บทที่ 6

หลิงอี้หรานตอบ “ฉันไม่ต้องการให้คุณมายกย่อง”

ภายใต้ฤทธิ์ของเหล้า ผู้ช่วยผู้กำกับเหอพุ่งเข้าใส่หลิงอี้หรานและตบหน้าของเธออย่างจัง “ถ้าฉันอยากให้ดื่ม เธอก็ต้องดื่ม เธอก็แค่คนไร้ค่ายังจะมีอะไรมาอวดเบ่งอีก”

เขาหยิบขวดไวน์แน่นและกรอกเข้าปากของเธอ หลิงอี้หรานพยายามผลักเขาออกไป แต่ชายคนนี้แรงมากกว่าเธอ แถมหลิงลั่วอินก็ยังช่วยเขาด้วย

ผู้ช่วยผู้กำกับเหอพอใจที่หลิงลั่วอินเข้ามาช่วยและกล่าวว่า "ลั่วอิน คุณยังฉลาดนะ ผมจะคุยกับผู้กำกับและให้คุณได้บทมากขึ้น"

หลิงลั่วอินเล่นตามน้ำ “ขอบคุณผู้ช่วยผู้กำกับเหอค่ะ พี่สาวของฉันไม่ฉลาดไปหน่อย ช่วยเข้าใจด้วยนะคะ”

หลิงอี้หรานไม่รู้ว่าเธอถูกบังคับให้ดื่มไวน์ไปมากแค่ไหน เธอคอไม่แข็งดังนั้นเธอเริ่มรู้สึกเมามากขึ้นเรื่อย ๆ เธอพยายามดิ้นรนควบคุมสติ “ฉัน… ฉันอยากกลับ…”

“ได้สิ ฉันจะพาเธอกลับเดี๋ยวนี้ล่ะ” ผู้ช่วยผู้กำกับเหอประคองหลิงอี้หราน

ผู้หญิงตรงหน้าของเขานั้นอาจจะไม่ได้สวยตราตรึงมากแต่เมื่อเขาคิดว่าผู้หญิงคนนี้ ครั้งหนึ่งเคยเป็นแฟนกับเซียวจื่อฉีเขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นและไม่อยากพลาดโอกาส

ทันใดนั้นโทรศัพท์มือถือของผู้ช่วยผู้กำกับเหอก็ดังขึ้น เดิมทีเขาต้องการวางสายแต่เมื่อเห็นหมายเลขผู้โทรเขาก็จำเป็นต้องรับ แล้วนั่นก็คือผู้กำกับที่โทรมา ผู้กำกับคนนี้ยังเป็นพี่ชายของเขา เขาพึ่งบารมีพี่ชายของเขาเพื่อเข้ารับตำแหน่งผู้ช่วยผู้กำกับนี้

อย่างไรก็ตามหลังจากที่รับสายโทรศัพท์ ใบหน้าของเขาซีดเผือดและหายใจเร็วขึ้น “เป็นไปได้ยังไง… ได้ยังไงกัน? เธอ เธอ… เธอมันแค่คนงานสุขาภิบาลที่ไม่มีเส้นสายอะไร ถึงแฟนเก่าของเธอคือเซียวจื่อฉี แต่ตอนนี้เซียวจื่อฉีก็มีคู่หมั้นแล้ว เขาไม่น่าจะมาสนใจอะไรเธอนี่”

ท่าทางของผู้ช่วยผู้กำกับเหอทำให้หลิงอี้หรานและหลิงลั่วอินงุนงง พวกเธอต่างมองหน้ากัน ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

“ไม่ว่ายังไงแกก็ห้ามแตะต้องผู้หญิงคนนี้ และแกต้องปล่อยเธอออกไปอย่างปลอดภัย แกต้องรู้ว่าประธานบริษัทโทรมาหาฉันเอง ถ้าคืนนี้เกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงคนนี้ พรุ่งนี้การถ่ายทำก็จะโดนยกเลิก ส่วนก็ลืมเรื่องเมืองเซินไปได้เลย” ผู้กำกับเหอกล่าว เมื่อเขานึกถึงคำเตือนที่จริงจังของประธาน เขาก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาทันที

“จะยกเลิกการถ่ายทำที่มีมูลค่าการลงทุนกว่าพันล้านบาทเหรอ? เป็นไปไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกัน?” ผู้ช่วยผู้กำกับเหอถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“แล้วฉันจะรู้ไหมล่ะ แต่แกคือคนที่ทำให้เกิดเรื่องยุ่งเหยิงนี่ ถ้าแกกล้าที่จะแตะต้องเธอแม้แต่ปลายผม รอดูเถอะว่าฉันจะทำกับแกยังไง!" ผู้กำกับเหอพูดอย่างกระโชกโฮกฮาก “แล้วตอนนี้เธอยังสบายดีอยู่ใช่ไหม?”

ผู้ช่วยผู้กำกับเหอรู้สึกจนปัญญา เขาไม่กล้าที่จะพูดว่าเขาตบหลิงอี้หรานและบังคับให้เธอดื่มไวน์ไปครึ่งขวด

ตอนนี้หลิงอี้หรานเดินโซซัดโซเซเพื่อเปิดประตูห้องส่วนตัวออกไป หลิงลั่วอินพยายามหยุดเธอ เตรียมที่จะสละพี่สาวต่างแม่เพื่อความสำเร็จของตัวเอง แต่เธอไม่คิดว่าผู้ช่วยผู้กำกับจะพุ่งเข้ามาตบเธออย่างแรง หลิงลั่วอินเซจนเกือบล้มลงกับพื้น

“จะขวางเธอไว้ทำไม?” ผู้ช่วยผู้กำกับเหอถามหลิงลั่วอินอย่างเกรี้ยวกราด ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนี้ เขาคงไม่ต้องมาลงเอยกับความยุ่งเหยิงนี่หรอก

หลิงลั่วอินมองผู้ช่วยผู้กำกำกับเหอด้วยความตกใจ มีคนหนุนหลังพี่สาวต่างแม่ของเธอเหรอ? ทำไมเธอถึงไม่รู้เรื่องเลย?

ตอนนี้หลิงอี้หรานเดินโซซัดโซเซออกมาจากห้องส่วนตัว ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ลอยบนอากาศและการมองเห็นของเธอก็พร่ามัวมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอตั้งสติพยายามที่จะกลับบ้าน เพราะหากว่าหมดสติเมาหลับอยู่ข้างนอกต้องอันตรายแน่