บทที่ 1022

“เธอขโมยคู่หมั้นของฉัน ยัยผู้หญิงแพศยา!”

นาโอมิใส่ร้ายและด่าเมเดลีนอย่างหยาบคาย

ความเกลียดชังของเธอที่มีต่อเมเดลีนเห็นได้ชัดจากแววตา

ไรอันขมวดคิ้วและดึงเมเดลีนมาข้างหลังเขา “การที่เราเลิกกัน ไม่ใช่ความผิดของใครหรอกนาโอมิ ไลโอเนล! คุณเองที่เผยธาตุแท้ออกมาว่าเป็นผู้หญิงที่ร้ายกาจแค่ไหน ผมก็เลยปฏิเสธที่จะคบหากับคนอย่างคุณ นับประสาอะไรที่จะต้องแต่งงานกัน”

นาโอมิยังคงเดือดดาลขณะที่สายตาของเธอจับจ้องไปยังมือของเมเดลีนที่ไรอันกุมอยู่ รวมถึงวิธีที่เขาปกป้องเธอ “ผู้หญิงอย่างฉันมันเป็นยังไงงั้นเหรอ? ฉันจะแย่กว่ามันได้ยังไง? เธอเพิ่งหย่า แต่กลายเป็นคนรักของคุณแล้วงั้นเหรอ? แบบนี้ก็หมายความว่าคุณคบกับเธอก่อนที่จะหย่างั้นสิ!

“เฮอะ! เธอวางตัวสง่างามและใจดี แต่ความจริงแล้วเธอเป็นคนที่ขโมยเงินการกุศล! เอวลีน มอนต์โกเมอรี เธอมันจอมปลอม!”

ไรอันซึ่งปกติไม่ค่อยโกรธใคร แต่ตอนนี้เขากำลังโกรธอย่างเห็นได้ชัด

ทว่าเมเดลีนรั้งเขาไว้และตอบอย่างใจเย็นว่า “ไรอันกับฉันเราเป็นคู่ที่ซื่อสัตย์นาโอมิ เลิกพ่นคำโกหกและใส่ร้ายสักที สำหรับเงินการกุศลเธอมีหลักฐานไหมว่าฉันเป็นคนขโมยมันไป?”

จากการสังเกตในระยะไกล โฟกัสของเจเรมี่สะดุดไปในทันทีที่ได้ยินประโยคปกป้องจากเมเดลีน

หัวใจของเขาเจ็บปวด แต่ก็ไม่ได้แสดงมันออกมา

“รายละเอียดการโอนมันยังไม่พออีกงั้นเหรอ? นี่เธอพยายามจะปฏิเสธอะไรอีก?” นาโอมิชี้ไปที่ใบเสร็จในมือของผู้หญิงอีกคน

ผู้หญิงคนนั้นก็โกรธเช่นกัน “หยุดโกหกได้แล้ว เอวลีน! คุณทำสิ่งนี้ในฐานะทายาทคนใหม่ของมอนต์โกเมอรี เอนเตอร์ไพรส์ และผู้รับผิดชอบงานกาล่าการกุศลในคืนนี้ได้ยังไง? คุณน่ะเป็นความอัปยศของคุณท่านและมาดามมอนต์โกเมอรี!”

“งั้นก็แจ้งตำรวจ” เสียงของเจเรมี่ตัดผ่านฝูงชน

ขณะที่เฝ้าดูเขาเดินเข้ามา ก็มีหลายคนเริ่มกระซิบกระซาบกัน “ไม่คิดว่าเจเรมี่ วิทแมนจะมาด้วย”