บทที่ 1021

ทุกคนในห้องจัดเลี้ยงหันไปมองเมเดลีน

ทุกสายตาจดจ้องมาที่เธอด้วยความสงสัย

“เธอเป็นคนขโมยเงินเหรอ?”

“ไม่แปลกใจที่คนของเธอเข้ามาห้ามไม่ให้เธอโทรหาตำรวจ ไม่งั้นแผนก็คงพังหมดน่ะสิ”

“ฉันไม่แปลกใจเท่าไร แต่ฉันไม่เคยคิดว่าลูกสาวของนายท่านมอนต์โกเมอรีจะทำแบบนี้ น่าขายหน้าจริง ๆ แล้วแบบนี้ คุณท่านกับมาดามมอนต์โกเมอรีจะไปสู่สุคติได้ยังไง?”

เมื่อได้ยินความคิดเห็นดูถูกเหยียดหยามนั้น เมเดลีนก็รู้สึกเดือดดาลขึ้นมาทันที แต่เธอก็บังคับตัวเองให้เย็นลง

ถึงอย่างนั้นเธอก็ทนไม่ได้ เมื่อได้ยินคนพูดถึงชื่อของฌอนและเอโลอิส

“เงิน 30 ล้าน ไม่มีความหมายสำหรับฉันเลย ทำไมฉันต้องเอาชื่อเสียงไปเสี่ยงด้วยเงินจำนวนเล็กน้อยแค่นั้นด้วยคะ?” เมเดลีนถามกลับพลางหันไปหาบุคคลที่รับผิดชอบ “บัญชีส่วนตัวของฉันไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ดังนั้นจึงไม่มีทางที่เงิน 30 ล้านจะโอนออกมาจากบัญชีของบริษัท”

“คุณยังจะปฏิเสธอีกเหรอคุณมอนต์โกเมอรี?” อีกฝ่ายเยาะเย้ยเมเดลีน “ฉันไม่ได้มาที่นี่เป็นครั้งแรกนะคะ ฉันมีตาและตาฉันก็เห็นว่ามีรายละเอียดการโอนเงิน 30 ล้านเข้าบัญชีส่วนตัวของคุณ ! ความรู้จักผิดชอบชั่วดีของคุณมันไม่ทำงานเลยหรือไงตอนที่คุณใช้เงินพวกนี้?”

"ใช่ ! คุณทำแบบนั้นได้ยังไง? คุณจะฆ่านายท่านและมาดามมอนต์โกเมอรีด้วยความอวดดีของคุณ ถ้าหากตอนนี้พวกเขายังมีชีวิตอยู่!”

เมเดลีนกำหมัดแน่น ไม่อยากได้ยินว่าพวกเขากำลังใช้ชื่อพ่อกับแม่เหน็บแนมเธอ

เธอพยายามอย่างเต็มที่ที่จะสงบสติอารมณ์ เมื่อเงยหน้าขึ้นสายตาของเธอก็จับจ้องไปที่เจเรมี่ซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล ขณะที่เขามองดูทุกคนโยนข้อกล่าวหาใส่เธออย่างไม่แยแส

ลาน่า จอห์นสันเองก็ยืนอยู่ข้างเขาอย่างร่าเริง เจเรมี่เพียงแค่เฝ้าดูเหตุการณ์ตรงหน้าเท่านั้น

เมเดลีนรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกในหัวใจ ก่อนที่จู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงไรอันลุกขึ้นยืนเพื่อเธอ “คุณมอนต์โกเมอรีไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้แน่ ผมหวังว่าพวกคุณทุกคนจะให้เวลาเธอตรวจสอบเรื่องนี้”