บทที่ 78 อย่ากลับไปที่นั้นอีก

กลางดึกคืนหนึ่ง

เจนเดินคนเดียวในย่านที่อยู่อาศัยของเธอ เธอขึ้นไปชั้นสองและสังเกตว่าไฟที่ทางเดินไม่ทำงาน

เธอมองไปรอบ ๆ และคิดว่ามีเพียงไฟบนชั้นนี้เท่านั้นที่ไม่ทำงานเธอจึงเดินขึ้นไปชั้นบนอย่างระมัดระวัง เมื่อเธอไปถึงชั้นสาม ไฟตรงนั้นก็ใช้การไม่ได้เช่นกัน

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาและใช้ไฟบนโทรศัพท์เพื่อเพิ่มความสว่างให้กับเส้นทางของเธอ เธอเดินกลับบ้านอย่างช้าๆ

ในที่สุดเธอก็มาถึงทางเข้าห้องของเธอ เจนสั่น "คุณคาลเลน ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี้?”

“ฉันรอคุณมานานมากแล้ว”

“ ... ” เธอถามเขาว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่และไม่ใช่ว่าอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว

“เกิดอะไรขึ้น” เจนหยิบกุญแจไว้ในมือ แต่เธอไม่ได้ไขประตูต่อหน้าคาลเลน เธอยังคงรู้สึกต่อต้าน คาลเลนเข้าใจว่าทำไมเธอถึงทำตัวแบบนั้น มีความตื่นเต้นในดวงตาของเขา

ความรู้สึกของการครอบครองเหยื่อที่ป้องกันตัวนั้นน่าทึ่งมาก

"ฉันหิว"

"อา?"

“ฉันบอกว่า” คาลเลนลูบท้องของเขา “นานแล้วที่ฉันยังไม่ได้กินข้าว ฉันหิว"

ทำไมเขาถึงมาที่นี่ถ้าเขาหิว?

เจนไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอรู้สึกสับสน “ถ้าอย่างนั้นคุณควรไปทานอาหารเย็น”

"ถูกของคุณ นั่นคือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่”

“คุณมาที่นี่เพื่อทานอาหารเย็นหรอ?”

ที่บ้านของเธอ?

“คุณรอฉันอยู่ที่ประตูบ้านฉันตลอดเวลาเพื่อที่ฉันจะได้กลับมาและทำอาหารเย็นให้คุณทาน?”

"ถูกต้อง คุณฉลาดมาก”

นี่ไม่ใช่เพราะเธอฉลาด โอเค!

“ฉันจะไม่กินอาหารของคุณโดยไม่ให้อะไรตอบแทนคุณ”

เขาหยิบเช็คออกมา มีจำนวนเงินเขียนอยู่แล้ว "นี่สำหรับคุณ ฉันต้องการบะหมี่ต้นหอมแบบเมื่อคืนก่อน”

เจนมองไปที่จำนวนเงินในเช็คและสายตาของเธอดูซับซ้อน ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงเข้าหาเธอ? เขาต้องการอะไร?

เธอไม่เข้าใจ อย่างไรก็ตามเธอมองไปที่เช็คอีกครั้ง มนุษย์ตัวเล็ก ๆ สองคนกำลังปั่นหัวของเธอ

ในแง่หนึ่ง เธอสามารถเลือกที่จะไม่พบเขาอีกและปฏิเสธที่จะรับเงินของเขา

ในทางกลับกัน เธอก็สามารถรับมันได้ 'คุณต้องการเงิน คุณไม่ต้องการที่จะเอาอิสรภาพของคุณกลับคืนมางั้นหรอ?'

“คุณดันน์? คุณดันน์?”

คาลเลนมองไปที่ผู้หญิงที่กำลังเว้นระยะออกไปและร้องเรียกเธอ

เจนได้ดึงสติของเธอกลับมา เธอลดสายตาลงและมันก็ตกลงมาบนเช็ค หลังจากนั้นไม่นานเธอก็เอื้อมมือไปที่เช็ค

มีเสียงหัวเราะในดวงตาสีน้ำตาลของคาลเลน เงินเป็นจุดอ่อนของเธออย่างแท้จริง

มีคนบอกว่าผู้หญิงที่รักเงินเป็นคนหน้าเงิน ผู้หญิงแบบนี้มีดีอะไร?

คาลเลนไม่ได้สนเรื่องนั้น ในความคิดของเขาผู้หญิงคนนี้น่าสนใจมาก

มันเพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะใช้เวลากับเธอในขณะที่เขาอยู่ที่นี่ในเอสซิตี้ จะเกิดอะไรขึ้นกับเจนในอีกสองเดือนต่อมา? โอ้มันไม่เคยข้ามความคิดของเขา เขาคงจะล่าเหยื่อตัวนี้ได้สำเร็จแล้วล่ะ หลังจากนั้นจะเป็นอีกหนึ่งชื่อในรายชื่อเหยื่อของเขา

หลังจากเสียง "คลิก" เจนก็เปิดประตูไปที่ห้องพักของเธอ "คุณคาลเลน ได้โปรดเข้ามา นั่งลง ฉันจะทำอาหารเย็นให้”