีสมาธิในการขับขี่อย่างเต็มที่

เสียงเบรกรถดังขึ้น

“เราถึงแล้วครับ บอส”

คำพูดของดอสเพิ่งออกจากริมฝีปากของเขาเมื่อชายที่นั่งเบาะหลังกำลังลงจากรถแล้ว

ฌอนเหลือบมองข้อความที่พ่อบ้านเก่าของนายท่านอาวุโสสจ๊วตส่งมา ด้วยลมใต้เท้า เขาจึงหันไปทางอื่นและรีบไปที่ห้องฉุกเฉิน

“ในที่สุดคุณก็มาถึงแล้วนายน้อย” คนจำนวนมากรออยู่ข้างนอกห้องฉุกเฉิน

ฌอนสแกนไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็วและสายตาของเขาก็จ้องมองไปที่พ่อบ้านชราที่ทำงานอยู่ที่คฤหาสน์เก่าของสจ๊วต “คุณปู่สภาพเป็นยังไงบ้าง?”

เช่นเดียวกับซัมเมอร์ พ่อบ้านชราคนนี้ทำงานให้กับสจ๊วตมาหลายชั่วอายุคนแล้ว เหตุผลที่เขาได้รับเลือกให้เป็นพ่อบ้านของคฤหาสน์เก่าสจ๊วตในขณะที่ซัมเมอร์ได้รับมอบหมายให้ฌอนยังไม่อาจรู้ได้

“พวกเขายังคงพยายามช่วยชีวิตเขาอยู่” มีความกังวลในดวงตาของเขาเมื่อเขาพูดแบบนั้นแม้ว่าเมื่อเขาก้มศีรษะลงความกังวลนี้ก็กลายเป็นการครุ่นคิด…เกิดอะไรขึ้นกับนายท่านอาวุโส? ในฐานะผู้ช่วยคนสนิทของนายท่านอาวุโสและพ่อบ้านใหญ่เขารู้สถานการณ์ดีกว่าใคร ๆ

โดยปกติแล้ว เขารู้เหตุผลของนายท่านอาวุโสในการทำเช่นนั้น

ก่อนที่นายท่านอาวุโสจะ ‘หมดสติ’ เขาได้รับคำแนะนำว่าเมื่อไหร่ที่นายน้อยจะมาถึง เขาต้องการสังเกตสีหน้าของนายน้อยและรับรู้ทิศทางที่แน่นอนก่อน

…

ในขณะเดียวกันมีบางอย่างเกิดขึ้นที่คฤหาสน์ของฌอน สจ๊วต