บทที่ 1000

“ลาน่า!” โยริคดูโกรธเป็นอย่างมาก “พรุ่งนี้สิ่งแรกที่เธอต้องทำก็คือบินกลับไปที่เมืองเอฟซะ! แล้วฉันก็ไม่อนุญาตให้เธอกลับมาที่เกลนเดลอีก!”

ลาน่ากัดฟันกรอด เธอเตะโต๊ะกาแฟแล้ววิ่งออกไป

หลังจากที่ลาน่าจากไป ฟาเบียนก็เดินเข้ามาหาโยริค “จริงหรือเปล่า? ที่มีคนมีอำนาจเหนือกว่าหัวหน้าแก๊งสเตเจี่ยน จอห์นสันจนพี่ต้องหงอและคอยเอาอกเอาใจเขาแบบนี้?”

โยริคมองฟาเบียนที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยสายตาที่คมกริบ

“ฟาบ นายเองก็ควรกลับไปเมืองเอฟกับเธอ”

“ไม่ ฉันยังมีเรื่องที่ต้องจัดการที่นี่” ฟาเบียนปฏิเสธ ก่อนเอ่ยถาม “ทำไมถึงบอกไม่ได้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร? ฉันรู้จักหรือเปล่า?”

“ทางที่ดีนายไม่รู้จะดีกว่า” โยริคเอ่ยอย่างหวังดี ก่อนจะสังเกตเห็นผมสีน้ำตาลของอีกฝ่าย “ช่วงนี้นายเปลี่ยนลุคไปเยอะนี่ กำลังคบกับใครอยู่หรือเปล่า?”

“คบกับใคร?” เฟเบียนเย้ยหยัน "ไม่มีทาง ไม่มีผู้หญิงคนไหนในโลกนี้คู่ควรกับฉัน” ชายหนุ่มเอ่ยเย้ยหยัน แต่เมื่อนึกถึงการที่เขาถูกปฏิเสธช่อโลลิป๊อบเมื่อไม่นานมานี้ เขาก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองพ่ายแพ้

การได้ลิ้มรสความโรแมนติกอันแสนหวานนั้นดูเหมือนจะเป็นเรื่องยากสำหรับเขา

…

ลาน่าขับรถไปที่บาร์โดยมีนาโอมิติดตามไปด้วยกัน

เมื่อเห็นอีกฝ่าย ลาน่าก็เริ่มโวยวาย “ทำไมต้องโทรหาฉันตอนนั้นด้วย? เธอทำแผนฉันพังรู้ตัวหรือเปล่า?”

นาโอมิเองก็โต้ตอบทันที แต่ก็ไม่กล้าที่จะสู้มากนัก “ทำไมถึงโกรธขนาดนี้ล่ะลาน่า? ฉันก็แค่อยากจะชวนเธอมาดื่มแค่นั้นเองนะ”

ลาน่าเทเหล้าและเล่าให้นาโอมิฟังว่าเมื่อครู่เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง

หลังจากที่ได้ยินเรื่องราว นาโอมิก็ช็อคอยู่ไม่น้อย “ว่าไงนะ? โยริคมีคนหนุนหลังอีกทีงั้นเหรอ? เขาเป็นใครกัน?”

“ก็เธอดันโทรมาตอนที่ฉันเกือบจะได้เห็นหน้าเขาไงล่ะ!”

“อ้าว ลาน่า ฉันไม่รู้เรื่องจริง ๆ นี่” นาโอมิรู้สึกเสียใจ

ลาน่าเดือดดาล ถึงอย่างไรเธอเองก็รู้ว่าการตะโกนใส่นาโอมิไปก็ไร้ประโยชน์ ด้วยเหตุนี้เธอจึงเอาแต่หมกมุ่นกับแอลกอฮอล์ หลังจากที่ทั้งดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ ลาน่าก็เลือกที่จะไปปลดปล่อยที่ฟลอร์เต้นรำกับหนุ่ม ๆ