บบที่ 638

ผู้สมรู้ร่วมคิดคนนั้นคงจะเป็นศัตรูของเธอเหมือนกัน

ตอนที่เมเดลีนกำลังใช้ความคิดคาดเดาว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร แทนเนอร์วางสายและกลับมา

เขานำเชือกมามัดขาทั้งสองข้างของเมเดลีนเข้าด้วยกันในขณะที่ปากพล่ามเรื่องชั่วร้ายออกมา “รอฉันกลับมาอยู่ตรงนี้นะ เด็กดีเมเดลีน เดี๋ยวฉันจะแสดงให้ดูว่าฉันดีขนาดไหน!”

แทนเนอร์ปิดตาเมเดลีนด้วยเศษผ้าชิ้นหนึ่งก่อนที่จะเดินออกไปจากโรงงานร้างอย่างมีความสุขและลงกลอนประตูเอาไว้

เมเดลีนพยายามที่ดิ้นให้หลุด แต่ก็ไร้ประโยชน์

…

นาฬิกาเดินไปอย่างเงียบ ๆ และตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงแล้ว

เจเรมี่เข้ามานั่งรอในที่ว่าการอย่างนิ่งเงียบ

ในขณะที่มองดูคู่รักวัยหนุ่มสาวเดินควงแขนกันเข้าไปอย่างชื่นมื่นและเดินออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอันหอมหวาน เจเรมี่อดนึกถึงวันที่เขาและเมเดลีนมาจดทะเบียนกันไม่ได้

เธอเหมือนกับหญิงสาวเหล่านี้ สายตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังในขณะที่ชื่นชมชายหนุ่มอันเป็นที่รัก

เมื่อคิดถึงดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักของเธอ เจเรมี่กลับรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาที่กลางใจ

เขาเป็นคนผิดเองที่ไม่ดูแลเข้าใจเธอให้ดีตลอดช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน ดังนั้นเขาจะโทษการตัดสินใจของเธอในวันนี้ได้อย่างไร?

เจเรมี่ดึงตัวเองกลับมาจากความคิดนั้นและมองไปที่นาฬิกา นี่ก็ปาเข้าไปเก้าโมงสามสิบนาทีแล้ว

แม้ว่าเจเรมี่จะรู้สึกเห็นแก่ตัวเพราะหวังว่าเมเดลีนจะไม่มา แต่พวกเขานัดกันแล้วตอนเก้าโมง และเธอกลับมาสายขนาดนี้ เจเรมี่จึงรู้สึกใจไม่ดี

เขาโทรไปหาเมเดลีน แต่ไม่มีคนรับสาย

ในขณะที่เขาจะโทรหาเธออีกครั้ง ทันใดนั้นสายเรียกเข้าจากเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ดังขึ้น พวกเขารายงานว่ารถของเมเดลีนจอดอยู่กลางถนน กระจกรถโดนทุบจนแตกละเอียดและเธอหายตัวไป

เจ้าหน้าที่ตำรวจโทรมาบอกเขา เพราะว่าเมื่อพวกเขาตรวจสอบประวัติเครือญาติ เจเรมี่ยังอยู่มีสถานะเป็นสามีของเธออยู่

เจเรมี่รู้ทันทีว่าต้องมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นก่อนที่เจ้าหน้าที่ตำรวจจะวางสายไป