บทที่ 245 ไม่รู้สึกตัวแม้กระทั่งก่อนตาย

การประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัทสจ๊วตอุตสาหกรรมครั้งนี้มันเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ไม่เพียงแต่เกี่ยวข้องกับผู้ถือหุ้น และผู้บริหารระดับสูงเท่านั้น แต่บุคคลภายนอกต่างก็ตั้งหน้าตั้งตารอเช่นกัน

ถ้าบริษัทสจ๊วตอุตสาหกรรมเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ ฌอนก็เป็นจักรพรรดิที่สูงตระหง่านเหนือทุกคนในสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่นี้

อะไรจะทำให้ผู้คนรู้สึกน่าสมเพชไปกว่าการเฝ้าดูจักรพรรดิผู้สูงส่’ ถูกเนรเทศกลับไปยังโลกมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่อย่างต่ำต้อยเหมือนสิ่งสกปรกเท่านั้น?

ณ บริษัทสจ๊วตอุตสาหกรรม

ภายในห้องประชุมของบริษัท

ที่โต๊ะประชุม ผู้ถือหุ้นหลายคนมาถึงก่อนเวลา และกำลังนั่งรออยู่ที่โต๊ะอย่างใจจดใจจ่อ

หลังจากความสับสนวุ่นวายภายในห้อง ดอน เจนกินส์ ซึ่งเป็นตัวแทนของผู้ถือหุ้นทั้งหมดลุกขึ้นยืนพรางเอ่ยขึ้น “โอ้ว ท่านอาวุโสของสจ๊วต คุณอยู่ที่นี่ด้วย” ดอนมีความเชื่อมโยงกับทั้งคนในและคนนอก เขารู้วิธีปรับตัวที่รวดเร็ว เขาเดินเข้าไปหาชายชราด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า สายตาของเขาจ้องไปที่ชายหนุ่มที่อยู่ถัดจากชายชรา หลังจากนั้นไม่นานเขาก็พูดว่า “ท่านสจ๊วต คนนี้ต้องเป็นหลานชายของคุณแน่นอน ฉันทำได้เพียงแค่แอบมองเขาจากระยะไกลเมื่อฉันอยู่ในงานวันเกิดของคุณ ฉันบอกได้ทันทีว่าหลานชายของคุณนี่ไม่ธรรมดาเลย

“ผมโชคดีมาก ๆ ที่มีโอกาสได้มองเขาในระยะใกล้ ๆ เช่นนี้ ผมเป็นผู้น้อยเกินกว่าที่จะได้รับเกียรตินี้”

ดอนสามารถตีเนียนและกลับกลอกได้ทุกครั้งที่มีโอกาส ทุกคนในโลกธุรกิจรู้เรื่องนี้เกี่ยวกับเขาเป็นอย่างดี

ไมเคิลมองไปที่มือของดอนแล้วยิ้มเบา ๆ ในขณะที่จ้องมองเขา เขาจับมือของดอนที่ยื่นออกมาเพื่อมารยาท แต่เขาก็ปล่อยไปเกือบจะทันที

ดอนถึงกับผงะ เกิดประกายแวววาวในดวงตาของเขา ในพริบตารอยยิ้มเหมือนกับพระศรีอริยเมตไตรย ปรากฏบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง เขากำลังพยายามที่จะหาทางเป็นเพื่อนกับไมเคิล

ไมเคิลขมวดคิ้วเบา ๆ เขาซ่อนความรำคาญไว้ในดวงตาของเขา

เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับดอนมาบ้างแล้ว

ถ้าจะพูดให้ดูดีเขานั้นเป็นคนเข้ากับคนง่าย แต่ถ้าพูดตรงไปตรงมาเขาเป็นนักฉวยโอกาสตัวยงแทงข้างหลังคนอื่นได้ทุกเมื่อ

เมื่อสามปีที่แล้วเมื่อตอนที่คุณปู่สจ๊วตถูกไล่ออกจากทีมโดยฌอน ดอนก็เป็นหนึ่งในคนที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ครั้งนั้น

สามปีต่อมาดอนหันกลับมาและเข้าข้างคุณปู่สจ๊วต คุณปู่ให้ข้อเสนอแก่ดอนที่เขาไม่สามารถจะปฏิเสธได้ในระหว่างการประชุมลับของพวกเขา เมื่อข้อกำหนดสำหรับข้อเสนอนี้เสร็จสมบูรณ์ อาชีพของและตำแหน่งของดอนก็จะก้าวขึ้นไปอีกระดับ

บุคคลนี้เป็นทาสของผู้บริหารดัง ๆ ไปทั่ว ไมเคิลจะเป็นเพื่อนกับคนแบบนี้ได้อย่างไร?

เขาทำเพื่อภาพลักษณ์ของเขาเท่านั้น

หลังจากแลกเปลี่ยนคำทักทายตามปกติแล้วชายชราก็เริ่มขมวดคิ้ว “ นี่มันกี่โมงแล้ว?” เขาไอสองครั้งหลังจากยกกำปั้นขึ้น และถามพ่อบ้านชราที่อยู่ข้างหลังเขา

“เป็นเวลา 09.59 น. แล้วครับนายท่าน”

การประชุมจะเริ่มเวลา 10.00 น.

ชายชราเย้ยหยัน “ถ้าเขาไม่มาตามเวลาที่กำหนด แสดงว่าเขาสละสิทธิ์ในการลงคะแนนแล้ว”

ดอนยิ้มและพยักหน้า “คุณพูดถูกแล้วครับ ท่านสจ๊วต ใครเข้าประชุมผู้ถือหุ้นช้า ช่างไร้มารยาทเหลือเกิน นอกจากนี้ผู้ใหญ่เช่นคุณยังต้องมารออีก”