บทที่ 236 จริง ๆ เหรอ เจน?

ผู้หญิงคนนั้นถูกไมเคิลผลักออกไปข้างหลัง เธอรู้สึกงุนงงเล็กน้อย เธอมองทุกอย่างที่เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี เธอไม่รู้ว่าทำไมทั้งสองคนถึงเริ่มทะเลาะกันอย่างกะทันหัน

ทั้งคู่มีเทคนิคการต่อสู้ด้วยหมัดที่โดดเด่น และไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ง่ายเลย

ใบหน้าของเรย์เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม เขากำลังจะขึ้นไปหยุดพวกเขาทั้งสอง แต่ฌอนผลักเขาออกไปอย่างชำนาญ

เรย์ไม่เคยต่อสู้กับฌอน ดังนั้นเขารู้สึกประหลาดใจมากที่เห็นว่าไมเคิลเป็นคู่ปรับที่สูสีกับฌอนในการแข่งขันความแข็งแกร่งครั้งนี้

เห็นได้ชัดว่าไมเคิลฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง และไม่ละเลยการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ของเขาเลย

อย่างไรก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่ไมเคิลไม่เข้าใจ ฌอนเป็นลูกหลานของสจ๊วต การศึกษาและการฝึกอบรมที่เขาได้รับตั้งแต่วัยเด็กไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทนได้

ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดที่ไมเคิลทำ คือการก้าวก่ายถึงเรื่องแม่ของฌอน

แม้ว่าฌอนจะอยู่ในสภาพที่แย่มากในขณะนี้ แต่ก็ดูเหมือนว่าเขาได้พลังจากแก่นแท้ข้างในและจิตวิญญาณของเขา เพื่อที่จะเผชิญหน้ากับไมเคิล

ไมเคิลคาดว่าจะพ่ายแพ้

เกิดเสียงโครมครามขึ้น และไมเคิลก็ล้มลงไปกองกับพื้นในสภาพสะบักสะบอม

ฌอนชูกำปั้นขึ้นอย่างดุร้าย และเตรียมพร้อมที่จะโจมตีอีกครั้งราวกับหมาป่า ทั้งที่อีกฝ่ายมีสภาพสะบักสะบอมมากแล้ว

ร่างหนึ่งรีบวิ่งออกมาจากด้านข้าง และยืนอยู่ตรงหน้าไมเคิล “อย่าทำร้ายเขา!”

ทุกคนตกตะลึง

หมัดที่ยกขึ้นของฌอนถูกระงับกลางอากาศ เขามองไปที่ผู้หญิงที่กำลังเผชิญหน้ากับเขาด้วยความไม่เชื่อ กำปั้นที่ยกขึ้นของเขาแกว่งไปมาในขณะที่กำหมัดแน่น “เรื่องจริงหรือ?” เขาไม่อยากที่จะถามคำถามนี้กับตัวเองเลย

ตอนนี้เสียงที่น่าหลงใหลอันเป็นปกติของเขา มันฟังดูแหบเล็กน้อยจากการสำลัก

ไมเคิลตะลึงในตอนแรก จากนั้นเขาก็จ้องไปที่ผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ทันใดนั้นเขายิ้มและยื่นมือไปเช็ดเลือดที่มุมปาก จากนั้นเขามองไปที่ฌอนด้วยสายตาเย้ยหยัน