บทที่ 1044

ลาน่าถึงกับเหยียบเบรกอย่างแรงเมื่อได้ยินสิ่งนี้ เธอมองดูชายผู้หล่อเหลาและเย็นชาด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง “คุณพูดจริงเหรอคะ เจเรมี่?”

“คิดว่าฉันโกหกหรือไง? ที่ฉันปฏิบัติกับเธอมาตลอด เธอไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?” เจเรมี่ถามกลับอย่างสบาย ๆ

ลาน่าคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ไม่สงสัยอะไรอีก

“ถ้าเป็นแบบนั้น ถ้าหากว่ามีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับลูกของคุณกับเมเดลีน คุณก็จะไม่สนใจอีกต่อไปใช่ไหมคะ?”

เจเรมี่ซ่อนความเศร้าไว้ในดวงตาของเขาเงียบ ๆ “ฉันบอกแล้วไง ว่าตอนนี้ฉันสนใจแต่เธอคนเดียว”

“ถ้าอย่างนั้นก็เยี่ยมไปเลยค่ะ” ลาน่ายิ้ม “วันนี้ลูกน้องของฉันบังเอิญเจอลูกสาวของเอวลีนโดยไม่คาดคิด และคิดว่าเด็กคนนี้น่ารำคาญเป็นพิเศษ เขาจึงจัดการกับเธอซะ”

เจเรมี่กำหมัดทันที พยายามระงับอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ “คุณหมายถึงอะไรที่ว่า 'จัดการกับเธอ' ?”

“เขาก็แค่เอาเจ้าตัวเล็กจุ่มน้ำเล่นนิดหน่อยน่ะค่ะ”

เจเรมี่กำหมัดแน่นขึ้นอีกเมื่อได้ยินสิ่งนี้ ความโศกเศร้าอย่างสุดซึ้งทำให้เขาเสียสติทั้งหมดไป

ลิเลียน

ชายหนุ่มข่มอารมณ์อย่างเจ็บปวดและบังคับตัวเองให้สงบลง

‘ไม่ มันเป็นไปไม่ได้

‘ลิเลียน ลูกจะต้องไม่เป็นไร’

ลาน่าชำเลืองมองการแสดงออกทางสีหน้าของเจเรมี่ แล้วเธอก็ยิ่งดีใจยิ่งกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ

พิษที่พัฒนาโดยอดัมนั้นทรงพลังมากจริง ๆ

และการได้ครอบครองหัวใจของชายหนุ่มด้วยวิธีนี้ถือเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเธออย่างมาก

อย่างน้อยที่สุด ในตอนนี้เจเรมี่ก็ขาดเธอไม่ได้

…