บทที่ 1011

ลาน่าคิดว่าได้ยินเขาผิด แต่เมื่อสังเกตปากของอีกฝ่ายดี ๆ ก็รู้ได้ทันทีว่าเจเรมี่พูดว่า “บุหรี่”

บุหรี่

เขามาขอบุหรี่กับเธอ

ดวงตาของลาน่าเป็นประกาย ความหวาดกลัวในใจจึงหมดไป

หญิงสาวหัวเราะกับตัวเอง แม้แต่คนที่หัวแข็งที่สุดก็ไม่สามารถรอดจากยาพิษที่ค่อย ๆ ฆ่าพวกเขาจากภายในไปได้

ลาน่าเดินเข้าไปหาและยิ้มอย่างชื่นชมกับรูปร่างที่ดูสูงกำยำ ทว่าตอนนี้ดูซูบผอมลงเล็กน้อย

“ฉันให้บุหรี่คุณได้ถ้าคุณต้องการ แต่คุณต้องเต็มใจเป็นของฉัน” ลาน่าแสดงความต้องการอย่างชัดเจน ขณะที่เธอจ้องมองเจเรมี่ด้วยความปรารถนาในแววตา

เจเรมี่ก็จ้องกลับด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ก็ได้”

ลาน่าดีใจ จ้องมองเขาด้วยดวงตาที่ยั่วยวน ขณะที่เธอลดเสียงลงกระซิบ “ถ้าอย่างนั้น คุณจะพิสูจน์ตัวเองยังไง? ฉันเริ่มกลัวคุณตั้งแต่ที่คุณทำกับฉันแบบนั้นเพราะเอวลีน จะปลอบใจฉันยังไงดีล่ะ?”

ไม่ต้องเดาชายหนุ่มก็เข้าใจในความหมาย

"คุณเลือกโรงแรมสิ” เจเรมี่ตอบห้วน ๆ

คนฟังยิ้มมีความสุข ไม่คิดว่าจะมีเวลานี้กับเขาบ้างสักที

หญิงสาวเลือกโรงแรมและจองห้องในทันทีก่อนจะเป็นคนนำเจเรมี่ไป

เมื่อเข้ามาในห้อง ลาน่าก็เข้าไปอาบน้ำทันที

หลังอาบน้ำรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย หญิงสาวส่ายหัวเบา ๆ

คงเป็นเพราะเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปตอนอยู่ที่บาร์

ลาน่าพันผ้าเช็ดตัวรอบร่างสมส่วน เมื่อเปิดประตูออกมาเธอก็ได้กลิ่นหอมเฉพาะตัว เจเรมี่คงจุดเทียนหอมเอาไว้

ท่ามกลางอาการมึนงงสายตาของเธอก็กวาดไปเห็นชายในฝันกำลังนั่งอยู่บนเตียงนอน ไม่รีรอ เธอรีบโผเข้าหาเขาทันที...