บทที่ 289 สงสัย

เจนขับรถไปที่บ้านด้วยร่างกายที่เหนื่อยล้า แต่เธอไม่ได้จอดรถไว้ที่โรงรถใต้ดิน เธอนั่งอยู่ในรถ และไม่อยากออกไปไหน เธอลดกระจกรถลงครึ่งหนึ่ง ยืดศีรษะออกครึ่งหนึ่งของเธอออกไปแล้วมองขึ้นไป

บ้านสว่างไสว

ก่อนที่ฌอน สจ๊วตจะมาอาศัยอยู่ที่นี่ มันมักจะเป็นสีดำ และไม่มีแสงไฟ

ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ไฟสว่างจ้า แสดงว่ามีใครบางคนอยู่ในบ้านรอให้เธอกลับไป

อย่างไรก็ตาม ทำไมเธอถึงทนได้?

วันนี้วุ่นวายมาก กับการปรากฏตัวของคาลเลน เฟโรซ และเจสัน ดันน์ เธอรีบวิ่งจากสนามรบหนึ่งไปยังอีกสนามรบ บ้านเป็นสถานที่ส่วนตัวที่สุดของเธอ แต่เธอก็ไม่รีบร้อนที่จะกลับไป

ตอนกลางวัน เรย์มารับกุญแจ เขาไม่พูดอะไรสักคำ และจากไปหลังจากที่เขารับกุญแจไป แต่มันทำให้เธอรู้สึกว่าเธอไม่ใช่คนดี เธอไม่สามารถแม้แต่จะทนกับคนงี่เง่าที่มีสมองของเด็กอายุแปดขวบ

เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นอย่างเร่งด่วนในรถที่เงียบสงบ

เธอเอื้อมมือออกไป และรับมัน

"ออกมาดื่ม ... เอ่อ ... ฉันดื่มไวน์ คุณดื่มชา"

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย เจนก็ผ่อนคลายอารมณ์ที่ตึงเครียดของเธอโดยไม่รู้ตัว ความสุขล้นอยู่บนใบหน้าอันบอบบางของเธอ "โอเค ที่เดิม?"

"ที่เดิม ฉันจะรอคุณ"

เมื่อพูดจบ เจนวางโทรศัพท์ของเธอ และหมุนกุญแจเพื่อสตาร์ทรถ เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยืดศีรษะเพื่อมองไปที่หน้าต่างที่มีแสงสว่างจ้าชั้นบน

เธอเม้มริมฝีปากแล้วเหยียบคันเร่งด้วยใจเหี้ยม ... เธอไม่ควรใจอ่อน นอกจากนั้นเขาก็อยู่ที่บ้าน และจะไม่หายไปไหน

รถหยุดที่คลับเฮาส์แห่งหนึ่ง เธอถูกพนักงานเสิร์ฟพาไปที่ห้องหรูหรา

"เชิญ นั่งลงตรงนี่ นี้คือชาผู่เอ๋อร์แบบใหม่"

"ดูเหมือนว่า คุณยังจำฉันอยู่ในความคิดของคุณเนื่องจากคุณจำได้ว่าฉันชอบสิ่งนี้" เจนเดินเข้าไปในห้องส่วนตัวอย่างปกติ วางกระเป๋า ถอดเสื้อคลุมของเธอ แล้วนั่งลง

“หญิงแกร่ง เป็นอย่างไรบ้าง?”

อโลร่า สมิธกล่าวขณะรินชาให้เจน

เจนหัวเราะ "อโลร่า สมิธ ถ้าคุณมีอะไรจะพูด ก็พูดมาเลย มันอึดอัดสำหรับฉันที่จะฟังคุณเรียกฉันว่าผู้หญิงแกร่ง"

"โอเค โอเค ฉันจะเลิกแกล้งเธอ" อโลร่าพูด "ฉันได้ยินเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง"

"พูดต่อสิ"

“ไฮด์ โซรอสคุณจำเขาได้ไหม?”

เจนมองลงไป และพูดอย่างใจเย็น "นายน้อยแห่งโซรอส กรุ๊ป?"

อโลร่าเป็นคนแบบไหนกัน? หลังจากฟังน้ำเสียงของเจนแล้วก็เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่เต็มใจที่จะเอ่ยถึงบุคคลนี้ ไฮด์ โซรอส

แน่นอนว่า เหตุการณ์นั้นยังคงเป็นหนามในใจของเธอ

"ใช่ เขานั้นล่ะ เมื่อเร็ว ๆ นี้เขาปรากฏตัวที่ไนท์คลับบ่อย ๆ"

ก่อนที่อโลร่าจะพูดจบ เจนพูดเบา ๆ ว่า "นายน้อยโซรอสมักจะมีความสุขกับผู้หญิงมาโดยตลอด มันไม่น่าแปลกใจเลยนะ"

อโลร่าได้ยินสิ่งที่เธอพูด และท่าทางในสายตาของเธอก็ไหลออกมา เธอเดาความคิดของเจนในไม่กี่วินาที และหัวเราะเบา ๆ

"เห็นได้ชัดว่าคุณมีข่าวที่ล้าสมัย" แก้วไวน์ในมือของอโลร่าหันเล็กน้อย "คุณดันน์ คุณเป็นประธานบริษัทจดทะเบียนแล้ว ข้อมูลที่คุณมีไม่เท่ากันอย่างจริงจังซึ่งใช้ไม่ได้กับสถานะปัจจุบันของคุณ"

เจนไม่ได้ตอบ เธอดื่มชา และรอคำพูดต่อไปของอโลร่า

“เมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันเห็นคุณโซรอสที่อีสต์ เอ็มเพอเรอร์”

“ไม่น่าแปลกใจที่คุณโซรอส0tไปไหนมาไหนกับสาว ๆ แต่ถ้าเขาอยู่กับไมเคิล ลูเธอร์ ... ประธานลูเธอร์ล่ะ?”

เจนลดตาของเธอลง และขนตาของเธอสั่นเล็กน้อย "คุณรู้อะไรมา?"

“เธอก็รู้ว่าฉันคนของบอส ฉันทำงานให้บอสมาหลายปีแล้ว”

“เมื่อเทียบกับดอส สจ๊วต และคนอื่น ๆ มันเป็นเรื่องปกติที่ฉันไม่เทียบกับพวกเขาได้

“อย่างไรก็ตาม รางลังหรณ์ของผู้หญิงนั้นแม่นยำเสมอ”

อโลร่าวางแก้วไวน์ในมือของเธอลงทันที ด้วยเสียงเคาะโต๊ะเบา ๆบนโต๊ะ ทันใดนั้นเธอก็เลิกคิ้วของเธอและมุ่งความสนใจไปที่เจนอย่างเคร่งขรึม